Advertenties

Archive for the ‘Restaurant’ Category

Ærø, de romantiek van de historie en natuur

17 juli 2015

Over het eiland Ærø rijdt een gratis bus, ongeveer één keer per uur in beide richtingen Marstal / Søby.

We besluiten om de bus te nemen naar Ærøskøbing om daar het stadje te bekijken. Ærøskøbing is een relatief oud stadje, veel huizen zijn circa 300 – 400 jaar oud. Veel mooie straatjes met oude vakwerkhuizen, stokrozen en prachtig in motief geschilderde deuren. Daar is Ærøskøbing onder andere beroemd door.

hoofdstraat aero Straat-restaurant-Aeroskobi vakwerkhuis aero

We wandelen door het stadje, veel café’s, restaurants en kleinere toeristische winkels. Weinig echte winkels zoals in Marstal, maar wel een hele grote Netto supermarkt met een aangenaam prijsniveau. We wandelen een rondje vanuit de haven naar het Westen en dan verder naar het Zuiden om langs de zeepromenade terug te lopen. Mooie huizen en tuinen, de moeite waard.

Straatbeeld-Aeroskobing promenade-aeroskobing

De haven van Ærøskøbing bestaat uit een oude haven waar je kunt liggen en een moderne jachthaven. Achteraf vinden we het hier leuker dan in Marstal waar we nu liggen. In de baai liggen diverse schepen voor anker, maar de haven is niet vol. In het voormalige bakhuisje vindt je de BBQ hut van de haven.

Aeroskobing-ankeren

We eten bij Mumm, een klein restaurant in een van de kleine straatjes, lunch gerechten zoals een divers vis Smørrebrød. Erg lekker, goed verzorgd en aardige bediening. Lunch voor 4 personen met maaltijd en drankjes kost hier 600 kroon, dat is circa 80 EUR. Niet te vaak doen maar voor een keertje prima. We wilden in eerste instantie naar de Visrokerij, maar vonden de maaltijden daar niet spannend genoeg, zou wel goedkoper zijn geweest, ca 95 kroon per persoon, inclusief drankje, 12,50 EUR.

Restaurant-Mumm-Aeroskobing eten-aeroskobing

Na Ærøskøbing pakken we de bus naar Søby, om te gaan wandelen bij Søbygaard. We wandelen rond het Vitsø meer en bezoeken het strand om te zwemmen. Omdat we de schoentjes op de boot gelaten hebben wordt dit geen succes, het kiezelstrand doet zeer onder de voeten.

Ook het wandelgebied valt ons wat tegen, het lijkt erg op dat wat we goed kennen van het Lauwersmeergebied.

We hadden achteraf gezien beter kunnen kiezen voor de wandeling “Sporet ved Gravendal”, dat ligt in de buurt van het Gråsten Nor, halverwege tussen Ærøskøbing en Marstal. Voor de Denen is dit minder bijzonder, maar vanwege de hoogte, het heuvelige terrein, de wandelpaden tussen de landerijen en het prachtige uitzicht op Langeland en Als (zichtbaar vanuit de bus) hadden wij dit wellicht nog mooier gevonden.

Strand-Soby  velden  strand

Ærø is een mooi heuvelig eiland met prachtige vergezichten, de busreis is daarom echt de moeite waard. Op Ærø kun je zeekayaks huren om een tocht te maken rond het nabijgelegen eiland Strynø, dat houden we in gedachten voor een volgend bezoek.

Advertenties

Marstal, vervlogen maritieme historie

16 juli 2015

Na Lyø vertekken we naar Marstal, een havenstadje op het eiland Ærø. Marstal heeft veel maritieme traditie, scheepswerven, jachtwerven, watersportwinkel, tankstation en een scheepvaartmuseum. Het havengebied is hier en daar wel een beetje vergane glorie, de diepgang naar Marstal is niet meer genoeg om de schepen van nu te bouwen. In Søby worden op Ærø nog wel schepen gebouwd.

