Archive for the ‘zeilen’ Category

Kaartplotter, onze ervaring…

7 september 2010

Heel handig een kaartplotter, maar er zitten wel nadelen aan. We hebben op onze reis verschillende navigatiemiddelen gebruikt, waaronder een Raymarine A50 plotter.  Onze conclusie is dat niet één van de navigatiemiddelen op zichzelf de perfecte oplossing vormt, de combinatie werkt voor ons het beste. Welke bijdrage levert nu de plotter?

De plotter gebruiken we vooral om vanuit de kuip, vanaf het roer te kunnen zien wat onze positie is. De plotter is gemonteerd boven de ingang van de kajuit en zit dus op ongeveer 2 meter afstand van de stuurstand. Omdat de A50 ongeveer 5.7 inch groot is een klein scherm. Achteraf voor ons te klein om echt goed te kunnen gebruiken.

We hebben voor de Raymarine gekozen nadat we op het FEC alle beschikbare apparatuur uitgeprobeerd hebben en het gebruiksgemak van de Raymarine boven alles uit blijkt te steken, ook het grafische beeld is naar verhouding goed.

Om goed op het juiste detail niveau te kunnen zien welke gegevens op de positie relevant zijn moet behoorlijk worden ingepanned (inzoomen), bijvoorbeeld om boeien, ondieptjes en rotsen te zien. Doe je dat dan ben je het overzicht kwijt. In- en uitzoomen kan soms vrij veel tijd vragen van het apparaat, voorals als er veel gegevens zijn, bijvoorbeeld vanwege veel AIS verkeer.

Het meten van afstanden en het plannen van routes met een plotter vinden we niet echt handig. Waypoints vinden we een wat ouderwetse manier om dit te doen, het instellen ervan kost teveel programmeertijd.

In bepaalde situaties zoals bijvoorbeeld bij het oversteken van een verkeersscheidingsstelsel zijn de AIS symbolen wel zichtbaar maar is het op het scherm moeilijk om de gegevens te bekijken, je moet er op klikken, vaak valt een deel van de box met info dan deels van het scherm. Het voorspellen van een potentiële aanvaringskoers met de plotter vinden we niet handig. Er wordt maar een beperkte set aan AIS gegevens weergegeven.

Wij vinden de plotter vooral een heel handig middel als het of gaat om het hele grote overzicht of om de grootste details. Groot overzicht bijvoorbeeld om te kijken of de COG over bijv. 10 mijl nog steeds een juiste nadering van een haven opleverd, een detail overzicht bijvoorbeeld bij het naderen van een haven, het passeren van een smal vaarwater of een ondiepte.

Opgemerkt moet worden dat grote delen van de zweedse scherengebieden niet gekarteerd zijn. Beneden de 3 meter diepgang ontbreken de details omdat er gewoon geen kaartgegevens zijn. Althans, in de Navionics EU map die wij standaard bijgeleverd gekregen hebben, maar ook niet op de Zweedse Jachtkaartensets (later meer over varen in Scheren).

Wat we echt storend vinden is dat van sommige locaties de GPS positie wel exact klopt maar dat de kaartdata daar niet exact mee overeenstemmen. We hebben meerdere keren meegemaakt dat juist bij kleine havens, waar niet veel boeien, bakens of andere nautische hulpmiddelen zijn, de kaart en de positie niet overeenkomen. Zo moesten we bij Lickersham over een kade naar binnen varen (op de kaart dan), in het schemerdonker toch niet echt leuk. Ook bij Utklippan lagen we volgens de plotter op de rotsen aan de kade, hier aangekomen met Bf 6, veel schuim, dan is exactheid ook wel fijn…

Situaties met mist, slecht zicht en de nacht zijn voor ons de momenten om de plotter graag te willen gebruiken. Omdat het soms kan zijn dat het beeld niet klopt is dus altijd tenminste één andere navigatie optie nodig waarmee snel te controleren is of het plotterbeeld klopt.

