Aan de Oostkust van Letland zijn niet veel havens. Roja is de beste haven volgens de literatuur, dus besluiten we om op weg van Riga naar Ventspils deze haven aan te lopen.

Het is een visserijhaven met een houtoverslag.

Aan het einde van de haven, bij de monding van de rivier de Roja is de jachthaven. Een kleine kom en een steiger. Wel elektriciteit en redelijke douches, in de onvermijdbare containers, maar geen internet, meestal is er in de baltische havens gratis Wifi internet.

Achter ons liggen op een gegeven moment Russen, de boot vaart onder een (soort?) Amerikaanse vlag, we zien een stikker uit Oklahoma. De boot verkeerd in een bedroevende staat van onderhoud en de bemanning kan niet varen, ze zullen dus wel geen oversteek gemaakt hebben. Raar hoor, wat Russische jachtschippers doen met de vlag waaronder ze varen, is dit om invoerbeperkingen te omzeilen?

De plaats blijkt groter te zijn dan we gedacht hebben, er zijn drie grotere supermarkten en diverse andere winkels. Kennelijk heeft de plaats een groot verzorgingsgebied. Het dorp is niet erg interessant. Veel gebouwen die in de periode na de oorlog zijn ontstaan. Weinig oude glorie te bewonderen. Wel een mooi communistisch beeld waarin een heroïsche arbeider centraal staat.

Het dorp schijnt een mooi strand te hebben, de omgeving is bosrijk. We stuiten op een reclamebord voor een strand bij Jurmala, gesubsidieerd niet door de EU, maar door de Nederlandse regering. We zijn eigenlijk benieuwd naar het verhaal en de relaties hierachter… 

Na Roja vertrekken we naar Ventspils. Onderweg passeren we in de “Irbes Street” de vuurtoren die daar in het water staat. Niet achterlangs varen! De vuurtoren staat mijlenver uit de kust, maar de maximale diepte achter de toren is hier en daar 0,6 m…. die toren staat er niet voor niets!

We zijn al eerder in Ventspils geweest en voor dit moment wel klaar met Letland en willen graag verder naar Zweden. Daarom besluiten we in de loop van de middag, als we al een dag gevaren hebben, om de nacht door te varen en gelijk over te steken naar Zweden. Bestemming Fårösund op Gotland. De wind is E tot NE, schuin van achteren, kracht 2 tot 4, dus prima te doen, wel enige buienverwachting maar geen waarschuwingen.

Vanwege het mooie weer maakt Simon op volle zee ondanks de zeegang een volledige maaltijd klaar. Chantal houdt niet zo van die nachtelijke vaartochten, zo maken we de start in ieder geval aangenaam. Als we enkele uren ver de Oostzee opgevaren zijn vanuit de Bocht van Riga ontvangen we een DSC alarmering aan alle schepen, bericht van Riga Rescue Radio, uitluisteren op VHF 71. Blijken ze onweersbuien te voorzien, met windstoten tot 20 m/s (BF 8)….. we zijn er blij mee. De wind valt geheel weg.

We spreken af dat Simon gaat ‘voorslapen’ en dat hij de hondewacht neemt van 24.00 tot 04.00. Als Simon zegt dat ie gaat slapen (na de afwas) ziet hij dat Chantal heel bleek is geworden, ze is ook wat stil. Heb je al naar buiten gekeken zegt ze, afgelopen 10 minuten? Is er opeens als vanuit het niets een gitzwarte bui ontstaan, met rolwolk. Geen tijd om een haven op te zoeken, we kunnen alles net op tijd stormklaar maken en de pakken aandoen. De wind giert al om de boot, is binnen tientallen seconden opgelopen van 4 kn naar 30 kn.

In een razend tempo komt de bui voorzien van lichtflitsen op ons af, bij het passeren windstoten tot en met regelmatig 34 kn (BF 7), omdat de bui uit het niets ontstaat, geen hele hoge golven. We zien af van onze route, houden de boel bestuurbaar en onder controle en wachten de bui af. Na ongeveer 2.5 uur is de bui voorbij, twee buien met heftige windstoten, die telkens maar kort duren. Wel veel lichtflitsen, niet veel inslagen in de buurt. Uiteindelijk viel het mee, toch blijft onweer een onplezierig gegeven.

 De rest van de tocht verloopt voorspoedig en de volgende ochtend komen we om 11.00 in Gotland aan, na een tocht van 27 uur waarin we 150 nm gevaren hebben. Benieuwd naar wat Zweden ons brengt, voorlopig lijkt het hier vooral een graad of 5 kouder, minder zon, meer wind en een watertemperatuur die 2º lager ligt dan aan de Oostkant van de Oostzee.