Oude haven Marstal

Oude haven Marstal

De steigers voor jachthaven gasten liggen achteraan in de haven. We hebben gehoord dat het ook hier erg druk kan zijn, maar tijdens ons bezoek blijft er altijd wel plek, zonder te hoeven dubbel liggen.

Jachthaven Marstal

Jachthaven Marstal

In het havengebied zijn diverse aantrekkelijke (overdekte!) BBQ voorzieningen waar het van 16:00 tot 19:00 vrij druk kan zijn. Vlak achter de haven ligt het strand met mooie oude strandhuisjes.

    Strandhuisje Marstal

Marstal is een aardig stadje met diverse winkels en een grotere supermarkt, vis kun je kopen van de lokale visser om circa 13:00 bij de boot, maar je moet er snel bij zijn, hij is snel uitverkocht. Je kunt een SMS laten sturen als de visverkoop start.

visser-marstal

Melchior en pappa bezoeken het scheepvaartmuseum, waar de maritieme historie van Marstal met veel scheepsmodellen en schilderijen wordt uitgelegd. Heel erg veel schaalmodellen in flessen en verhalen van zeelieden op diverse manieren uitgebeeld, Melchior vindt het leuk.

In de jachthaven van Marstal is goede een goede Wifi verbinding en de toiletgebouwen zijn prima, voor stroom moet je 20 kronen betalen en voor de douche ook 10 kronen. Het liggeld tot 10 m is 130 kroon. Voordat we vertrokken naar Denemarken waren we wat beducht voor het prijsniveau, ingegeven door ons eerdere bezoek aan Gedser tijdens het “Rondje Oostzee”. Restaurants zijn in vergelijking met Duitsland bij ons in Nederland erg duur (+ 40%) en daar komt hier in Denemarken nog een derde bij zo is ons algemene beeld. Met 4 personen uitgebreide lunch kost dan ca 80 EUR. Als je de AH vergelijkt met de goedkopere supermarkt in Denemarken (Netto; o.a. in Sønderborg en Ærøskøbing) dan is die ongeveer 20% duurder, als echte hollanders kopen we scherp in door op aanbiedingen te letten (en op wat hier goedkoop is, 500 gram gerookte zalm, 15 kronen = ca 1,95 EUR). Dan is het prijsniveau wel te doen.

In Marstal kun je fietsen huren vlak bij de haven (ca 10 EUR) en de bus is op het hele eiland Ærø gratis. We besluiten daarom om per bus een tocht over het hele eiland te maken naar Ærøskøbing en Søby, met tussenstops onderweg om dingen te bekijken, te wandelen en naar het strand te gaan.

Costa del Sol in Polen, Świnoujście

30 juli 2013

We vertrekken vanuit Seedorf met als bestemming Wolgast of Świnoujście. Afhankelijk van het verloop van de zeiltocht besluiten we onderweg ter hoogte van het onbewoonde eilandje Ruden (toegankelijke vluchthaven!) wat we doen.

 Ruden

De tocht verloopt voorspoedig. We komen te vroeg aan bij de brug in Wolgast als we doorvaren en zouden daarom moeten wachten (de brug opent maar een paar keer per dag, net als in Stralsund en Zecherin), dus gaan we vanwege het schitterende weer buitenom over de Oostzee door naar Świnoujście.

We zijn hier eerder geweest en komen er graag. Świnoujście is een kleine stad met een leuke atmosfeer. Mooie gebouwen, strand, promenade en zeescheepvaart. De stad ligt aan de Swine (Swinemünde)  een van de uitlopers van de Oder en is de poort naar de tweede grootste haven van Polen, Stettin (Szczecin).

Swinoujscie ligt op een strategische plek, zoals onder andere te zien is aan de historische forten (aan beide kanten van de rivier), na de tweede wereldoorlog ging ze over van Duits naar Pools grondgebied.

Te oosten van de riviermonding ligt een mooi natuurgebied, je kunt er eenvoudig met de stadspont naartoe, dat gaan we een volgende keer zeker doen.