Overigens vertoond onze plotter een aantal technische mankementen. Die zijn pas onderweg aan het licht gekomen. Bij het opstarten wordt niet de GPS datum gebruikt maar een systeemproductiedatum, resetten en alles opnieuw instellen is de workaround die werkt. Kost wel iedere dag 3 minuten…. Het apparaat kan bovendien geen heading berekenen, wel een COG, maar die is vertraagd. Raymarine is behulpzaam geweest, vervanging onderweg behoort tot de mogelijkheden, wij hebben echter niet de tijd kunnen nemen om er een paar dagen voor bij een servicepunt te blijven liggen. Over de service vanaf de thuisbasis later meer.

Drijven op zout water

2 september 2010

We zijn fan van het eiland Norderney, niet in de laatste plaats vanwege het fantastische kuuroord, waarvan wij nogal fan zijn.  Thalassotherapiecentrum BadeHaus, in Bauhaus-stijl, is met zijn 8000 m² het grootste thalasso-centrum van Duitsland.

Het is een fantastisch zwemparadijs met een zoutwater golfslagbad en een tiental wellness mogelijkheden, waaronder verschillende soorten sauna’s, turks bad, infraroodsauna, stortdouches van 10 m hoog, dode zee achtige zwembaden, hete- en koude baden in verschillende zoutgradaties en dat alles in een mooie design omgeving. Veel natuursteen, roestvrijstaal en grote luxe ruimtes, voor ongeveer 25 eu kan je overal in.

Nederlandse sauna’s kunnen hier wat ons betreft niet aan tippen. Het is hier in tegenstelling tot de sauna’s zoals wij ze bij ons kennen altijd lekker rustig.

Badehaus

Vlakbij het Badehaus is het Badehaus museum, hier is de ontstaansgeschiedenis van het kuuroord te zien. Vroeger werd het bad niet alleen gebruikt om te baden, maar was het ook een plek om graag gezien te worden.

Voormalige golfslagmachine golfslagbad

 

Voor de gezondheid

 

Wel goed smeren!

Na een dagje badderen voelen we ons weer helemaal herboren. We fietsen nog wat door het dorp en over de brede strandboulevard langs de vele strandkorven en bereiden ons daarna voor op vertrek richting Lauwersoog.  Het lukt ons voor het eerst in twee en halve maand om netjes op tijd (al om tien uur!) naar bed te gaan net zoals bij de meeste andere bootjesmensen gewoon is..

Strandkorven Norderney

De Duitse bocht, berucht en niet voor niets…

30 augustus 2010

Seewetter Nord-, Ostsee

Seewetterbericht für Nord- und Ostsee

herausgegeben vom Deutschen Wetterdienst, Seewetterdienst Hamburg

am 28.08.2010, 18.21 UTC.

Wetterlage:

Tief 995 Russland, abschwächend, ostziehend. Trog 1005 Estland, später abschwächend. Tief 1006 Haltenbank, auffüllend. Tief 1004 Skagerrak, langsam südziehend. Neues Tief nachts 1008 Pentlands, vertiefend, südsüdostziehend. Hoch 1027 auf 52 Nord 15 West, langsam nordostwandernd. Keil 1020 Zentralfrankreich, später abschwächend. Weiterer Keil 1020 südöstlich Kap Farvel, wenig ändernd. Sturmtief 988 auf 45 Nord, 32 West, etwas abschwächend, langsam ostziehend.

In den nächsten 12 Stunden ist in folgenden Vorhersagegebieten mit Starkwind oder Sturm zu rechnen:

Südwestliche Nordsee

Ijsselmeer

Fischer

Dogger

Forties

Viking

Utsira

Skagerrak

Kattegat

Belte und Sund

Rigaischer Meerbusen

Engl. Kanal Ostteil

Vorhersagen bis Sonntagmittag:

Deutsche Bucht:

Nordwest bis West 4 bis 5, vorübergehend etwas zunehmend,

Schauer- und Gewitterböen, See 1 bis 2 Meter.

 De terugtocht door de Duitse Bocht is berucht bij veel Nederlandse zeilers die naar de Oostzee zijn geweest. De havens van Brünsbuttel en Cuxhaven liggen soms wekenlang vol met wachtende Nederlanders. Zuidwesten winden komen vaak voor in dit gebied, daarmee kun je eenvoudig naar het Oosten reizen. Wij hadden voortdurend Oost tegen op de heenreis en op de terugreis Westelijk- tot Zuidelijk (kunnen heel goed hoog aan de wind inmiddels). Terugkeren is dan niet zo makkelijk. Op de Oostzee zelf zijn altijd wel keuzemogelijkheden, waardoor stukken van een tocht bezeild mogelijk zijn. Het stuk door de Duitse Bocht heeft weinig keuzemogelijkheden. Je kunt of door het NOK, of deels door het NOK en dan via de Eider naar buiten of hoger door Denemarken (Limfjord).

