Archive for the ‘Tochtvoorbereiding’ Category

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »

De Duitse bocht, berucht en niet voor niets…

30 augustus 2010

Seewetter Nord-, Ostsee

Seewetterbericht für Nord- und Ostsee

herausgegeben vom Deutschen Wetterdienst, Seewetterdienst Hamburg

am 28.08.2010, 18.21 UTC.

Wetterlage:

Tief 995 Russland, abschwächend, ostziehend. Trog 1005 Estland, später abschwächend. Tief 1006 Haltenbank, auffüllend. Tief 1004 Skagerrak, langsam südziehend. Neues Tief nachts 1008 Pentlands, vertiefend, südsüdostziehend. Hoch 1027 auf 52 Nord 15 West, langsam nordostwandernd. Keil 1020 Zentralfrankreich, später abschwächend. Weiterer Keil 1020 südöstlich Kap Farvel, wenig ändernd. Sturmtief 988 auf 45 Nord, 32 West, etwas abschwächend, langsam ostziehend.

In den nächsten 12 Stunden ist in folgenden Vorhersagegebieten mit Starkwind oder Sturm zu rechnen:

Südwestliche Nordsee

Ijsselmeer

Fischer

Dogger

Forties

Viking

Utsira

Skagerrak

Kattegat

Belte und Sund

Rigaischer Meerbusen

Engl. Kanal Ostteil

Vorhersagen bis Sonntagmittag:

Deutsche Bucht:

Nordwest bis West 4 bis 5, vorübergehend etwas zunehmend,

Schauer- und Gewitterböen, See 1 bis 2 Meter.

 De terugtocht door de Duitse Bocht is berucht bij veel Nederlandse zeilers die naar de Oostzee zijn geweest. De havens van Brünsbuttel en Cuxhaven liggen soms wekenlang vol met wachtende Nederlanders. Zuidwesten winden komen vaak voor in dit gebied, daarmee kun je eenvoudig naar het Oosten reizen. Wij hadden voortdurend Oost tegen op de heenreis en op de terugreis Westelijk- tot Zuidelijk (kunnen heel goed hoog aan de wind inmiddels). Terugkeren is dan niet zo makkelijk. Op de Oostzee zelf zijn altijd wel keuzemogelijkheden, waardoor stukken van een tocht bezeild mogelijk zijn. Het stuk door de Duitse Bocht heeft weinig keuzemogelijkheden. Je kunt of door het NOK, of deels door het NOK en dan via de Eider naar buiten of hoger door Denemarken (Limfjord).

In de Duitse Bocht kun je kiezen voor de oversteek naar Helgoland (vaak gekozen bij heersende Zuidwesten wind, je kunt dan bezeild naar het eiland en bezeild naar Nederland) of direct naar een van de Duitse Waddeneilanden. Vaak wordt voor Norderney gekozen.

Op basis van het weerbericht kozen we niet voor een tussenstop op Helgoland (jammer, kun je lekker onbeperkt krab eten), maar gaan we op weg naar Norderney. Tot aan de Elbe monding gaat het goed, dan valt op dat de wind veel Zuidelijker is (ZW) dan de voorspelde W tot NW. Het is bovendien geen 4 á 5 Bf (zonder wind waarschuwing buien), maar meer. Dan komt het weerbericht van 7.45 (we zijn om 6.00 vertrokken), windwaarschuwing Duitse Bocht, Bf 7 tot 8, onweer, uit W tot NW richtingen, later NO. Op de Zuidwestelijke Noordzee (tussen Engeland en Nederland) buien met een ‘orkaanachtig karakter’…

Omdat de wind naar het noorden gaat draaien is koers wijzigen naar Helgoland geen optie, niet bezeild, terug tegen de stroming van de Elbe in (tot 4 knopen), kan ook niet. We besluiten door te varen en bij het eerste de beste Waddeneiland, Wangerooge, te stoppen. Daar komen valt niet mee. Ondanks de weersvoorspelling die het voortdurend heeft over winden uit het westelijke- tot noordwestelijke richtingen is de wind ZZW tot ZW. Onze reisdoelen zijn niet bezeild en we moeten dus kruisen. Hoog aan de wind, 6 Bf, dubbel gereefd grootzeil, genua voor 50% weggedraaid en de motor maar bij, omdat in de vlagen de boot oploeft en stilvalt, we willen wel graag wat gang houden, ook in verband met bestuurbaarheid. We maken lange slagen, naar de Alte Weser, terug naar de verkeersroutes, dan weer naar de kust, enzovoort. De golven zijn hier en daar meters hoog, de boot gaat er verrassend gemakkelijk doorheen. Wel komt er veel water over. We wennen aan de gierende en vlagerige wind, het heeft ook wel wat….

Wat ons echt helemaal afmat en wat het allemaal toch wel heel zwaar maakt is het feit dat de route niet bezeild is en dat we moeten kruisen. We wennen er aan. We besluiten om vast te houden aan het oorspronkelijke reisdoel Norderney, het ‘Badehaus’ lonkt… Ook al omdat de wind iets meer naar W is gedraaid waardoor we vanaf de Jade tot in een rechte lijn naar de uiterton van Norderney kunnen varen en voor het donker wordt de haven in kunnen lopen. Denken we…

Helaas, als we boven de kust van Langeoog zitten draait de wind opnieuw terug naar ZW en moeten we verder kruisen, met als gevolg dat de ETA oploopt van 20.45 naar 21.30, naar 23.15 naar 00.00…..

