Nacht op zee onder de Russische kust

15 juli 2010 by

Zelf heb ik wel eens vaker een nacht op zee gevaren, maar dan meestal met een wat grotere bemanning, zodat je om de beurt met 2 man de wacht kunt lopen. Nu we samen zijn moeten we het ook samen doen en in de praktijk dus om de beurt alleen.

Chantal ziet s’ nachts lang niet alles, bovendien kan ze alles nog niet volledig duiden (vuurtorens, navigatie verlichting andere schepen, lichtboeien, lichtlijnen, AIS informatie, laptopnavigatie). Overdag doet zij meestal de besturing van het schip en doe ik de navigatie, het werk op dek en de zeilen, nu we in de nacht varen moet ze dat of zelf doen terwijl ze er nog niet zo heel erg ervaren in is of mij toch wakker maken. Ik vind het niet erg om weinig te slapen, kan ook wel een nacht zonder slaap, met hier en daar overdag, ’s avonds of in de nacht een uurtje of twee slaap red ik het wel.

Beiden hebben we ons dus niet verheugd op de noodzaak om soms toch een nacht door te varen. De afstand van Hel (Polen) naar de eerste haven die we kunnen en mógen aanlopen (we gaan Rusland / Kaliningrad immers niet aandoen), Kleipeda (Litouwen) is 120 nm, iets meer dan 200 km. Dat is ongeveer 22 uur varen.

De weersvoorspelling is relatief gunstig. Een klein gedeelte bezeild, geen buien of onweer, geen harde wind, wel mogelijk windstilte of weinig wind tegen en dus veel motoren. Daaraan zijn we inmiddels gewend dus we gaan!

We zijn om 11.30 uit Kaliningrad vertrokken en om 9.30 in Kleipeda aangekomen. Een groter deel van de tocht dan verwacht was goed te bezeilen, zodat we de windvaan weer konden gebruiken. Een stuk motorsailen en een stuk zonder wind gewoon op de motor.

Spannend, om onder Rusland door te varen. De landsgrenzen van Rusland lopen tot ver op zee door. De Russen staan er om bekend dat ze de reguliere 12 nm (20 km) territoriale wateren niet voldoende vinden, dus houden we zoals aanbevolen in onze bijbel (Vaarwijzer Oostzee René Vleut) minimaal 15 nautic mijl aan (1nm = 1.852 km), in onze praktijk 16.5 nm. Nu even wat exacte informatie voor mensen die dit ook gaan doen.

We zijn de grens van Rusland zo laat mogelijk overgestoken, pas boven de op de kaart gemarkeerde 116º lijn in de aanloop naar Baltysk. We hebben de aan de kust parallel lopende lijnen 180º en 197º niet gekruisd. Na het passeren van Kaap Taran hebben we koers gezet naar Litouwen (daar ruim buiten gebied EYD-18 gebleven omdat daar op dit moment oefeningen mogelijk zijn).

We blijven buiten de gebieden No 159, No 111, No 352, No 163 en No 161 (entry prohibited, precautionary area, firing danger area, former mine danger area e.t.c.). Maar we blijven niet buiten al die gebieden. Dat kan niet, het hele zeegrondgebied van Rusland heeft bijzondere bestemmingen en bepalingen en omvaren zou te lang duren. Op de website over de DWD Navtex berichten (hebben geen Navtex aan boord, achteraf toch gemoeten…) hebben we uitgezocht dat er geen schietoefeningen zijn in de gebieden die wij doorkruisen (No 130, No 65/65a, No 117/117a). Voor ons vertrek hebben we van het Russische ministerie van zeevaart begrepen dat Navtex de enige informatiebron is voor dit soort informatie in Russische wateren.