In de Duitse Bocht kun je kiezen voor de oversteek naar Helgoland (vaak gekozen bij heersende Zuidwesten wind, je kunt dan bezeild naar het eiland en bezeild naar Nederland) of direct naar een van de Duitse Waddeneilanden. Vaak wordt voor Norderney gekozen.

Op basis van het weerbericht kozen we niet voor een tussenstop op Helgoland (jammer, kun je lekker onbeperkt krab eten), maar gaan we op weg naar Norderney. Tot aan de Elbe monding gaat het goed, dan valt op dat de wind veel Zuidelijker is (ZW) dan de voorspelde W tot NW. Het is bovendien geen 4 á 5 Bf (zonder wind waarschuwing buien), maar meer. Dan komt het weerbericht van 7.45 (we zijn om 6.00 vertrokken), windwaarschuwing Duitse Bocht, Bf 7 tot 8, onweer, uit W tot NW richtingen, later NO. Op de Zuidwestelijke Noordzee (tussen Engeland en Nederland) buien met een ‘orkaanachtig karakter’…

Omdat de wind naar het noorden gaat draaien is koers wijzigen naar Helgoland geen optie, niet bezeild, terug tegen de stroming van de Elbe in (tot 4 knopen), kan ook niet. We besluiten door te varen en bij het eerste de beste Waddeneiland, Wangerooge, te stoppen. Daar komen valt niet mee. Ondanks de weersvoorspelling die het voortdurend heeft over winden uit het westelijke- tot noordwestelijke richtingen is de wind ZZW tot ZW. Onze reisdoelen zijn niet bezeild en we moeten dus kruisen. Hoog aan de wind, 6 Bf, dubbel gereefd grootzeil, genua voor 50% weggedraaid en de motor maar bij, omdat in de vlagen de boot oploeft en stilvalt, we willen wel graag wat gang houden, ook in verband met bestuurbaarheid. We maken lange slagen, naar de Alte Weser, terug naar de verkeersroutes, dan weer naar de kust, enzovoort. De golven zijn hier en daar meters hoog, de boot gaat er verrassend gemakkelijk doorheen. Wel komt er veel water over. We wennen aan de gierende en vlagerige wind, het heeft ook wel wat….

Wat ons echt helemaal afmat en wat het allemaal toch wel heel zwaar maakt is het feit dat de route niet bezeild is en dat we moeten kruisen. We wennen er aan. We besluiten om vast te houden aan het oorspronkelijke reisdoel Norderney, het ‘Badehaus’ lonkt… Ook al omdat de wind iets meer naar W is gedraaid waardoor we vanaf de Jade tot in een rechte lijn naar de uiterton van Norderney kunnen varen en voor het donker wordt de haven in kunnen lopen. Denken we…

Helaas, als we boven de kust van Langeoog zitten draait de wind opnieuw terug naar ZW en moeten we verder kruisen, met als gevolg dat de ETA oploopt van 20.45 naar 21.30, naar 23.15 naar 00.00…..

De vaargeul is betond en verlicht, als je het midden aanhoudt tussen de verlichte tonnen zou je gaan onverlichte tonnen of zandbanken moeten tegenkomen, volgens de theorie en de kaart. Als we bij de uiterton komen gaat het iets minder hard waaien en stopt het met regenen en het zicht verbeterd. We durven de tocht door het Dovetief daarom wel aan. Alles gaat goed, maar de theorie met de tonnen gaat niet helemaal op, we schrikken ons kapot van een groene ton die we bijna raken. Het voelt als russische roulette, varen in het donker tussen niet verlichte tonnen…..

Gelukkig kennen we de routes hier, want ook de haven zelf is nauwelijks nautisch verlicht. Ken je de haven niet dan misschien maar niet doen, in het donker aankomen.