SwinoujscieŚwinoujście is vooral een badplaats met een mooi en erg populair strand. De infrastructuur van de stad en de omgeving van de stad zijn gericht op het strandleven. Naast de jachthaven ligt een mooi kuurpark, als je door het park heen fietst kom je bij de promenade. 

Aan de paden tussen promenade en het strand zijn veel half legale winkeltjes, restaurants diverse activiteiten en straatartiesten te vinden. We eten er graag, het is er rommelig, niet altijd even professioneel (foto rechtsonder), gezellig en goedkoop. Onze favoriet zijn de Pierogi (recept youtube ook genoemd in ons eBook); Poolse gevulde pasta (bijvoorbeeld met aardbeien), met als saus slagroom!

 

 Pierogi Ruski Promenada

In de periode vlak voor de liberalisering van de markteconomie van Polen en het opengaan van de grenzen is een soort zwarte markt ontstaan op de grens tussen Ahlbeck en Świnoujście. Leuk om even te gaan kijken, maar destijds waarschijnlijk interessanter, we treffen er veel goedkope troep en namaak aan. De gerookte paling ligt gewoon in de zon, is toch geconserveerd?!

 Swinoujscie zwarte markt Ahlbeck zwarte markt

De jachthaven is gelegen in een voormalig havenbekken van een scheepswerf, er staan nog oude gebouwen in verval. De haveninrichting en kades zijn recent geheel vernieuwd, er kunnen erg veel jachten liggen en het is er erg druk. De douches zijn niet gemoderniseerd. Muntjes, gordijntjes, niet alles doet het het, een beetje Pools rommelig maar wel leuk. Minder leuk zijn de merkbare restanten van de Poolse bureaucratie. Voor de aanmelding moet je zeker 10 minuten per schip uittrekken, omdat allerlei details meerdere keren ingevuld moeten worden door een norse havenmedewerker die geen vreemde talen spreekt. Stroom is volop verkrijgbaar, maar met een pasje waarvan de werking iedere logica te boven gaat. Je houdt de pas boven de lezer op de paal, er gaat een lampje knipperen en daar moet je stekker in. Als er nog een stekker van een ander inzit moet je die er gewoon uittrekken.

Bij de haven kun je fietsen huren door met behulp van creditcard en telefoon een code op te halen waarmee je een fiets van het slot kunt doen (als er nog wat staat). Staat er niets meer dan kun je een fiets laten bezorgen, werkt goed en nog goedkoper ook. Aan de haven zit een café, restaurant, tankstation voor schepen en een klein winkeltje. Een heel klein winkeltje in een container (gedreven door een opgetutte mevrouw) in een inmiddels goed gevulde havenbekken (de haven loopt verder door dan op de foto te zien is, er liggen circa 120 jachten); je kunt er van alles één kopen en verder vers brood en soms gerookte vis als het er is. De makreel raden we aan!

 haven swinoujscie havenwinkel Swinouiscje sklep

 

Het mooiste aan Świnoujście is toch wel het strand. Niet toevallig nu het ook mooi weer is in Nederland, maar aan de hele infrastructuur kun je merken dat het iedere zomer in Polen strandweer is. Wij genieten van de heksenketel en zoeken later deze vakantie naar een rustig strand…

 Swinouiscje strand

 

Onderwater in Grömitz

19 juli 2013

Het spreekt ons wel aan; Duitse Badplaatsen, in het bijzonder die aan de Oostzeekust vanwege het klimaat.

strandman Grömitz

Mooie witte stranden met fijn zand, geen getijden dus geen zeewering; de boulevard, cafe’s en restaurants liggen op 50 meter van de zee. De strandkorven, niet op een handdoek zand liggen happen, maar gewoon lekker in de zon zitten. We waarderen de ietwat ouderwetsche knulligheid. In Duitsland is de horeca goed van kwaliteit en naar onze begrippen goedkoop.

strand Gromitz

hip strand Grömitz

Ieder eiland is uniek, iedere Duitse badplaats is uniek en heeft een eigen sfeer en publiek. Rust of vermaak, kuren of het strand centraal, leuke of chique winkels, goede of betere horeca, chique of gewoon publiek.