We hebben geen contact opgenomen met de Russische kustwacht, daar zijn geen instructies voor als de territoriale wateren niet bevaren worden, wij hebben er voor gekozen om in stilte te passeren. We hebben niet opgeroepen, zijn niet opgeroepen, hebben niet gehoord dat anderen dat wel deden of werden opgeroepen door de autoriteiten. We zijn niet aangesproken door de Russische marine, pas vanaf het passeren van Kaap Taran zijn we aan de horizon gevolgd door een groter schip, vermoedelijk een patrouillevaartuig. Bij het passeren van de grens met Litouwen bleef het schip daar achter.

Al met al is de passage van dit gebied nautisch het spannendste onderdeel van de trip. Ook qua weer kan het hier spoken, net als in de Duitse bocht. Op de rest van onze tocht verwachten we geen vergelijkbaar ingewikkelde onderdelen qua varen.

 

Bij onze aankomst in Kleipeda, een serieuze haven, komt een groot Containerschip naar buiten, we zien hoe de loods opgehaald wordt. Direct na ons vaart een groot cruiseschip naar binnen, zie ook volgende blog.

 

Op het havenhoofd passeren we een grote kolonie Aalschovers, die hadden we sinds het Lauwersmeer nauwelijks nog gezien, bij gebrek aan tropische dieren wat plaatjes van de Alken.

 

(disclaimer, deze informatie is niet bedoeld voor navigatie doelen, we aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid)

Windvaan eindelijk gebruikt!

14 juli 2010 by

We hebben voor de reis een gebruikte windvaan aangeschaft, Navik van Plastimo, niet meer in productie, wel geliefd bij een grote groep zeilers, vooral bij wat kleinere schepen, zo tot 32 voet. We kunnen hiermee de wind de boot laten sturen, en zelf even wat anders doen.

Je zet de zeilen, stelt de windvaan in op een bepaalde koers t.o.v. de wind, verbindt twee lijnen aan de helmstok en klaar. Geen electriciteit nodig, geen gezoem, zeilen en sturen op de wind. Mooi gevoel van eeuwig door kunnen, vrijheid.  Wij hebben tot nu toe erg veel wind tegen gehad en heel veel windstilte of vrijwel geen wind en dan werkt de windvaan niet.

Gisteren wind, dus we hebben de windvaan eindelijk kunnen gebruiken. Leuk, wind, dachten we, de lol heeft een uur geduurd. Toen passeerde een koufront met windstoten en regen, werd het toch ook nog even spannend met 2 riffen in het grootzeil en de genua weggehaald. Lastig bij het oversteken van de verkeersscheidingsstelsels, omdat daar alleen een loodrechte koers gevaren mag worden. Al is het wel onze indruk dat men zich daar in Polen niet altijd even strikt aan houdt, we zien bovendien geen bewakingsschepen zoals bij ons.

Filmpje is vooral qua geluid wat behelpen, de wind blaast langs de microfoon, moeten we nog eens zien op te lossen met losse mic ofzo…

Oh ja, op de heenreis ligt de Arneborg van Wagenborgen uit Delfzijl voor anker in de Danziger Bucht, nu ligt het schip te laden in Gdansk.

Klus op grote hoogte…

14 juli 2010 by

Soms schiet er wel eens wat los, bij hijsen halfwinder of zoiets, na verloop van tijd hanger er een aantal vallen ongebruikt in de top bij ons, dus daar moeten we nog wat aan doen voor vertrek. Chantal is bij ons degene van het klimmen, bovendien kan ik haar makkelijker tillen dan zij mij, dus zij gaat meestal met de ‘broek’ de mast in om de klus te doen. De val van het grootzeil gebruiken we dan als hijslijn en een andere val als borglijn. Die laatste halen we dan telkens bij, daarmee is er altijd dubbel gezekerd.

Het is wel hoog en de boot daarbeneden is dan wel klein. Een kleine beweging beneden geeft een slinger boven, dus niet te lang blijven…. We zijn er nu technisch weer helemaal klaar voor.

Bestemming Kaliningrad, Rusland…. toch maar niet!

13 juli 2010 by

We hebben er veel moeite voor gedaan. Uitnodigingen geregeld, verklaringen ziekte kosten verzekering, verklaring dat de boot WA verzekerd is in de Sovjet Unie, bemanningslijsten, Visa en veel contact gezocht met de plaatselijke jachthaven, de jachtclub van Kaliningrad.