We vertrekken niet over het algemeen als er een windwaarschuwing wordt uitgegeven. De Elbe monding verlaten en een Waddeneiland aanlopen met NW wind is lastig, in die zin valt ZW/W wind nog mee. Onze conclusie, voor ons met onze boot, met deze wind valt best te varen, als het maar bezeild is, maar dat was het niet, al met al een hele zware tocht. De kortste route tussen Cuxhaven en Norderney is ongeveer 60 nm, gepland ongeveer 12 uur varen. Wij leggen 85 nm af in 18 uur. Moe maar blij dat het volbracht is leggen we aan, we verheugen ons op de sauna, de zoutwaterbaden, de lounge en de luxe van Badehaus Norderney…

Dichte mist en afzondering in scherengebied…

17 augustus 2010

Na onze verstoorde Idylle gaan we nu op zoek naar het echte scherengevoel.

We vertrekken via Spårö naar het Stora Berkskär, een scherengebied ten Oosten van Ö Eknö. Aan de Oostkant van het eiland Krokö liggen veel visnetten, bij het vertrekken zien we dat op de NO punt van het eiland een visser zit, hadden we waarschijnlijk dus toch hier verse vis kunnen kopen…

Baken bij Spårö

S’ ochtends maken we eerst nog een wandeling over het eiland, plukken bosbessen, genieten van de natuur en het geluid van de golven op de rotskust.

In het bos op de scheer Krokö

Eigenlijk hebben we nog een bezoek gepland aan het eiland Idö. We hebben gehoord dat in de Loodsuitzichtstoren alles intakt is gelaten na het sluiten van de post in de jaren tachtig, apparatuur, logboeken, observaties over passerende jachten (het was nog koude oorlog…). Maar we hebben geen zin in toerisme en varen dus door.

Bij het uitvaren van de Idösund zien we een rolwolk aankomen, met een soort geelgrijze kleur, wat zou dat zijn… onweer, rukwinden, regen? Het blijkt hele dichte mist te zijn. We zien opeens niets meer om ons heen. De rotsen, soms net zichtbaar boven het water op 20 meter afstand zijn opeens verdwenen.

Uitzicht in optrekkende mist

Dit is eng, spookachtig, heel onverwacht. We denken dat de bank snel zal verdwijnen, want boven ons schijnt de zon door de wolken, het is een laag hangende bank, maar ze verdwijnt pas uren later….

Calenture afgemeerd in Stora Berkskär

We pakken de hoorn en geven telkens als we iets horen of zien een attentiesignaal. Een Zweed die volgas aankomt met zijn speedboot kunnen we nog net ontwijken. We blazen wat af, tegen vuurtorens, rotsen en schepen… Sommige schepen doen ook mee beantwoorden onze signalen.

Ook ons vaardoel is in dichte mist gehuld. Onder deze omstandigheden kunnen we de scheer niet naar binnen, er is immers geen betonning, op de punt moet iemand staan die uitkijkt en in het water let op rotsen en ondieptes, zodat de stuurman tijdig kan bijsturen.

We gaan voor anker buiten de vaarroute, tussen een aantal scherengebieden in, op een wat dieper stukje (15 m) met veel ruimte om ons heen. Als de mist gedeeltelijk is opgetrokken gaat Simon in de dinghy het gebied verkennen, kijken of er plaats is en hoe we moeten varen.

Verkenning, nadat meeste mist is weggetrokken

Er is plaats, een mooi schiereiland voor ons alleen, prachtig gebied, woeste rotsen, vogels en een enkele marmotachtige. We besluiten om hier een dag langer te blijven.

Stora Berkskär Noordoost

Stora Berkskär Noordwest

Vrijwel de hele dag probeert Simon om zijn mannelijke jagersinstinkt aan te tonen en eindelijk vis te vangen voor het vrouwtje. Helaas, het lukt niet. Veel waterplanten, we kunnen de roofvis niet vinden. Voorntjes vangen lukt wel, maar Baars en Snoek blijven weg.

Chantal leest, gaat ondanks de temperatuur van het water (20º) meerdere keren zwemmen en snorkelen. S’ avonds genieten we van een BBQ met ondergaande zon, helemaal alleen op ons eigen eiland!