De vaargeul is betond en verlicht, als je het midden aanhoudt tussen de verlichte tonnen zou je gaan onverlichte tonnen of zandbanken moeten tegenkomen, volgens de theorie en de kaart. Als we bij de uiterton komen gaat het iets minder hard waaien en stopt het met regenen en het zicht verbeterd. We durven de tocht door het Dovetief daarom wel aan. Alles gaat goed, maar de theorie met de tonnen gaat niet helemaal op, we schrikken ons kapot van een groene ton die we bijna raken. Het voelt als russische roulette, varen in het donker tussen niet verlichte tonnen…..

Gelukkig kennen we de routes hier, want ook de haven zelf is nauwelijks nautisch verlicht. Ken je de haven niet dan misschien maar niet doen, in het donker aankomen.

We vertrekken niet over het algemeen als er een windwaarschuwing wordt uitgegeven. De Elbe monding verlaten en een Waddeneiland aanlopen met NW wind is lastig, in die zin valt ZW/W wind nog mee. Onze conclusie, voor ons met onze boot, met deze wind valt best te varen, als het maar bezeild is, maar dat was het niet, al met al een hele zware tocht. De kortste route tussen Cuxhaven en Norderney is ongeveer 60 nm, gepland ongeveer 12 uur varen. Wij leggen 85 nm af in 18 uur. Moe maar blij dat het volbracht is leggen we aan, we verheugen ons op de sauna, de zoutwaterbaden, de lounge en de luxe van Badehaus Norderney…

Geplaatst in natuur, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen, zeilen | 4 Comments »

Cuxhaven, toeteren bij binnenkomst…

28 augustus 2010

Het is afhankelijk van hoe de wind waait. Hij waait in ieder geval hard en onstuimig en vooral tegen. In tegenstelling tot voor het Kielerkanaal hebben we hier weer rekening te houden met het getij. Gister suisden we met een gangetje met 4 knopen stroming mee Cuxhaven binnen. Geadviseerd wordt dan ook om te toeteren bij binnenkomst van de haven. Na 2 dagen, waarvan de eerste van 6.00 tot 1.00 uur gevaren te hebben en de tweede van 6.00 tot 20.00 uur hebben we niet zoveel zin om de volgende ochtend om half 4.30 te vertrekken. Dit is het enige tijdstip om Cuxhaven richting Helgoland of Norderney te verlaten. We besluiten een dag te wachten.

Omgeving Marina Cuxhaven

De jachthaven is een beetje vreemd, het gebied is leeg, met veel naoorlogse nieuwbouw. In de binnenstad is ook een haven met een leuke maritieme atmosfeer, wel achter een brug, eens per half uur be

Wind en windsterkte hebben hier altijd al een belangrijke rol gespeeld. In vroeger tijden werd er gebruik gemaakt van een semafoor om te bepalen wat de windkrachten waren. De semafoor op Cuxhaven geeft de winsterkte met betrekking tot Helgoland en Borkum aan.

Semafoor Cuxhaven, wind Borkum en Helgoland

In de haven kunnen rondvaarten worden gemaakt en vertrekt de veerdienst naar Helgoland. Op de kade zijn veel dagjesmensen te vinden. Een opvallend object is het kunstwerk ontwikkeld voor de Rotaryclub.

Verbonden in Vrijheid

Leuk is het feit dat voor de gasten van de haven leenfietsen ter beschikking staan.

Leenfietsen Marina Cuxhaven

Er is een goed en schappelijk geprijsd restaurant bij de haven. Douchen, stroom enzo is te regelen met de automaat in het haven kantoor, maar alleen met contant geld! Het havengeld moet weer voldaan worden bij de havenmeester, ook contant. Wel WiFi internet maar slechte verbindingen ondanks antenne versterker. Niet handig!

Verder vinden we het hier niet echt interessant. Morgen gaan we op weg naar kuuroord Norderney!

Geplaatst in Oostelijke Wad, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen | 2 Comments »

De thuisreis, herfst, wind tegen, veel mijlen….

22 augustus 2010

We zijn al een tijdje onderweg en hebben veel gezien en beleefd. Heel erg gaaf. Nu raken de dagen op, de centjes en wij ook. We willen wel graag terug. Maar het is nog een heel eind.

Wat  is nu ‘the worst nightmare’ van een zeiler die vertrekt naar het Noordoosten? Dat ie de heenweg Oostelijke windrichtingen (of windstiltes) tegen heeft en de terugweg Zuidwestelijke windrichtingen (of harde wind)…. Wat denken jullie nu…

Het weer vooral op de heenreis was vanaf thuis tot en met Riga in een woord PRACHTIG, we gaan dus niet over de wind klagen. De vroege herfst op de weg terug nemen we op de koop toe.

We plannen de terugreis aan de hand van de windverwachtingen. Vandaag zijn we van Bornholm naar Ystad gevaren. Morgen vertrekken we naar Klintholm, op Møn, daar kijken we nog een dagje rond terwijl het stormt op de Oostzee (verwachting).

Voorlopig plan:

Ystad – Møn – Gedser – Bagenkop– Holtenau

Maar ja, plannen zijn afhankelijk van het weer en de conditie van de bemanning. Eigenlijk willen we na 2 dagen varen ook op dit moment in de reis 1 dag dingen doen en zien op de wal.