 

Sinds een aantal maanden lukt het niet meer om contact te krijgen. Wel met degenen in St Petersburg die de uitnodigingen verzorgd hebben, maar niet ter plaatse en dat is toch een probleem zo wordt ons verteld. Als een locaal iemand meldt dat je komt dan verlopen alle formaliteiten soepel en naar Russische begrippen snel, maar zonder dat kan het allemaal moeizaam worden en lang duren.

In de jachthaven van Riga willen ze wel voor ons bellen. Dan kunnen we alsnog gaan. Er zijn geen goede kaarten van het Haf (geheim) waaraan de jachthaven ligt, het is er ondiep en de voorzieningen zijn erg beperkt (geen douche). Maar eigenlijk raden ze een bezoek niet aan. We besluiten daarom alsnog om niet naar Rusland te gaan!

We vertrekken vandaag naar Hel en gaan vandaar uit rechtstreeks naar Litouwen, Kleipeda. Dat wordt dan een hele lange tocht van meer dan 110 nm, een tocht van ongeveer 24 uur, met een nacht, net buiten de Russische 12 mijlszone (we houden 15 aan), spannend!

We bekijken de planning nog even in relatie tot het weer, er komen wat onweersstoringen aan, daar gaan we omheen plannen.

De stad Gdansk

13 juli 2010 by

 Gdansk is een grote stad met veel historie. De stad heeft in haar geschiedenis vaak een onafhankelijke houding ingenomen ten opzichte van het omliggende gebied. Daardoor is de stad welvarend geworden. De 2e wereldoorlog is feitelijk hier begonnen met een Duitse beschieting. In de oorlog is veel kapotgeschoten, maar het is hier prachtig gerestaureerd, al voor de val van de muur.

De gevels in de oude stad doen erg denken aan Amsterdam, Gent en Brugge. Je voelt je zo thuis. Misschien is het vanwege het knappe restauratiewerk hier en daar wel mooier dan bij ons.

In de hoofdstraat volgen wij het WK, met de inmiddels bekende afloop. Veel Polen in oranje en het sterft hier van de busladingen fanatieke Spanjaarden.

Gdansk is een oude Hanzestad onder andere beroemd om haar Barnsteen. Een aantal straten in de oude stad is geheel gewijd aan juweliers en ateliers. Er is veel keuze, in uiteenlopende kwaliteit en smaak.

De oude stad heeft veel horeca, juweliers en souvenirs, maar een gewone winkel (wel veel nachtwinkels met beperkt assortiment) is moeilijk te vinden. Zie hieronder een kaartje waarop bij de H de jachthaven is, bij de eerste W een oud beursgebouw omgetoverd tot o.a. een versmarkt en bij de meest noordelijke W op het kaartje is een groot winkelcentrum waar alles te krijgen is.

 

We zijn zo blij met onze eigen vervoersmogelijkheid, de vouwfietsen, een Strida en een traditionele (heel klein opvouwbaar). Makkelijk bij het verkennen van de stad en het doen van boodschappen. Bovendien kunnen we daardoor makkelijk even buiten het centrum kijken hoe het echt is in Polen. Wat opvalt is dat het hier heel veilig lijkt op straat (jonge vrouwen wandelen s’ nachts alleen op straat), ook in buitenwijken die wat grauw ogen, we zien weinig politie, vrijwel geen zwervers of bedelaars en geen ongure types.

De 3 steden Gdanks, Gdynia en Sopot vormen een geheel, een soort randstad zegmaar. Chique winkels met kleding of betere uitgaangsgelegenheden (Jazz) vindt je dan ook alleen in de badplaats Sopot en niet in Gdansk. Een bezoek met het openbaar vervoer is aan te raden, Sopot schijnt een badplaats met bijzondere allure te zijn.