Grömitz is vooral een gewone badplaats voor gewone mensen, maar met name aan de westkant van de boulevard (circa 4 km) vind je ook enkele chique hotels en restaurants. Ook de jachthaven is daar te vinden, die kan tot het chiquere deel gerekend worden.

Je vindt in Grömitz een enorme diversiteit aan horeca gelegenheden, alleen al in de jachthaven zijn 3 restaurants en 2 café’s te vinden.

Langs de boulevard is veel vertier, live muziek, acts en aan de pier die een paar honderd meter de zee inloopt, een duikersklok. Daarin kan telkens een kleine groep mensen het onderwaterleven bekijken. In Stralsund gaan we naar het Oceanum dus we laten het bij een rondje rondom de klok op de pier.

5 strand Grömitz kl duikersklok Grömitz

We besluiten om een fietstocht te gaan maken in de omgeving en fietsen naar het klooster van Cismar, een leuke fietstocht van circa 15 km. In het gebouw zijn een kloostermuseum en een dependance van het kunstmuseum van Schleswig-Holstein gevestigd, onder andere noordelijke kunstenaars vanaf de 18e eeuw tot hedendaags.

klooster Cismar beeld klooster Cismar

In Grömitz wordt culinaire kwaliteit tegen voor onze begrippen schappelijke prijzen gestimuleerd onder andere door een speciaal seizoensmenu bij deelnemende restaurants. Wij gaan naar Klaboutermann , vlak voor de pier, ook omdat de keuken nog laat open is. We nemen het vismenu voor 2 personen “Wikinger Platte”, we worden blij verrast door een perfect klaargemaakte maaltijd. Heilbot, zalm, kabeljauw, reuzegarnalen en geroerbakte groente; zelden zo goed klaargemaakt gegeten.

avondmaal Grömitz

De moderne jachthaven is speciaal voor dit doel aangelegd. Toegang tot de douches gaat met een sleutel tegen statiegeld, muntjes voor het douchen (buiten het hokje inwerpen), de Lan1 internetverbinding is overdag zeer matig. Aanleggen gaat in boxen, op iedere paal een bevestiging waarin de lus van een tros gehaakt kan worden.

9 bevestiging Gromitz

Het verbaasd ons dat we hier niet meer toeristen zien. De jachthaven heeft een capaciteit van circa 780 schepen, we zien vrijwel alleen Duitse vlaggen en horen ook op straat niet anders. Wij vinden het leuk om hier een dagje te zijn!

Recensie in maandblad Zeilen januari 2012

21 januari 2012

We zijn heel blij met de recensie die het maanblad Zeilen geschreven heeft over Rondje Oostzee. De recensie staat op pagina 67. Op dit moment leggen we de laatste hand aan een nieuwe editie. Daarin zijn alle links geactualiseerd en zijn op een aantal punten verdere verbeteringen aangebracht in tekst, afbeeldingen en de look- en feel. We denken dat we dit weekend of uiterlijk maandag de editie 2012 live kunnen zetten. Ga je zeilen op de Oostzee in 2012, dan is het eBook heel handig bij de voorbereiding. Heb je eerder via Pumbo een editie gekocht, dan kun je een mailtje sturen naar rondjeoostzee@hotmail.com als je ook de nieuwe editie wilt ontvangen.

Recensie Zeilen

Schol overbakken met ui en garnalen, op Oerol…

18 juni 2011

 Zo’n weekend Oerol doet ons toch wel weer sterk terugdenken aan onze reis. Zee, eiland, lange tocht en cultuur. Wat we nog een beetje missen is de locale eetcultuur om de ervaring compleet te maken. Dan zijn we namelijk weer helemaal terug bij die ingrediënten die onze reis tot zo’n mooie totaal ervaring gemaakt hebben.