Daarna verder door Kieler Kanaal en dan via Helgoland naar Norderney en naar huis.

We hopen in ieder geval op 4 september thuis te zijn. Ben ik ook jarig en geef ik feestje thuis voor vrienden en famillie.

Geplaatst in Cultuur onderweg, Eten & Drinken, natuur, ons en actueel, oostzee, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen | 5 Comments »

Natuurhaven toch een beetje open, van scheren naar jachthaven…

18 augustus 2010

brug Kalmarsund

We besluiten om nog een derde scherenavontuur op te zoeken, voordat we onze tocht langs de Zweedse kust vervolgen. De afgelopen dagen hebben we telkens maar hele kleine afstanden afgelegd, omdat we graag een tijdje in de scherengebieden willen zijn. Die zijn overal verschillend. Vlak bij Västervik zijn de scheren voorzien van bos en vrij hoge bomen, rondom Eknö zijn de scheren rotsachtiger en begroeid met struiken. We zijn nu van plan om het scherengebied bij Ekö te gaan bezoeken, dat bekend staat om zijn grote hoeveelheid kleine rotsachtige eilandjes.

De archipel ten Oosten van Ekö biedt beschermde ligplaatsen onder alle omstandigheden, zo staat in onze pilot, dat mag ook wel, want vandaag varieert de wind tussen de 14 en de 18 knopen uit NE richtingen, kracht 4 á 5 Bf dus.

Op zich is dat geen probleem bij het ankeren tussen de scheren, maar er moet wel op gelet worden dat bij het ankeren, of hekankeren, niet gekozen wordt voor een lagerwal. Het ankeren hier wordt vaak gedaan vanuit de hek, het anker wordt vastgemaakt aan de ankerolina overboord gezet en gevierd tot de boeg een steile rotskust bereikt, waar de boeg dan wordt vastgemaakt aan een boompje of met rotspennen. Het valt soms niet mee om het anker te laten houden, een lagerwal is dan risicovol, bij een krabbend anker kun je dan op de rotsen lopen.

We hebben geen extra anker, maar verplaatsen het anker van voor naar achteren, niet handig, volgende keer schaffen we een Bruce anker aan voor deze gebieden. We hebben ook geen extra ankerketting, onze eerste pogingen in Krokö om het anker te laten houden (direct aan ankerolina) lukten daarom niet. We gebruiken nu de hele ankerlijn inclusief voorloopketting en anker van voor bij het hekankeren, een heel gesleep en een vieze boel.

De tocht van Stora Berkskär naar Ekö verloopt voorspoedig, we stuiven op halve wind naar ons doel toe. Veel buien, een beetje onstuimig. Door de winde is het water niet helder en zijn rotsen onderwater niet te zien, alleen als ze branding veroorzaken. Rond de Elektriciteitscentrale van Simpevarp is het afgezette gebied groter dan normaal vanwege werkzaamheden, door het onstuimige weer kunnen we niet precies zien waar we kunnen gaan en waar niet, dus gaan we hier de scheren niet binnen en varen we door over zee. Een lastig stukje, veel rotsen, diepte varieert van 30 tot 1 meter… goed uitkijken dus, letten op de dieptemeter en hopen de dat plotter goed geïnformeerd is.

Als we bij de scheren van Ekö uitkomen zitten we midden in een bui met veel wind, het zicht is beperkt door de regen. We hebben moeite om de rotsen te zien. De plotter geeft in de ondiepe scheren geen bruikbare informatie, dus varen we op de kaartjes uit het boek en op zicht. Niet makkelijk vandaag. De schipper vindt het niks en wil gelijk doorvaren, Chantal heeft zich verheugd op nog een scheer dus we gaan naar binnen en manoeuvreren voorzichtig door totdat we een geschikte plek vinden. De hekankerplekken op de kaart blijken in het echt heel erg klein, de wind staat precies in het verlengde van de scheer, gewoon ankeren daarom niet prettig. Opeens zien we een scheepslengte voor de boot opeens rotsen tot net aan het wateroppervlak. We zien geen geschikte plek, het is genoeg, we besluiten om door te varen naar Oskarshamn. (Figeholm is ook niet zo beschermd bij deze windrichting).

Oskarshamn blijkt een kleine industriehaven te zijn met aan het einde een redelijke jachthaven met goede voorzieningen en lage tarieven (130 SEK). Een goede plek om te bunkeren bij verblijf in de scheren, ze kennen ook een dagtarief van 50 SEK inclusief stroom, water en gebruik sanitair. Een leuke rustige provinciestad met alle voorzieningen op loopafstand en verkoop van verse vis aan de haven (behalve in de week dat wij er zijn…).

Veerboot Fährjestaden

Vanuit Oskarshamn vertrekken we naar Öland, we hebben ons de haven van Fährjestaden aan laten raden door Zweden.

Vuurtorens bij Dämman

Onderweg passeren we de vuurtorens van Dämman, Kalmar en de brug tussen Kalmar en het eiland Öland.

Kalmar vanuit zee

Geplaatst in baltic sea, natuur, oostzee, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen | 1 Comment »

Roja haven, Oostkust Letland, oversteek Oostzee met storm…

10 augustus 2010

Aan de Oostkust van Letland zijn niet veel havens. Roja is de beste haven volgens de literatuur, dus besluiten we om op weg van Riga naar Ventspils deze haven aan te lopen.