Snorkelen in de Zweedse Scheren

Roja haven, Oostkust Letland, oversteek Oostzee met storm…

10 augustus 2010

Aan de Oostkust van Letland zijn niet veel havens. Roja is de beste haven volgens de literatuur, dus besluiten we om op weg van Riga naar Ventspils deze haven aan te lopen.

Het is een visserijhaven met een houtoverslag.

Aan het einde van de haven, bij de monding van de rivier de Roja is de jachthaven. Een kleine kom en een steiger. Wel elektriciteit en redelijke douches, in de onvermijdbare containers, maar geen internet, meestal is er in de baltische havens gratis Wifi internet.

Achter ons liggen op een gegeven moment Russen, de boot vaart onder een (soort?) Amerikaanse vlag, we zien een stikker uit Oklahoma. De boot verkeerd in een bedroevende staat van onderhoud en de bemanning kan niet varen, ze zullen dus wel geen oversteek gemaakt hebben. Raar hoor, wat Russische jachtschippers doen met de vlag waaronder ze varen, is dit om invoerbeperkingen te omzeilen?

De plaats blijkt groter te zijn dan we gedacht hebben, er zijn drie grotere supermarkten en diverse andere winkels. Kennelijk heeft de plaats een groot verzorgingsgebied. Het dorp is niet erg interessant. Veel gebouwen die in de periode na de oorlog zijn ontstaan. Weinig oude glorie te bewonderen. Wel een mooi communistisch beeld waarin een heroïsche arbeider centraal staat.

Het dorp schijnt een mooi strand te hebben, de omgeving is bosrijk. We stuiten op een reclamebord voor een strand bij Jurmala, gesubsidieerd niet door de EU, maar door de Nederlandse regering. We zijn eigenlijk benieuwd naar het verhaal en de relaties hierachter… 

Na Roja vertrekken we naar Ventspils. Onderweg passeren we in de “Irbes Street” de vuurtoren die daar in het water staat. Niet achterlangs varen! De vuurtoren staat mijlenver uit de kust, maar de maximale diepte achter de toren is hier en daar 0,6 m…. die toren staat er niet voor niets!

We zijn al eerder in Ventspils geweest en voor dit moment wel klaar met Letland en willen graag verder naar Zweden. Daarom besluiten we in de loop van de middag, als we al een dag gevaren hebben, om de nacht door te varen en gelijk over te steken naar Zweden. Bestemming Fårösund op Gotland. De wind is E tot NE, schuin van achteren, kracht 2 tot 4, dus prima te doen, wel enige buienverwachting maar geen waarschuwingen.

Vanwege het mooie weer maakt Simon op volle zee ondanks de zeegang een volledige maaltijd klaar. Chantal houdt niet zo van die nachtelijke vaartochten, zo maken we de start in ieder geval aangenaam. Als we enkele uren ver de Oostzee opgevaren zijn vanuit de Bocht van Riga ontvangen we een DSC alarmering aan alle schepen, bericht van Riga Rescue Radio, uitluisteren op VHF 71. Blijken ze onweersbuien te voorzien, met windstoten tot 20 m/s (BF 8)….. we zijn er blij mee. De wind valt geheel weg.

We spreken af dat Simon gaat ‘voorslapen’ en dat hij de hondewacht neemt van 24.00 tot 04.00. Als Simon zegt dat ie gaat slapen (na de afwas) ziet hij dat Chantal heel bleek is geworden, ze is ook wat stil. Heb je al naar buiten gekeken zegt ze, afgelopen 10 minuten? Is er opeens als vanuit het niets een gitzwarte bui ontstaan, met rolwolk. Geen tijd om een haven op te zoeken, we kunnen alles net op tijd stormklaar maken en de pakken aandoen. De wind giert al om de boot, is binnen tientallen seconden opgelopen van 4 kn naar 30 kn.

In een razend tempo komt de bui voorzien van lichtflitsen op ons af, bij het passeren windstoten tot en met regelmatig 34 kn (BF 7), omdat de bui uit het niets ontstaat, geen hele hoge golven. We zien af van onze route, houden de boel bestuurbaar en onder controle en wachten de bui af. Na ongeveer 2.5 uur is de bui voorbij, twee buien met heftige windstoten, die telkens maar kort duren. Wel veel lichtflitsen, niet veel inslagen in de buurt. Uiteindelijk viel het mee, toch blijft onweer een onplezierig gegeven.