Vanuit Wladyslowowo naar Gdansk

13 juli 2010 by

Vanuit Leba vertrekken we naar Gdansk. Omdat de afstand wat groot is voor één dagtocht, 82 nm, doen we onderweg ook de haven van Wladyslowowo aan. Een redelijk grote vissershaven aan het begin van het schiereiland Hel, beperkte aanlegvoorzieningen voor een gering aantal jachten.

We komen s’ nachts aan. De kermis is nog in volle gang en het strand dreunt van de housemuziek uit de plaatselijke stranddiscotheek.

Vanuit Wladyslowowo vertrekken we naar Gdansk. In de ‘danziger bucht’ zijn een aantal verkeersscheidingsstelsels, een route naar de oude stad Gdansk, een route naar Gdynia en een route naar de nieuwe haven van Gdansk. In de bocht liggen een aantal ankergebieden. Daar liggen grote schepen voor anker, daardoor lijkt het druk, maar dat valt mee. In de periode waarin wij passeren (4 uur) passeren 3 grote zeeschepen.

 

Het binnenlopen van Gdansk is indrukwekkend, vanaf de zee naar de jachthaven is het ongeveer 5 nm, langs indrukwekkende haven installaties.

 

De jachthaven van Gdansk is midden in het centrum van de stad, schuin tegenover de Krantor (toren met de eerste kraan, door gevangen aangedreven wiel kon tot 2 ton tillen), een deel van het omliggende gebied is nog niet ontwikkeld.

De haven zelf heeft voorzieningen in containers, de dienstverlening is redelijk, er loopt veel personeel rond dat onduidelijke dingen doet, soms lang wachten, de haven is niet groot. Wij hebben ervoor gezorgd dat we voor 16.00 zouden aankomen, dan ben je zeker van een plek.

Om te kunnen douchen moet iemand de deur voor je open doen, erg omslachtig. De haven claimt 24/7 te zijn, maar de nachtwakers denken daar anders over (onwillig, kunnen spontaan sleutels douches niet vinden), douchen kun je daarom het beste doen tijdens openingstijden van het kantoor, van 8.00 tot 8.00. Ze vinden het zelf allemaal geweldig. Wij vinden Gdansk mooi, maar de haven behelpen.

Hellup Piraatski!

13 juli 2010 by

Langs de hele Poolse kust is het op de stranden een compleet circus met alle denkbare vormen van vermaak. Tochtjes op snel varende ribs, surfen, paintbal, trike, en overal langs de hele kust, tochtjes met een piratenschip.

De bemanning uitgedost als piraat, de bezoekers soms ook, complete bands met piratenmusici varen mee, een gids geeft luidruchtig culturele informatie met een piratendraai.

Het filmpje geeft een indruk.

Stuifduinen bij Leba

13 juli 2010 by

Als aanvulling op de vorige post hierbij nog een filmpje van het gebied met de stuifduinen bij Leba. Deze duinen verplaatsen zich ieder jaar 10 meter naar het oosten, ze worden daarom de wandelende duinen genoemd.

Op verschillende plaatsten langs de Poolse, Russische en Litouwse kust ligt direct achter de kust een meer, gescheiden van de zee door een hele dunne kuststrook met strand, duinen en bos. In het Duits een ‘haff’ genoemd, ontstaan in de ijstijd, door afzetting van sediment of het wegspoelen ervan. De standmeren vormen vaak mooie natuurgebieden met bijna zoet water, ondanks de veelal open verbinding met de zee.

In dit filmpje een indruk van het duingebied. Het filmpje begint aan de kant van het Haf (het zuiden) en draait dan via de duinen naar de zeekant.

De stranden langs de Poolse kust lijken op die langs de Noordzee bij ons. Het strand is vaak minder breed (niet zo ver lopen naar zee!) en de duinenrij is meestal smal en laag. Dat kan hier omdat er vrijwel geen verschil is tussen eb en vloed. De kustverdediging is hier vooral nodig in de winter en is veel lager dan bij ons.