Het is een visserijhaven met een houtoverslag.

Aan het einde van de haven, bij de monding van de rivier de Roja is de jachthaven. Een kleine kom en een steiger. Wel elektriciteit en redelijke douches, in de onvermijdbare containers, maar geen internet, meestal is er in de baltische havens gratis Wifi internet.

Achter ons liggen op een gegeven moment Russen, de boot vaart onder een (soort?) Amerikaanse vlag, we zien een stikker uit Oklahoma. De boot verkeerd in een bedroevende staat van onderhoud en de bemanning kan niet varen, ze zullen dus wel geen oversteek gemaakt hebben. Raar hoor, wat Russische jachtschippers doen met de vlag waaronder ze varen, is dit om invoerbeperkingen te omzeilen?

De plaats blijkt groter te zijn dan we gedacht hebben, er zijn drie grotere supermarkten en diverse andere winkels. Kennelijk heeft de plaats een groot verzorgingsgebied. Het dorp is niet erg interessant. Veel gebouwen die in de periode na de oorlog zijn ontstaan. Weinig oude glorie te bewonderen. Wel een mooi communistisch beeld waarin een heroïsche arbeider centraal staat.

Het dorp schijnt een mooi strand te hebben, de omgeving is bosrijk. We stuiten op een reclamebord voor een strand bij Jurmala, gesubsidieerd niet door de EU, maar door de Nederlandse regering. We zijn eigenlijk benieuwd naar het verhaal en de relaties hierachter… 

Na Roja vertrekken we naar Ventspils. Onderweg passeren we in de “Irbes Street” de vuurtoren die daar in het water staat. Niet achterlangs varen! De vuurtoren staat mijlenver uit de kust, maar de maximale diepte achter de toren is hier en daar 0,6 m…. die toren staat er niet voor niets!

We zijn al eerder in Ventspils geweest en voor dit moment wel klaar met Letland en willen graag verder naar Zweden. Daarom besluiten we in de loop van de middag, als we al een dag gevaren hebben, om de nacht door te varen en gelijk over te steken naar Zweden. Bestemming Fårösund op Gotland. De wind is E tot NE, schuin van achteren, kracht 2 tot 4, dus prima te doen, wel enige buienverwachting maar geen waarschuwingen.

Vanwege het mooie weer maakt Simon op volle zee ondanks de zeegang een volledige maaltijd klaar. Chantal houdt niet zo van die nachtelijke vaartochten, zo maken we de start in ieder geval aangenaam. Als we enkele uren ver de Oostzee opgevaren zijn vanuit de Bocht van Riga ontvangen we een DSC alarmering aan alle schepen, bericht van Riga Rescue Radio, uitluisteren op VHF 71. Blijken ze onweersbuien te voorzien, met windstoten tot 20 m/s (BF 8)….. we zijn er blij mee. De wind valt geheel weg.

We spreken af dat Simon gaat ‘voorslapen’ en dat hij de hondewacht neemt van 24.00 tot 04.00. Als Simon zegt dat ie gaat slapen (na de afwas) ziet hij dat Chantal heel bleek is geworden, ze is ook wat stil. Heb je al naar buiten gekeken zegt ze, afgelopen 10 minuten? Is er opeens als vanuit het niets een gitzwarte bui ontstaan, met rolwolk. Geen tijd om een haven op te zoeken, we kunnen alles net op tijd stormklaar maken en de pakken aandoen. De wind giert al om de boot, is binnen tientallen seconden opgelopen van 4 kn naar 30 kn.

In een razend tempo komt de bui voorzien van lichtflitsen op ons af, bij het passeren windstoten tot en met regelmatig 34 kn (BF 7), omdat de bui uit het niets ontstaat, geen hele hoge golven. We zien af van onze route, houden de boel bestuurbaar en onder controle en wachten de bui af. Na ongeveer 2.5 uur is de bui voorbij, twee buien met heftige windstoten, die telkens maar kort duren. Wel veel lichtflitsen, niet veel inslagen in de buurt. Uiteindelijk viel het mee, toch blijft onweer een onplezierig gegeven.

 De rest van de tocht verloopt voorspoedig en de volgende ochtend komen we om 11.00 in Gotland aan, na een tocht van 27 uur waarin we 150 nm gevaren hebben. Benieuwd naar wat Zweden ons brengt, voorlopig lijkt het hier vooral een graad of 5 kouder, minder zon, meer wind en een watertemperatuur die 2º lager ligt dan aan de Oostkant van de Oostzee.

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen, zeilen | 6 Comments »

Jachthaven Andrejosta Riga

8 augustus 2010

De jachthaven van Riga, Andrejosta (de Osta van Andrej) ligt in een havenbassin waarin vroeger een scheepswerf gevestigd was. Na de val van de muur is de haven geprivatiseerd. De toenmalige beheerders hebben de haven voor weinig overgenomen. De eerste jaren hebben ze er wat van gemaakt, vooral ook om er zelf van te kunnen genieten met vrienden. Er was een beachvolleybalveldje, een zwembad, een cafe en een sauna.

 De steigers zijn wat vervallen, de planken zitten ver uit elkaar en soms zit er ruimte tussen de pontons, uitkijken dus. De vingerlingen zijn bedekt met plaatmateriaal dat glad wordt als het nat is. De sanitaire voorzieningen zijn ondergebracht in oude zeecontainers, erg vervallen en deels niet meer goed schoon te houden, de cafebezoekers gebruiken dezelfde voorzieningen. Eigenlijk kan het zo niet.