Nu hebben we nog een recept van onze passage van de Duitse Waddeneilanden dat ook hier heel goed past. Het is een koude regenachtige dag, veel wind, voor vanavond hebben wij geen voorstelling geboekt dus gaan we eerst even lekker cocoonen op ons eigen schip, dan gaan we daarna nog wel even wat drinken op de wal. Wat eten we vandaag, nou lekker!

De vis halen we bij de locale viswinkel hier op Terschelling, ze is heerlijk vers, super, de garnalen zijn ook top, maar wel duur. Gepeld 50 euro de kilo, terwijl de vissers in Zoutkamp er maar 2 euro de kilo voor krijgen, ongepeld.

Schol overbakken met ui en garnalen

Schol is een typische vis voor het gebied rond de waddeneilanden. Schol heeft een eigen geur en smaak, die je ongebakken en gebakken herkent. De geur doet denken aan de zilte geur van net drooggevallen zandplaten. In Duitsland noemt met de Schol overbakken met garnalen ‘Büsumer Art’, wij kennen dit gerecht als ‘Schol op zijn Zoutkamps’, lekker dicht bij huis en de beste garnalen die wij kennen.

Makkelijk zelf op de boot te bereiden. Lekker met kleine nieuwe aardappelen met peterselie en gesmolten roomboter.

Ingrediënten voor 2 personen:

  • 2 schollen
  • 1 citroen
  • roomboter
  • bosje verse peterselie
  • zout, (witte) peper
  • 4 eetlepels bloem
  • 2 uien
  • 100 gram echte (Noordzee) garnalen

Bereiden:

  • De schollen droogdeppen en besprenkelen met citroen, even laten intrekken.
  • In grootste bakpan op boot voorradig de roomboter (2 plakken) smelten. De schol door de bloem halen, en 6 minuten bakken op de witte kant, daarna de donkere kant 6 minuten.
  • Ui pellen en in ringen snijden, peterselie kleinhakken (6 eetlepels).
  • Schollen uit de pan nemen en warm houden. De ui in het bakvet bakken tot ze glazig zijn. De garnalen en 4 eetlepels gehakte peterselie kort meebakken. Afmaken met zout, peper en citroensap.
  • Schollen opdienen met de garnalen en ui, combineren met gekookte kleine nieuwe aardappelen in roomboterjus met peterselie. Geef een komkommersalade er bij.

Meer bij Rondje Oostzee passende recepten uit de keukens van Duitsland, Polen, Litouwen, Estland en Letland in ons interactieve eBook! Recepten voor het Duitse vaargebied?

Traditionele Letse maaltijd, Riga, bleeh

10 augustus 2010

We zijn geïnteresseerd in de landen die we bezoeken, ook in de eetcultuur. Daarom gaan we telkens op zoek naar restaurants waar we hiervan wat mee kunnen krijgen. Soms succesvol, soms niet….

Op de laatste dag van de vakantie van de kinderen in Riga besluiten we om op zoek te gaan naar een restaurant waar we tijdens de lunch Pierrogi kunnen eten, gevulde pasta. We kunnen het nergens op de kaart vinden maar zien in de Toma Iela (waaraan ook de Nederlandse Ambassade in Riga zit) een aantal restaurants met traditionele Letse gerechten op de kaart. De bediening is dan wel in klederdracht, servies is steen of hout, dat hoeft van ons nou ook niet, maar nemen we op de koop toe en we besluiten om er die avond te gaan eten.

Nou traditioneel is het zeker, die klederdracht en het servies begrijpen we naderhand ook, het is een beetje middeleeuws. Traditioneel is hier heel zwaar aangezet, figuurlijk, maar ook letterlijk in de maaltijden die geserveerd worden. Een groot biertje blijkt één Liter te zijn…..

 

De maaltijd met aardappel, spek, gruten, salade en karbonade blijkt een zeer stevige brij te zijn. Melchior wordt niet blij van deze Porridge, neemt na aandringen één hap en weigert vervolgens resoluut om er ook nog maar aan te ruiken, de looks vertellen hem genoeg.