 De rest van de tocht verloopt voorspoedig en de volgende ochtend komen we om 11.00 in Gotland aan, na een tocht van 27 uur waarin we 150 nm gevaren hebben. Benieuwd naar wat Zweden ons brengt, voorlopig lijkt het hier vooral een graad of 5 kouder, minder zon, meer wind en een watertemperatuur die 2º lager ligt dan aan de Oostkant van de Oostzee.

Laura gaat varen!

27 juli 2010

Natuurlijk heeft het onze belangstelling, de vaarplannen van Laura Dekker. Mijn Laura denkt er misschien wel anders over dan ik zelf…

Al vanaf de eerste interviews en artikelen over Laura is het mij duidelijk dat deze jonge dame veel weet van vaartuigbeheersing en allerlei nautische aspecten. Indrukwekkend wat mij betreft, niet alleen opgedaan tijdens de wereldreis van de ouders, maar ook doorleefd en begrepen, ze kan het zelf toepassen. Dit is een bijzondere dame met unieke eigenschappen die ze kan toepassen op deze reis.

Wat een gedoe met de instellingen. Verschillende bureau’s jeugdzorg, meningsverschil met de Raad voor de Kinderbescherming. Wat mij betreft kunnen deze instellingen het er niet mee eens zijn. Dat is hun taak, dat ik het daar weer niet mee eens ben is wat anders. Ik kan me vinden in het interview met Roy Heiner van het jeugdjournaal (‘wat vinden andere zeilers van Laura’s plan?’).

De belangrijkste vraag is natuurlijk niet of ze kan varen. Maar vooral of ze het aankan om zichzelf en haar schip onderweg goed te verzorgen, of ze in staat is om de juiste beslissingen te nemen. Je kunt je eindeloos voorbereiden, maar wat doe je als het anders loopt, als dat wat je bedacht hebt niet meer werkt, je geen weerberichten kunt ontvangen, je wel in een omgeving zit met wisselende weersomstandigheden (dat is op grote delen van de wereld niet het geval, daar is het weer dagenlang min of meer gelijk en voorspelbaar). Wat doe je dan, welke beslissingen neem je?

We zijn nu zelf een paar weken onderweg. Ik ben een keer kostmisselijk geweest van zeeziekte. Het was windstil. De zee was zo vlak als een spiegel, ik voelde me slecht, depressief, lusteloos, het kon me niet meer zoveel schelen allemaal, langzamerhand is tot me doorgedrongen dat ik zeeziek was. Wij zijn samen en dragen op zo’n moment taken aan elkaar over. Dat kan alleen niet en maakt het varen wel veel zwaarder.

Als wij een lange tocht gemaakt hebben, houdt het schommelen in ons evenwichtsorgaan soms nog dagen aan, terwijl we dan al lang veilig en zeker aan de wal liggen. Heel vermoeiend. Fysiek en geestelijk schommelen. Wij zijn gewoon op vakantie en maken relatief korte tochtjes, nooit meer dan 24 uur op zee, maar soms zijn we helemaal op, om onverklaarbare redenen tijdens mooi weer is het op de 3e vaardag ineens helemaal klaar…

Soms is het mooi weer, maar draait de wind bij het ronden van een kaap en neemt in kracht toe. Soms is het er vlak voor ondiep, met zandbanken verder van de kust en een diep stuk er tussen. Een samenloop van dit soort omstandigheden kan zorgen voor metershoge golven. Wat doe je dan alleen? Gelukkig kun je elkaar dan niet bangpraten, er is immers niemand. Dat vind ik een bevrijdend gevoel, daarmee valt een last van je schouders en kun je het makkelijker aan. Er zijn grenzen, wat als de ratio niet meer wint en je toch angstig wordt?

Lezen doen we veel onderweg. Maar alleen als de zee vlak is, er weinig overige scheepvaart is en de inwendige mens is verzorgd. In de praktijk doen we dat als de ander wachtloopt. Chantal doet veel en kan alles, maar in de praktijk blijf ik toch wel de schipper, ik heb dan ook nog geen boek uitgelezen, ondanks het prachtige weer, dus die studie van Laura onderweg, vergeet het maar.