 Het havencafe probeert er wat van te maken. Er is regelmatig live muziek, een band op het terras, met het gebruikelijke repertoire. Het lijkt alsof men zich niet richt op toeristen, geen menukaart, er is niet altijd iemand die iets anders spreekt dan Russisch, maar op inwoners van Riga, mogelijk op de etnische Russen. Sommige liedjes gaan over de goede oude Sovjet tijd….. de Russische trots, de heimwee naar vroeger, tenminste dat maken wij er van.

Aan het begin van de haven is een discotheek gevestigd, die rondom het weekend van 23.00 tot de ochtend stampende house produceert, op het hoogtepunt van het feest ondersteund met prachtig vuurwerk. Oordopjes zijn zoals in veel Oostblok jachthavens aan te bevelen.

 De haven ligt prachtig midden in de stad. De diplomatenwijk begint direct achter de haven en het oude stadscentrum ligt vlakbij. Vanuit de haven kun je onder de weg door met je bijboot, om dwars door het park om het hele oude centrum van Riga heen te varen, via de markthallen kun je dan op de Daugava komen om terug te varen naar de haven.

 Het rangeerterrein van de havens heeft een uitloper tot direct naast de haven. Aan de buitenkant van de jachthaven leggen dagelijks grote cruise- en passagiersschepen aan en soms een megajacht, geen saaie omgeving.

Voor de crises was het de bedoeling om de haven geheel te moderniseren, als onderdeel van een compleet ontwikkelingsproject met winkels en appartementen. De crises heeft in Letland fors toegeslagen vinden de Letten, het herstel wordt langzaam zichtbaar, maar de planvorming zal vermoedelijk pas over een jaar of twee weer verder gaan.

De watersport heeft in Letland na de val nog geen start gemaakt. In heel Riga is niet één watersportwinkel te vinden zoals wij dat gewend zijn. De Letten zelf beschikken over weinig boten. De straten gevuld met de duurste auto’s, kennelijk is dat belangrijk voor de status en blijven er geen middelen meer over voor andere dingen, of werkt het leasesysteem dit in de hand en heeft men voor de pleziervaart nog geen financieringsmogelijkheden.

 

De jachthavenmeester, Stanislavs Marn, spreekt goed Engels en is erg behulpzaam. De haven voorziet in allerlei extra services zoals luchthaven transfer, toeristische informatie, reisboekingen en excursies.

De jachthaven heeft een ideale uitgangspositie voor een bezoek aan Riga, we nemen de ongemakken daarom op de koop toe, andere jachthavens met ligplaatsen voor passanten met voorzieningen liggen te ver weg van het centrum.

Geplaatst in baltic sea, oostzee, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen | 2 Comments »

Megajachten (powerboat, heli en zeiljacht op dek) en meer…

29 juli 2010

Gisteren vanaf Riga naar Weeze (ex luchtmachtbasis nabij Düsseldorf) gevlogen, vanaf daar met gehuurde auto naar Zuidhorn gereden, kinderen opgehaald bij moeder, thuis geslapen, vandaag naar Bremen gereden en vanaf daar weer naar Riga gevlogen om samen de vakantie van de kinderen te vieren.

Gedoe op het vliegveld van Riga bij vertrek, honderden mensen in een lange rij, ik ben 1.25 uur vantevoren, maar kennelijk niet genoeg. Als ik aan de beurt ben (voor controle in vluchtige oogopslag, daarvoor sta je dus in de rij bij Ryanair) wordt me meegedeeld dat ik te laat aan de beurt ben en niet mee mag. Er schijnt iemand langs de rij (zonder bordje, onverstaanbaar) gelopen te zijn om passagiers voor mijn vlucht te roepen om naar voren te komen. Na stampij maken over zielige kindjes die alleen op vliegveld staan mag ik door, dring door rijen heen en spring over hekjes, ben ik alsnog mooi op tijd door de gate. Verder loopt alles soepel, vertrek vanaf Bremen loopt wel lekker, veel tijd over. In Riga een mooie moderne luchthaven met tussen controle en gate veel hypermoderne winkels, in Bremen een apart deel van het vliegveld voor Ryanair, daar is bijna niks. Vertrekken met Ryanair, dan tussen de 1.5 en 2 uur vantevoren aanwezig zijn, bah….

Riga is een mooie wereldstad, het heeft de charme van bijvoorbeeld Amsterdam of Parijs, het heeft er ook wel wat van soms. Ze hebben hier hun eigen Eiffeltoren en hun eigen vrijheidsbeeld, veel andere Europese invloeden uit verschillende bouwperioden. De stad zelf bruist, er gebeurd hier wat. De tegenstellingen tussen het moderne Letland en het oude Rusland zijn groot, een behoorlijk deel van de bevolking voelt zich bovendien meer Rus dan Let. De tegenstellingen zijn zichtbaar en merkbaar en dat is eigenlijk wel charmant. Alles is hier nog niet kapot gereguleerd, er mag veel. Ze rijden hier Zuideuropees, te hard, roekeloos en met veel bravour. Politie, douane en dergelijke zijn wij in de Baltische staten nog niet tegengekomen of zeer voorkomelijk. Niemand wil onze papieren zien. Laat maar thuis die bemanningslijsten. Of zoals een havenmeester treffend zegt, “I am harbourmaster, not police”. In een park zien we elektrische auto’s voor kinderen. Melchior mag ook. Levensgevaarlijk, het gaat hard, de kids rijden elkaar aan en overige wandelaars kunnen vaak net opzij springen, heel fijn dat dit kan, maar na 5 rondjes vinden we het genoeg, Melchior mag zijn 10 minuten om veiligheidsredenen niet volmaken en moet het er mee doen.