 

Wij nemen konijn, met diverse groeten. Het konijn is vet, maar wel lekker. De groenten blijken gestoofd te zijn met reuzel, heel vet en heel machtig. Het ziet er niet zo lekker uit en vanwege de textuur smaakt het ook zo. Chantal wordt er niet blij van.

 

Noëlle heeft wat leuks uitgekozen, broodsoep met kaas en spek, geserveerd op een plank in een uitgehold brood. Lekker maar zo machtig, gelukkig hadden we deze voorzien en het ‘soepje’ gekozen als hoofdgerecht.

 

Eerder hebben we een kookboek gekocht over de keuken van Letland, Ēdieni Latvijā (Cuisine in Latvia). In de inleiding staat at de moderne keuken van Letland geïnspireerd is op de traditionele keuken, maar beïnvloed is door de keukens van Zweden, Duitsland en Rusland en recent door de Mediterrane keuken. Geen overbodige luxe, zo is ons inmiddels gebleken. Dit boek is uitgegeven door het bedrijf Lido, dat ook en keten van goed aangeschreven restaurants heeft in Letland, vooral in Riga en omgeving.

Lekker overslaan, die traditionele restaurants in de Toma Iela, misschien een biertje drinken en gruwen van wat de buren geserveerd krijgen….

Het Letse jetset strand van Riga, Jūrmala!

3 augustus 2010

Al sinds de 19e eeuw is Jūrmala een beroemd kuuroord en strandbestemming, vooral heel erg bekend in het voormalige Oostblok en Rusland. Rond 1900 maakte de streek een enorme groei door, de mooiste gebouwen stammen dan ook uit deze periode.

Jūrmala betekent strand, eigenlijk gaat het om een kuststrook van 33 km lang, tussen de plaatsen Priedaine en Kauguri op ongeveer 25 km afstand van Riga. De zomers zijn in de Baltische staten warm, normaal gesproken zo rond de 25º, het gebied heeft een landklimaat, het (bijna zoete) zeewater in de bocht van Riga warmt dan op tot ongeveer 22º, ideaal strandweer dus.

In de Sovjet periode werd de streek gebruikt als één van dé strandrecreatiegebieden van de Sovjet Unie, spoorverbindingen werden aangelegd, grote hotels gebouwd. De arbeiders konden georganiseerd op vakantie, het gebied kende in de jaren ’80 meer dan 100 sanatoriums en werd bezocht door meer dan 300.000 mensen per jaar.

In het “Līvu Akvaparks” is een van de grootste waterattractieparken van Europa te vinden. Meer dan 20 glijbanen, waarvan de langste 200 meter lang is, golfslagbad, SPA voorzieningen, te veel om op te noemen. Opvallend, er is geen bad om gewoon baantjes te zwemmen.

Na het uiteenvallen van de USSR is er eerst even de klad in gekomen. De Russen konden ook elders op vakantie en gingen dat ook doen, de Staat werd kleiner en de gewoonte om de arbeiders georganiseerd op vakantie te sturen is verdwenen. Er stonden veel prachtige Sovjet architecturen leeg. Inmiddels heeft het gebied een enorme revival doorgemaakt, is het weer een geliefde bestemming bij veel Russen (die houden niet van vreemde talen en vinden moslimlanden eng, zo is ons verteld), met name rijke en relatief jonge Russen verblijven hier graag.

Het hele seizoen door vinden er veel activiteiten plaats, zomerconcerten, popfestivals en ballet voorstellingen.

De oude architectuur en de Sovjetsporen zijn interessant om te zien, grappig is de gewoonte hier om gebouwen tussen de bomen neer te zetten, om daarmee de schadum optimaal te kunnen benutten.

Het is makkelijk om vanuit Riga in Jūrmala te komen, er rijd een trein met hoge frequentie en langs de kust zijn veel stations. De meest bekende badplaatsen zijn: Lielupe, Bulduri, Dzintari en Majori.