Is dat erg? Nee. Deze ervaring brengt Laura als mens veel verder dan vele jaren scholing en vorming door volwassenen, ze zal niet alleen zelf een ontwikkeling doormaken, maar na de reis ook iets anders voor haar omgeving kunnen betekenen.

Twee jaar is lang. Ze zal om weersystemen met slecht weer heen varen. Ze zal echte problemen weten te vermijden. Pappa volgt in een eigen schip op 2 dagen afstand, daarover lezen we momenteel niets meer, dat was het plan, zal wel niet veranderd zijn. Hij helpt dus mee met het nemen van alle moeilijke beslissingen. Een heel deskundige en gemotiveerde ondersteuning. Ze zal dus wel zonder kleerscheuren terugkomen in een Hollandse haven.

Stel nu eens dat het niet goed afloopt. Moeten we iemand met deze basisvaardigheden en ondersteuning dan deze unieke kans op ontwikkeling misgunnen? Ik vind van niet. Iedereen heeft een jaar lang op haar ingepraat. Ook professionele instanties, 14 is jong, ze was al jongvolwassen maar heeft zich nu nog verder ontwikkeld, ze mag zelf beslissen of ze dit met haar leven wil doen wat mij betreft.

Ik wens haar erg veel succes, vreugde op momenten en sterkte als het lastig wordt, we zullen Laura volgen op haar blog.

Saarema in Estland!

22 juli 2010

Gisteren zijn we vanuit Ventspils vertrokken naar het eiland Saarema (Estland). Dit eiland is het grootste eiland voor de kust van Estland (ze hebben er 1500) en tot voor 20 jaar was het hier een gesloten gebied want een Russische raketbasis. De natuur is daarom heel mooi bewaard gebleven.

Vandaag is Saarema, met haar hoofdplaats Kuressaare een luxere vakantiebestemming voor inwoners uit Estland (en Finland).

Gisteravond aangekomen na een tocht van ongeveer 10 uur, 65 nm. De weersvoorspelling zegt wind uit SE hoek, kracht 6 tot 9 kn, met later in de middag vanuit het zuiden regen (paar dagen aanhoudend), daarmee ook iets meer wind. Het is NW wind, met 5 tot 7 kn, voldoende om te motorsailen, maar niet om de motor uit te zetten en de windvaanbesturing te gebruiken, stuurautomaat dus.

Na het passeren van de straat van Iberië (Street of Irbes) valt de windsterkte weg en draait naar N. Verderop denk ik vogels te zien, want ik zie allemaal witte dingetjes. In de verte zeilt een zeilboot, onder vol zeil, het gaat er wild aan toe…

Plotseling steekt de wind weer op, vanuit NE richting, met 15 tot 20 kn. Zeilen op, genua reven, daarna ook grootzeil reven, windvaanbesturing aan en zeilen! Witte dingetjes blijken schuimkoppen! Stralend blauwe hemel, geen wolk te zien, de voorspelde regen blijft uit. Na een voorspoedige tocht arriveren we in Kuressaare.

De aanloop van Kuressaare is even opletten. Wij hebben de kaartenset van NV Verlag “Polen, Litouwen, Letland tot en met Riga”, daar staan de havenaanlopen naar Estland niet op. Onderweg wilden we een kaart kopen van Estland, zou goedkoper zijn dan bij ons, maar in Letland doen ze bijna niet aan watersport. In Liepaja en Ventspils is geen watersportwinkel te vinden en verkoopt men ook geen nautische kaarten bij de boekhandel.

Kennelijk een bekend probleem want op de jachthavenbrochure staat de kaart afgedrukt, deze brochure kregen we in Venstpils.

Er liggen hier veel stenen, soms tot aan oppervlakte, dus je moet weten waar je vaart. Sommige tonnen zijn naar verhouding klein. Goed te vinden is de westkardinaal boven het eiland Abruka, vlak voor de aanloop naar Roomassaare. Vanaf hier zijn de oostkardinaal voor Kuressaare en de aanloopton naar de betonde uitgebaggerde vaargeul visueel te vinden. In het donker lastig, ondanks de rode lichtenlijn op 1,3º. Onderweg passeren we het kasteel met het strand dat er voor ligt.