In Riga hebben ze een fantastisch openbaar vervoer systeem. Trams, trolleybussen en bussen. Maar heel complex. Je kunt op internet geavanceerd opzoeken hoe je van A naar B komt, maar wij snappen het niet op de Iphone. Overzichtskaartjes op papier hebben ze niet. Als je vantevoren weet waar je heen wilt en via internet de planning doet werkt het prima, locals kennen natuurlijk alle lijnen en bestemmingen. We besluiten daarom om toch een aanvullende fiets te huren waarbij Melchior bij mij achterop kan en Chantal en Noëlle op de vouwfietsen kunnen. Voor Melchior vinden we het hier te gevaarlijk op de fiets. Fietsen gaat hier verder super, het is de snelste manier om veel te zien en overal te komen in deze stad.

Naast onze jachthaven, een oude havenkom, al sinds vele jaren in gebruik als jachthaven, ligt de passagiersterminal (cruiseschepen, veerboten) van Riga. Er liggen ook veel megajachten. In de badplaats bij Riga, Jurmala, is deze week een soort popfestival dat waanzinnig populair is bij Russen. Die komen met grote aantallen, de prijzen worden verdubbeld (in Jurmala) en het is een week lang een spectakel met veel live muziek. Jurmala ligt op 27 km afstand van Riga aan de kust, we gaan er later deze week naar toe.

Sommige megajachten zijn echt mega (Le Grand Bleu), eigendom van Roman Abramovich, 370 voet (114 m) lang, met helicopter, powerboat, zeiljacht (42 voet?), ribs en veel andere features. Inmiddels weggegeven aan een vriendje, Eugene Shivdler. We hebben ze ook zien winkelen, dergelijke types, man met poedel en drie apen, afgeladen met dozen, compleet met strik, over clichés gesproken…

Geplaatst in baltics, Cultuur onderweg, Eten & Drinken, ons en actueel, oostzee, Tochtvoorbereiding | 12 Comments »

Laura gaat varen!

27 juli 2010

Natuurlijk heeft het onze belangstelling, de vaarplannen van Laura Dekker. Mijn Laura denkt er misschien wel anders over dan ik zelf…

Al vanaf de eerste interviews en artikelen over Laura is het mij duidelijk dat deze jonge dame veel weet van vaartuigbeheersing en allerlei nautische aspecten. Indrukwekkend wat mij betreft, niet alleen opgedaan tijdens de wereldreis van de ouders, maar ook doorleefd en begrepen, ze kan het zelf toepassen. Dit is een bijzondere dame met unieke eigenschappen die ze kan toepassen op deze reis.

Wat een gedoe met de instellingen. Verschillende bureau’s jeugdzorg, meningsverschil met de Raad voor de Kinderbescherming. Wat mij betreft kunnen deze instellingen het er niet mee eens zijn. Dat is hun taak, dat ik het daar weer niet mee eens ben is wat anders. Ik kan me vinden in het interview met Roy Heiner van het jeugdjournaal (‘wat vinden andere zeilers van Laura’s plan?’).

De belangrijkste vraag is natuurlijk niet of ze kan varen. Maar vooral of ze het aankan om zichzelf en haar schip onderweg goed te verzorgen, of ze in staat is om de juiste beslissingen te nemen. Je kunt je eindeloos voorbereiden, maar wat doe je als het anders loopt, als dat wat je bedacht hebt niet meer werkt, je geen weerberichten kunt ontvangen, je wel in een omgeving zit met wisselende weersomstandigheden (dat is op grote delen van de wereld niet het geval, daar is het weer dagenlang min of meer gelijk en voorspelbaar). Wat doe je dan, welke beslissingen neem je?

We zijn nu zelf een paar weken onderweg. Ik ben een keer kostmisselijk geweest van zeeziekte. Het was windstil. De zee was zo vlak als een spiegel, ik voelde me slecht, depressief, lusteloos, het kon me niet meer zoveel schelen allemaal, langzamerhand is tot me doorgedrongen dat ik zeeziek was. Wij zijn samen en dragen op zo’n moment taken aan elkaar over. Dat kan alleen niet en maakt het varen wel veel zwaarder.

Als wij een lange tocht gemaakt hebben, houdt het schommelen in ons evenwichtsorgaan soms nog dagen aan, terwijl we dan al lang veilig en zeker aan de wal liggen. Heel vermoeiend. Fysiek en geestelijk schommelen. Wij zijn gewoon op vakantie en maken relatief korte tochtjes, nooit meer dan 24 uur op zee, maar soms zijn we helemaal op, om onverklaarbare redenen tijdens mooi weer is het op de 3e vaardag ineens helemaal klaar…

Soms is het mooi weer, maar draait de wind bij het ronden van een kaap en neemt in kracht toe. Soms is het er vlak voor ondiep, met zandbanken verder van de kust en een diep stuk er tussen. Een samenloop van dit soort omstandigheden kan zorgen voor metershoge golven. Wat doe je dan alleen? Gelukkig kun je elkaar dan niet bangpraten, er is immers niemand. Dat vind ik een bevrijdend gevoel, daarmee valt een last van je schouders en kun je het makkelijker aan. Er zijn grenzen, wat als de ratio niet meer wint en je toch angstig wordt?