De mensen van Saaremaa en Ruhnu!?!

27 juli 2010

Bij het bezoeken van de Opera in Saarema valt het ons op, de enorme toeschietelijkheid van de inwoners van Saarema. Tijdens de pauzes worden we gastvrij en vriendelijk aangesproken door mensen, die willen weten welke taal we spreken, wat we van Saaremaa en Estland vinden en of we speciaal voor de Operadagen gekomen zijn. We zijn niet aangesproken door intellectuelen die de buitenlandse talen (Engels, Duits) goed beheersen, maar door gewone inwoners die hun angsten overwinnen om hun nieuwsgierigheid te beantwoorden.

Locatie Operadagen

Ook de havenmeester is heel vriendelijk, dienstverlenend, geeft adviezen, regelt een auto, drijft de spot met van alles en vertelt persoonlijke dingen. Zo maar! In de VVV gids van het eiland hebben we het al gelezen, maar het is toch anders om het ook zo te ervaren, dit zegt men over zichzelf:
“They are said to be wise-cracking chatterboxes you’ll never get a straight word out of”.

Opvallend is hoe hier gedacht wordt over de zomer en de winter. Wij geven aan wel wat moe te zijn, soms, van de vele dagen op zee, de Esten roepen dan dat vermoeidheid iets is om pas in de winter aan toe te geven, dan mag je slapen, in de zomer moet je leven zo lang het licht is!

Van Saarema gaan we op weg naar Riga (Letland), we maken halverwege in de Bocht van Riga een tussenstop op het eiland Ruhnu (Estland net als Saaremaa). Ruhnu is een klein eiland, ongeveer 7 km lang en 5 km breed, er leven 63 permanente bewoners, die een deel van het jaar (de winter) geheel afgesloten zijn van de buitenwereld. Op het eiland Ruhnu vaart geen gewone regelmatige veerdienst, maar ze hebben wel een mooie jachthaven.

Net als op veel plaatsen langs de kust in het voormalige Oostblok, Polen, maar ook in de Baltische Staten, zijn veel haven voorzieningen aangelegd met financiële steun van de EU. Hier en daar is dat al wat langer geleden, dan zien we ook hoe daar mee om wordt gegaan. De giften worden in dankbaarheid aanvaardt en geëxploiteerd, maar niet onderhouden (Łeba). Dus de economische levensduur is niet zo groot, ondanks het verval gaat de operatie door, maar zonder onderhoud of vernieuwing. We hebben al veel sanitaire voorzieningen gezien die niet meer voldoen aan de eisen van vandaag, ook in grote steden zoals Gdansk. Op Ruhnu is alles 3 jaar geleden aangelegd. Dus helemaal perfect in orde, de haven heeft (zoals overal in het Oostblok) gratis WIFI Internet en deze keer ook een Sauna.

We maken een tocht over het eiland op onze fietsen, dan blijkt het bijzondere karakter al snel aan de verkeersborden en dergelijke, verder valt op dat iedereen in het bezit is van een 4 x 4 (gewone auto’s vrijwel niet gezien), in verschillende staten van verval, van nieuw tot bij elkaar gehouden met ijzerdraad.

Op het eiland is alles wel aanwezig, maar voor veel gewone dingen moet even wat ‘geregeld’ worden. Veel mensen hebben dubbelfuncties om alle ambtelijke en dienstverlenende taken te kunnen verdelen onder zo weinig mensen.

De havenmeester kan wel Diesel regelen, we willen 20 L, dat kan tegen de prijs van 2009, want toen ingekocht zegt de havenmeester. We krijgen het over een uur, hij zet het op de steiger. Ik voel al aan dat dit nog niet zomaar zo zal gaan, want afrekenen, dat doen we wel bij aflevering zegt ie, we houden er wat vrijheid in…. Iedere keer als we hem zien roept hij, ‘Diesel Yes, will be there soon!’; als hij zijn kantoor sluit, als hij een biertje drinkt in de zon, als hij met vrienden (relaties van de president van Estland!) aan de BBQ is, als hij uit de Sauna komt, als hij gezwommen heeft in de jachthaven (will do tomorrow 6 clock, now free). We roepen dat we niet weggaan voor 8.00 en om 9.00 komt ie het vaatje brengen (office allways open at 8.00, Diesel will be there then)….