Goed nautisch gebruik is om onderweg, bij het passeren van de grenzen van een land, aan de rechterkant in het want een gastenvlag te hangen, in de kleuren van het bezoekende land. Uit respect, maar ook om te laten zien dat je weet in welk land je vaart en je weet aan welke wetgeving je je te houden hebt. Tijdens deze trip deden we dit tot nu toe 8 keer.

Bij de aankomst in Saarema worden we hartelijk welkom geheten in het Engels door de havenmeester, hij vraagt met nadruk naar onze laatste haven en onze nationale vlag.

Vervolgens loopt hij naar de kade om daar voor zijn kantoor ook onze vlag te hijsen als teken van welkom!

Van Darlowo naar Łeba

10 juli 2010

Vlak na de ingang van de haven van Darlowo ligt een brug, voorzien van een futuristisch brugwachtershuis. De brug schuift naar 2 kanten van het water de wal op. Direkt achter de brug is de haven. De voorzieningen zijn beperkt, de ligplaatsen zijn aan een kade met tractorbanden. Met een hek gescheiden van een meisjesinternaat, aan het begin en het einde is de kade open. We hebben hier onrustig gelegen, omdat het vaarverkeer de hele nacht doorgaat. Sportvissers, echte vissers en andere schepen, komen laat aan of gaan vroeg weg en doen dat soms niet op geringe snelheid, met de nodige golfslag tot gevolg.

De volgende morgen verkopen de vissers hun vis gewoon aan de kade aan passanten. Zalm tot armlengte wordt ter plaatse gefileerd en verkocht. In Darlowo net als overal langs de kust veel kraampjes waar van s’ ochtends vroeg tot s’ avonds laat gerookte vis verkocht wordt. Haring, makreel, paling, zalm, snoekbaars, flunder (?), butterfisch (?), allemaal erg lekker.

Wij vertrekken naar Łeba, eerst lijkt er wind te staan, dan wordt het toch weer een lange tocht op de motor. Het beetje wind dat er staat komt uit het Oosten en is dus tegen.

Łeba staat bekend om zijn lange zandstranden, het prachtige strandweer en het vele badplaats vertier. Er is hier veel scheepvaart en de havenmond is smal, daarom is het raadzaam om te melden op VHF 12 bij aankomst.

Zeezeilen Kielerbocht, schietgebieden Putlos, jachthaven Heiligenhaven

1 juli 2010

 Na dagenlang moteren op het NOK, tegen de wind in ploeteren op de Noordzee en drijven bij windstilte is het een verademing om weer te kunnen zeilen. We genieten!

Onderweg passeren we de schietgebieden van Putlos en Todendorf in de Hohwachterbucht. Het ‘guardvessel’ oproepen op kanaal 16 en dan krijg je op kanaal 11 advies over een veilige route op dat moment. Toen wij passeerden was er officieel de hele dag oefening. Toch mochten we om 14.30 passeren, pas om 16.00 werd op kanaal 16 officieel gemeld dat alle beperkingen voorbij waren. Het loont dus om even te overleggen.

 Na een mooie vlotte tocht leggen we aan in de mega jachthaven van Heiligenhaven. Vanwege goede voorzieningen, restaurants, Wifi en dergelijke. Toch komen wij hier niet terug, de douches zijn open, zonder privacy.

Laura Dekker, Abby Sunderland, Jessica Watson: solozeilend wereld rond, beneden 18 en….

30 mei 2010

Opvallend, de recente recordpogingen om solo de wereld rond te zeilen zijn allemaal van jonge meiden. Onze eigen Laura Dekker (14) is vast van plan solo de wereld rond te zeilen. Jessica Watson (17) heeft haar solo wereldomzeiling net afgesloten en Abby Sunderland (16) is nog solo zeilend onderweg. Verbazend, zo jong, meiden, hoe komt dat zo? Allen hebben veel ambitie, van jongs af aan veel op het water doorgebracht, toch wel onverwacht, actuele voorbeelden van vergelijkbare jongens ken ik niet. Zou dat gewoon geen nieuws zijn?