Lezen doen we veel onderweg. Maar alleen als de zee vlak is, er weinig overige scheepvaart is en de inwendige mens is verzorgd. In de praktijk doen we dat als de ander wachtloopt. Chantal doet veel en kan alles, maar in de praktijk blijf ik toch wel de schipper, ik heb dan ook nog geen boek uitgelezen, ondanks het prachtige weer, dus die studie van Laura onderweg, vergeet het maar.

Is dat erg? Nee. Deze ervaring brengt Laura als mens veel verder dan vele jaren scholing en vorming door volwassenen, ze zal niet alleen zelf een ontwikkeling doormaken, maar na de reis ook iets anders voor haar omgeving kunnen betekenen.

Twee jaar is lang. Ze zal om weersystemen met slecht weer heen varen. Ze zal echte problemen weten te vermijden. Pappa volgt in een eigen schip op 2 dagen afstand, daarover lezen we momenteel niets meer, dat was het plan, zal wel niet veranderd zijn. Hij helpt dus mee met het nemen van alle moeilijke beslissingen. Een heel deskundige en gemotiveerde ondersteuning. Ze zal dus wel zonder kleerscheuren terugkomen in een Hollandse haven.

Stel nu eens dat het niet goed afloopt. Moeten we iemand met deze basisvaardigheden en ondersteuning dan deze unieke kans op ontwikkeling misgunnen? Ik vind van niet. Iedereen heeft een jaar lang op haar ingepraat. Ook professionele instanties, 14 is jong, ze was al jongvolwassen maar heeft zich nu nog verder ontwikkeld, ze mag zelf beslissen of ze dit met haar leven wil doen wat mij betreft.

Ik wens haar erg veel succes, vreugde op momenten en sterkte als het lastig wordt, we zullen Laura volgen op haar blog.

Geplaatst in sailing, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen, zeilen | 3 Comments »

Saarema in Estland!

22 juli 2010

Gisteren zijn we vanuit Ventspils vertrokken naar het eiland Saarema (Estland). Dit eiland is het grootste eiland voor de kust van Estland (ze hebben er 1500) en tot voor 20 jaar was het hier een gesloten gebied want een Russische raketbasis. De natuur is daarom heel mooi bewaard gebleven.

Vandaag is Saarema, met haar hoofdplaats Kuressaare een luxere vakantiebestemming voor inwoners uit Estland (en Finland).

Gisteravond aangekomen na een tocht van ongeveer 10 uur, 65 nm. De weersvoorspelling zegt wind uit SE hoek, kracht 6 tot 9 kn, met later in de middag vanuit het zuiden regen (paar dagen aanhoudend), daarmee ook iets meer wind. Het is NW wind, met 5 tot 7 kn, voldoende om te motorsailen, maar niet om de motor uit te zetten en de windvaanbesturing te gebruiken, stuurautomaat dus.

Na het passeren van de straat van Iberië (Street of Irbes) valt de windsterkte weg en draait naar N. Verderop denk ik vogels te zien, want ik zie allemaal witte dingetjes. In de verte zeilt een zeilboot, onder vol zeil, het gaat er wild aan toe…

Plotseling steekt de wind weer op, vanuit NE richting, met 15 tot 20 kn. Zeilen op, genua reven, daarna ook grootzeil reven, windvaanbesturing aan en zeilen! Witte dingetjes blijken schuimkoppen! Stralend blauwe hemel, geen wolk te zien, de voorspelde regen blijft uit. Na een voorspoedige tocht arriveren we in Kuressaare.

De aanloop van Kuressaare is even opletten. Wij hebben de kaartenset van NV Verlag “Polen, Litouwen, Letland tot en met Riga”, daar staan de havenaanlopen naar Estland niet op. Onderweg wilden we een kaart kopen van Estland, zou goedkoper zijn dan bij ons, maar in Letland doen ze bijna niet aan watersport. In Liepaja en Ventspils is geen watersportwinkel te vinden en verkoopt men ook geen nautische kaarten bij de boekhandel.

Kennelijk een bekend probleem want op de jachthavenbrochure staat de kaart afgedrukt, deze brochure kregen we in Venstpils.

Er liggen hier veel stenen, soms tot aan oppervlakte, dus je moet weten waar je vaart. Sommige tonnen zijn naar verhouding klein. Goed te vinden is de westkardinaal boven het eiland Abruka, vlak voor de aanloop naar Roomassaare. Vanaf hier zijn de oostkardinaal voor Kuressaare en de aanloopton naar de betonde uitgebaggerde vaargeul visueel te vinden. In het donker lastig, ondanks de rode lichtenlijn op 1,3º. Onderweg passeren we het kasteel met het strand dat er voor ligt.

Goed nautisch gebruik is om onderweg, bij het passeren van de grenzen van een land, aan de rechterkant in het want een gastenvlag te hangen, in de kleuren van het bezoekende land. Uit respect, maar ook om te laten zien dat je weet in welk land je vaart en je weet aan welke wetgeving je je te houden hebt. Tijdens deze trip deden we dit tot nu toe 8 keer.