Bij het inchecken vragen we of er winkels of een cafe zijn op het eiland. Het restaurant aan de haven gaat zo open, zegt hij, en ja hoor, om 19.00 komt er leven in de brouwerij en gaan veel mensen uit de haven wat eten of drinken in het cafe. Wij drinken na onze avond fietstocht nog een biertje en informeren dan naar de openingstijden, voor de terugweg, vragen of ze de dagen van de week op het bord met openingstijden bij de deur willen vertalen. Er wordt iemand bij geroepen. Ze willen wel vertalen, maar dat heeft geen nut. Ze gaan namelijk alleen open als ze zin hebben en van de havenmeester hebben gehoord dat er voldoende ‘yachties’ zijn om open te gaan…

Eigenzinnig volkje, hier op het eiland. Prachtige authentieke gebouwen, mooie sfeer, alsof je in de vorige eeuw bent, een prachtige natuur met veel diversiteit; moeras, bos, duinen, strand en een waddenachtige kuststrook. Het bijzondere karakter van deze afgesloten gemeenschap en de mooie natuur maken het de moeite waard om het eiland te bezoeken!

De stad Gdansk

13 juli 2010

 Gdansk is een grote stad met veel historie. De stad heeft in haar geschiedenis vaak een onafhankelijke houding ingenomen ten opzichte van het omliggende gebied. Daardoor is de stad welvarend geworden. De 2e wereldoorlog is feitelijk hier begonnen met een Duitse beschieting. In de oorlog is veel kapotgeschoten, maar het is hier prachtig gerestaureerd, al voor de val van de muur.

De gevels in de oude stad doen erg denken aan Amsterdam, Gent en Brugge. Je voelt je zo thuis. Misschien is het vanwege het knappe restauratiewerk hier en daar wel mooier dan bij ons.

In de hoofdstraat volgen wij het WK, met de inmiddels bekende afloop. Veel Polen in oranje en het sterft hier van de busladingen fanatieke Spanjaarden.

Gdansk is een oude Hanzestad onder andere beroemd om haar Barnsteen. Een aantal straten in de oude stad is geheel gewijd aan juweliers en ateliers. Er is veel keuze, in uiteenlopende kwaliteit en smaak.

De oude stad heeft veel horeca, juweliers en souvenirs, maar een gewone winkel (wel veel nachtwinkels met beperkt assortiment) is moeilijk te vinden. Zie hieronder een kaartje waarop bij de H de jachthaven is, bij de eerste W een oud beursgebouw omgetoverd tot o.a. een versmarkt en bij de meest noordelijke W op het kaartje is een groot winkelcentrum waar alles te krijgen is.

 

We zijn zo blij met onze eigen vervoersmogelijkheid, de vouwfietsen, een Strida en een traditionele (heel klein opvouwbaar). Makkelijk bij het verkennen van de stad en het doen van boodschappen. Bovendien kunnen we daardoor makkelijk even buiten het centrum kijken hoe het echt is in Polen. Wat opvalt is dat het hier heel veilig lijkt op straat (jonge vrouwen wandelen s’ nachts alleen op straat), ook in buitenwijken die wat grauw ogen, we zien weinig politie, vrijwel geen zwervers of bedelaars en geen ongure types.

De 3 steden Gdanks, Gdynia en Sopot vormen een geheel, een soort randstad zegmaar. Chique winkels met kleding of betere uitgaangsgelegenheden (Jazz) vindt je dan ook alleen in de badplaats Sopot en niet in Gdansk. Een bezoek met het openbaar vervoer is aan te raden, Sopot schijnt een badplaats met bijzondere allure te zijn.