Łeba, het strand, de stuifduinen en het nationale park

10 juli 2010 by

Łeba is een bruisende badplaats met tienduizenden bezoekers op straat. Een hele schok als je net van zee komt. Honderden restaurants, fast-food, souvenirs, muziek makende Peru indianen, piratenschepen, schepen met sportvissers, ribs met 1200 pk die met bezoekers rondracen, kortom een gekkenhuis. De beste eetgelegenheden zijn vlak bij de jachthaven, in de straat bij het verlaten van het terrein.

In tegenstelling tot in Świnoujście spreekt men hier nauwelijks Engels of Duits. Het is hier erg toeristisch, maar gericht op de Polen zelf. Polen uit de streken wat verder van de kust komen hier met speciale treinen vol naar toe om hun vakantie (juli) hier door te brengen. Veel jongeren, discotheken, schaarsgeklede dames op landrovers met dreunende house ter promotie, veel te zien, onze badplaatsen verbleken in vergelijking tot dit circus. Heel leuk om één dag mee te maken.

Łeba is ook bekend vanwege de stuivende duinen. Duinen van wel 40 m hoog die zich jaarlijks met 10 m oostwaarts verplaatsen. Hele bossen (vroeger ook dorpen) worden opgeslokt.

De duinen liggen in het nationale “Park Narodowy”. Ze liggen op ongeveer 8.5 km van het dorp zelf. Ongeveer 3 km na het dorp kom je in Rabka, de opening van het park, met o.a. musea en electrische treintjes naar de duinen. Wij gaan op de fiets, veel Polen gaan lopen. Dat lijkt ons gezien de 30 graden een hele onderneming. Onderweg passeren we een voormalige raketbasis met museum (niet zo interessant).

Aan het einde van de weg is het nog 300 m lopen naar de duinen en nog 800 m verder naar het strand.

De stranden hier zijn breed, maar niet zo breed dat het te ver lopen is naar het water. Het water is ongeveer 21 graden, beetje koud, maar na gewenning gaat het wel. Het is veel minder zout, dat merk je, niet hinderlijk voor de ogen. Kwallen, krabben en schelpen hebben wij hier niet gezien. Het heeft wel wat dat Poolse strand! Het weertype dat wij nu hebben komt vaker voor, het wordt gekenmerkt door een hoge drukgebied boven Rusland dat soms lang blijft hangen. Weinig wind uit Oostelijke richtingen, blauwe lucht, geen neerslag en hoge temperaturen.

Van Darlowo naar Łeba

10 juli 2010 by

Vlak na de ingang van de haven van Darlowo ligt een brug, voorzien van een futuristisch brugwachtershuis. De brug schuift naar 2 kanten van het water de wal op. Direkt achter de brug is de haven. De voorzieningen zijn beperkt, de ligplaatsen zijn aan een kade met tractorbanden. Met een hek gescheiden van een meisjesinternaat, aan het begin en het einde is de kade open. We hebben hier onrustig gelegen, omdat het vaarverkeer de hele nacht doorgaat. Sportvissers, echte vissers en andere schepen, komen laat aan of gaan vroeg weg en doen dat soms niet op geringe snelheid, met de nodige golfslag tot gevolg.

De volgende morgen verkopen de vissers hun vis gewoon aan de kade aan passanten. Zalm tot armlengte wordt ter plaatse gefileerd en verkocht. In Darlowo net als overal langs de kust veel kraampjes waar van s’ ochtends vroeg tot s’ avonds laat gerookte vis verkocht wordt. Haring, makreel, paling, zalm, snoekbaars, flunder (?), butterfisch (?), allemaal erg lekker.

Wij vertrekken naar Łeba, eerst lijkt er wind te staan, dan wordt het toch weer een lange tocht op de motor. Het beetje wind dat er staat komt uit het Oosten en is dus tegen.

Łeba staat bekend om zijn lange zandstranden, het prachtige strandweer en het vele badplaats vertier. Er is hier veel scheepvaart en de havenmond is smal, daarom is het raadzaam om te melden op VHF 12 bij aankomst.