Bij de aankomst in Saarema worden we hartelijk welkom geheten in het Engels door de havenmeester, hij vraagt met nadruk naar onze laatste haven en onze nationale vlag.

Vervolgens loopt hij naar de kade om daar voor zijn kantoor ook onze vlag te hijsen als teken van welkom!

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Tochtvoorbereiding, zeilen | 2 Comments »

LiepaJA!

19 juli 2010

Vandaag zijn we in Liepaja (Letland) en ja hoor we hebben onze zin gekregen, vandaag valt hier bijna 20 mm regen. De temperatuur is gedaald van 35° naar 21° en de regen daalt zo onophoudelijk neer dat we minder doen dan we van plan waren, tussen de buien door. Ondanks de regen wordt er toch gezwommen, als is het maar door een enkeling.

Ook de Letten laten het massaal afweten, het is natuurlijk zondag, maar vooral vanwege het weer is het hier uitgestorven.

 

We liggen weer midden in het centrum aan de ‘promenade’. Eigenlijk heel leuk, overal in Polen en de Baltische staten waar wij tot nu toe geweest zijn maakt men in het centrum van de stad plaats vrij om plezierjachten neer te kunnen leggen. Dat heeft ook nadelen, midden in een bruisend centrum is het minder rustig, zoals eerder gemeld. Een eindje verderop aan de promenade kan het s’ nachts druk zijn, maar het jachthavendeel is relatief rustig, behalve als bij NW wind het geluid naar de jachten waait. Er liggen hier maar heel weinig jachten, geen enkel Lets jacht en 4 toeristen. De voorzieningen zijn goed, 3 hele ruime badkamers inclusief WC, afgelopen tijd vaak voorzieningen in containers of met weinig privacy, dus verademing.

In Liepaja is een oude marinebasis, eigenlijk een stadsdeel op zich, al aangelegd in de tijd van de Tsaar en voortgezet door de Russen daarna, Pavliosta. Tot 1995 verboden terrein, ook voor de Letten. Hier is een oude gevangenis (zie URL’s) waar je kunt ervaren om gevangene te zijn in het oude Russische systeem, live enactment, compleet met geduw met geweerkolven en nachtelijke opsluiting. Daar heb ik wel zin in, maar dat komt er nu niet van, ben je in de buurt, tip zou ik zeggen, gewoon rondkijken als in een museum kan ook….

Liepaja heeft in Letland de naam een muziekstad te zijn, het eerste rockcafe staat er, het heeft een eigen symfonieorkest en in het kuurpark vinden vaak live evenementen plaats, er is een mooi auditorium. De evenementen vinden vooral plaats van wo t/m za.

Letland is duidelijk anders dan Litouwen. In Litouwen vinden wij de aandacht voor persoonlijke presentatie van met name dames opvallend. Hier lijkt het weer wat meer op Polen, Letland lijkt vooral meer Russischer te zijn. De mensen zijn wat minder slank. De taal in Litouwen heeft veel Joodse (klank) en Zuid-Europese (tempo) invloeden, in Letland is de taal veel meer Scandinavisch in klank, maar in schrift meer Midden Europees. De mensen zijn hier wat meer toegankelijk dan in bijvoorbeeld Polen.

In het straatbeeld van Letland (overigens ook in Litouwen) vinden wij het aantal banken opvallend. Natuurlijk is hier nog een eigen munt, dus rond buitenlandse reizen moet er nog veel gewisseld worden, maar wij kunnen ons niet voorstellen dat in deze electronische wereld hiervoor nog voldoende vraag is. Daar gaat vast nog iets gebeuren. Qua economie schijnt het in Letland veel minder goed te gaan dan in de andere Baltische staten. Zo op het eerste gezicht zien wij dat nog niet. In het straatbeeld zien we uiteraard wel het verleden terug.

 

De inwoners zijn trots op hun status als cultuurstad. Er loopt een route door de stad waarmee je langs alle interessante dingen geleid wordt, die wordt aan gegeven met muzieknoten in de tegels op de straat. Liepaja staat toeristisch niet zo hoog aangeschreven, wat ons betreft niet terecht. Het heeft wel iets van Świnoujście, maar in de basis vinden wij het veel mooier.

 

Het centrum staat vol met oude prachtige gebouwen met veel grandeur, gedeeltelijk erg vervallen. Het oude kuurpark met de omliggende villawijk vinden wij echt prachtig. Honderden prachtige villa’s in uiteenlopende architectuurstijlen, van hele traditionele rijke baltische cultuur tot Jugendstil, veel Duitse invloeden, uit de bloeiperiode tot de Eerste Wereldoorlog.

 

Maar wat is alles ontzettend vervallen en wat staat hier veel leeg! We nemen aan dat de Letten graag wonen in een modern huis met veel comfort. Toch zien we restauratiewerk, kennelijk is er wel al een bewuste keuze gemaakt om niet te slopen. Als men hier zou kunnen besluiten om wel te restaureren dan heeft deze stad wat ons betreft het potentieel om één van de mooiste Oostblok badplaatsen te worden die wij tot nu toe hebben gezien.

 

Hier moeten we over 10 jaar nog eens naar toe. Dankzij het weer is het hier nu wat stil, maar vanwege de vele live evenementen en de pracht van de nog niet kapot gerestaureerde oude glorie vinden wij het hier nu al prachtig.

Geplaatst in baltic sea, baltics, Cultuur onderweg, oostzee, Tochtvoorbereiding | 5 Comments »

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »