Advertenties

Archive for the ‘natuur’ Category

Na de storm

27 augustus 2010

We zien op de Gribfiles dat in de nacht van woensdag op donderdag de wind afneemt, naar ongeveer 4 Bf, maximaal 15 kn. We denken daarom vroeg te kunnen gaan vertrekken.

Hoe lang zet deze golfslag nog door nadat de wind is afgenomen, kunnen we de haven ook echt uit morgenochtend, dat is de vraag op de woensdagavond…

Mon, bij vertrek in vroege ochtend

Op donderdagmorgen om 5.30 blijkt dat de wind inderdaad is gaan liggen en dat de zee nog wat woelig is, maar de echte golven zijn verdwenen. Omdat de Oostzee geen getijden kent is het golfbeeld hier vaak veel rustiger, bovendien is de strijklengte waarin golven zich kunnen opbouwen hier onder Denemarken vrij kort, de hoogte valt dus mee. Nu blijkt ze rond de 0.5 m te zijn, terwijl tot 1.5 m is voorspeld.

Overigens zien we op de golfhoogte voorspellingen van de DWD dat de golfhoogte onder de kust van Kaliningrad en Litouwen is opgelopen tot 6 meter, in die richting is de strijklengte wel lang. Goed dat we daar nu niet zitten en we onze tocht rond de Oostzee gepland hebben tegen de richting van de klok in.

De route naar Kiel loopt via Gedser, de uiterste zuidpunt van Denemarken, tot daar in ieder geval bezeild is de voorspelling. Misschien dat we daarna nog door kunnen naar het Duitse eiland Fehmarn. Het wordt dan wel een lange tocht van 65 nm. We besluiten dat we gaan proberen om Orth op Fehmarn te bereiken en vertrekken om 6.30.

Al snel na vertrek blijkt er minder wind te staan dan verwacht, de route is bezeild, maar de motor staat ook aan, om het tempo er in te houden. Als we bij Gedser komen is het inmiddels mooi zonnig weer zonder wind. We motoren dus door naar Orth.

Als we Fehmarn naderen is het nog redelijk vroeg, 17.30, het is vrijwel windstil, zo nu en dan zonnig, er wordt een NO wind voorspeld. We besluiten om door te varen naar Holtenau, de sluis bij het Noord- Oostzee Kanaal (NOK). Het weer is goed, we halen de extra rustdag in en maken wat ruimte in de agenda voor verwaaide dagen die misschien nog volgen als we vanuit Brünsbuttel via Cuxhaven door de Duitse Bocht naar Norderney willen.

nacht na de storm, vlak als een spiegel

Tussen Fehmarn en Holtenau passeren we het schietgebied Hohenwachter (Putlos). Volgens DP07 zou er tot 20.00 een oefening zijn en daarna van 22.00 tot 0.300. We roepen op, op kanaal 11, maar krijgen geen respons en varen daarom door in de veronderstelling dat de dagoefening klaar is en we voor de nachtoefening het gebied door zijn. Als ze wel gaan schieten komt er vast een patrouilleboot…

Na een voorspoedige tocht (de beloofde wind blijft uit) arriveren we om 00.30 te Holtenau, na een tocht van 105 nm, ongeveer 200 km. De volgende dag vertrekken we vroeg naar Cuxhaven. Melchior, we doen ons best om op tijd te komen hoor!

Advertenties

Slachtoffers van de storm op Møn…

27 augustus 2010

De hele dag buldert de wind met 8 beaufort door Klintholm haven. De branding is enorm en kwakt de metershoge golven met veel lawaai over de stormkering. Sommige schepen liggen in de haven alsof ze hoog aan de wind zeilen. De bemanning zit diep weggedoken in regenjassen aan boord.

Bij ons piept en kraakt het aan alle kanten. We liggen inmiddels aan lagerwal doordat de wind is gedraaid en de waterstand varieert tijdens de storm met wel 60 cm, afwisselend in enkele uren omlaag en omhoog. We hebben al onze stootwillen uithangen op 3 verschillende hoogtes met daarin een hoogteverschil tussen de hoogste en laagste van zeker 1 meter.

Onze Duitse buren die niet genoeg stootwillen bij zich hebben, hebben matjes opgerold en tussen wal en schip gehangen. De storm houdt de hele dag aan. We vragen ons af of we morgen wel kunnen uitvaren. De berichten lijken tot nu toe niet zo gunstig en de haven is gesloten.

Strand Klintholm haven na storm

In de loop van de avond gaat de wind over van gieren naar waaien. Daar waar vandaag de golven tot aan de duinen reikten, komen weer stukken strand tevoorschijn. Er ligt veel troep op het strand. Vooral veel zeewier. Tussen het zeewier liggen groene dingen, het zijn overblijfselen van vissen, gepen met koppen van 15 cm lang, hun lichaam leeggeroofd door de meeuwen. Zij hebben de storm niet overleefd…

Slachtoffer van de storm

(tekst en afbeeldingen, Chantal Heeg)

Vast op stormachtig Møn…

25 augustus 2010

Na vertrek vanuit Ystad besluiten we om via het Deense eiland Møn verder te reizen en niet te kiezen voor de route via de “Bøgestrom – Smålands Fahrwasser”, omdat we denken dat dit vanwege de ingewikkelde betonning langer gaat duren. Bovendien kunnen we dan nog een bezoek brengen aan Møn, zoals gepland.

Donkere wolken boven de krijtrosten van Møn

Eigenlijk hebben we besloten om onze thuisreis wat te versnellen en zoveel mogelijk iedere dag een stuk te varen. Op dit moment heerst op de Oostzee het weertype ‘depressietrein’ wat zoveel betekent dat telkens uit Z tot W richtingen nieuwe depressies komen, vaak met veel wind.

Zo ook nu, windkracht 7 Bf met windstoten tot 8 á 9 Bf. Hoge golven, de branding stuift over de golfbrekers heen zo de haven in.

Storm in Klintholm Havn

Ons verblijf op Møn gaat dus wat langer duren, totdat de windkracht verminderd is. We besluiten om ondanks de harde wind op onze fietsen naar de krijtrotsen van Møns Klint te gaan.

Møns Klint

Heuvelop hebben we dan storm in de rug ter compensatie van de helling (soms 15%), soms best wel een beetje zwoegen…

Zwoegen op de Strida

Op de terugweg hebben we wind tegen, maar kiezen we een beschutte route door het Bos.

Vanaf het GeoCenter kiezen we voor een van de wandelingen langs de kliffen. Het uitzicht is adembenemend mooi. Hier in de luwte van het bos merken we niets van de stormachtige wind, het is hier zomers mooi weer, vanwege de inspanning zelfs wat warm…

uitzicht krijtrotsen Møn

Via een trap met ongeveer 500 treden daal je af van de meer dan 100 m hoge kliffen naar de zee.

Labyrinth trap krijtrotsen Møn

Vanaf het kiezelstrand is pas echt goed te zien hoe hoog de rotsen zijn. Zoals ook eerder langs de kust kun je in kliffen altijd interessante figuren ontdekken. Deze zien wij…

Dass Alte Weib

Op het strand treffen we het lijk aan van een ons onbekende vis (dolfijnachtige?), bijna een meter groot.

Stinkvis

De kalksteenrotsen van Møn zitten vol fossielen, maar het is hier best druk, dus om nog wat te vinden moet je goed zoeken.

Fossielen zoeken, witte handen...

 De fietsroute loopt deels over half verharde wegen, ondanks de recente regenval geen probleem.

Er kan veel op een vouwfiets

De route is echt prachtig, daarom een kaartje, voor degene die hier ook eens komt met de boot.

Fietsroute Klintholm Havn - Krijtrotsen Møns Klint

Vanuit Klintholm Havn vertrekken we over hoofdstraat (Klintholm Havnevej) vanuit het Dorp in de richting van Stege. Na het dorp eerste weg rechts (Kraneledvej), vanaf Kraneled zie detailkaart.

Op de terugweg na het volgen van de route op het kaartje een paar honderd meter in de richting van Stege vanuit Mandemarke om weer uit te komen op de Klinthom Havnevej.

Landschap Møn

Heen- en terug samen 14 km, ondanks het weer heel erg goed te doen. Onderweg kopen we aardappelen en honing bij een stalletje en kopen we kaas- en lamsvlees bij een boer.

Zelluf centjes in de bus doen

Lundevang Gårdbutik

De thuisreis, herfst, wind tegen, veel mijlen….

22 augustus 2010

We zijn al een tijdje onderweg en hebben veel gezien en beleefd. Heel erg gaaf. Nu raken de dagen op, de centjes en wij ook. We willen wel graag terug. Maar het is nog een heel eind.

Wat  is nu ‘the worst nightmare’ van een zeiler die vertrekt naar het Noordoosten? Dat ie de heenweg Oostelijke windrichtingen (of windstiltes) tegen heeft en de terugweg Zuidwestelijke windrichtingen (of harde wind)…. Wat denken jullie nu…

Het weer vooral op de heenreis was vanaf thuis tot en met Riga in een woord PRACHTIG, we gaan dus niet over de wind klagen. De vroege herfst op de weg terug nemen we op de koop toe.

We plannen de terugreis aan de hand van de windverwachtingen. Vandaag zijn we van Bornholm naar Ystad gevaren. Morgen vertrekken we naar Klintholm, op Møn, daar kijken we nog een dagje rond terwijl het stormt op de Oostzee (verwachting).

Voorlopig plan:

Ystad Møn Gedser BagenkopHoltenau

Maar ja, plannen zijn afhankelijk van het weer en de conditie van de bemanning. Eigenlijk willen we na 2 dagen varen ook op dit moment in de reis 1 dag dingen doen en zien op de wal.

Daarna verder door Kieler Kanaal en dan via Helgoland naar Norderney en naar huis.

We hopen in ieder geval op 4 september thuis te zijn. Ben ik ook jarig en geef ik feestje thuis voor vrienden en famillie.

Hammershus of horror..

22 augustus 2010

 

Burcht ruïne Hammershus

Vandaag een wandeling gemaakt vanaf Hammerhaven via een mooi bospad naar Hammershus. Dit is de grootste kasteelruïne in Noord Europa. Het kasteel heeft een belangrijke rol gespeeld in de geschiedenis van Bornholm vanaf de 13e eeuw. Het is lange tijd in handen van de Zweden geweest en in 1658 is het eigendom geworden van de Deense Koning. Het kasteel is gevestigd op een rots 74 m boven zeeniveau.

De toren van hammershus

In het midden van de ruïne staat een toren de Manteltarnet. In het plafond van deze toren zitten gaten waar doorheen kon worden geschoten en waarbij aanvallers verrast werden doordat er kokende gebluste kalk (zoutzuur effect) over hen werd uitgegoten..

De toren is ook gebruikt als gevangenis. De dochter van de koning, Leonora Christine en haar man graaf Corfitz Ulfeldt, werden hierin gevangen gehouden. Ze zijn ontsnapt via een lang touw uit het raam van de derde verdieping, maar werden meteen weer gevangen genomen..

Uitzicht over kust Bornholm, vanaf Hammershus, richting Vang

(auteur Chantal)

Hammerhavn, parel aan de kust van Bornholm

21 augustus 2010

Ook op Bornholm zoeken we de rust en de natuur, we kiezen daarom niet voor een haven bij een stadje, maar een haven in de woeste natuur van Bornholm.

Uitzicht op Hammerhavn

 Helemaal in het noorden van Bornholm ligt Hammerhavn, onder de ruïnes van het Hammerhus, een burcht uit vervlogen tijden.

 Een rustige haven, de sanitaire voorzieningen zijn gedateerd maar redelijk. Internet, stroom, douche, alles is inbegrepen. Omdat we gebruik maken van een afzonderlijke WiFi antenne kunnen we ons blogwerk vaak vanaf de boot doen, zoals ook nu, zonder antenne geen ontvangst…

Bij de haven hoort een havenhuis, daar is de internet ontvangst het sterkst, wordt ook wel het internetcafe van de haven genoemd, hier doen we onze tochtvoorbereiding voor de reis naar huis.

Seljeresstube

We halen weerberichten voor meerdere dagen op en proberen om op basis van de windvoorspelling van Grib US files in Stentec Voyager planningssoftware een bezeilde route uit te stippelen naar Kiel/Holtenau.

Niet makkelijk met dagelijks meerdere keren wisselende omstandigheden.

In het huisje is zowaar in een binnen BBQ, buiten in de starter de kolen verhitten, binnen de BBQ doen, leuk voor iets minder weer!

binnen BBQ Hammershushavn

Vanuit de haven is het ongeveer 2 km fietsen naar Sandvig, het dichtstbijzijnde plaatsje, een leuk dorpje met vakwerkhuizen en een pittoreske haven. Bornholm is een rotsachtig en heuvelachtig eiland, het is een zware fietstocht, lukt ons net, helling op vooral…

Vakwerkhuizen in Sandvig

haven Sandvig Bornholm

Mannen onder elkaar, leugenbankje?

 De dorpen Sandvig en Allinge liggen aan elkaar. Allinge is iets groter en heeft meer winkels en restaurants, hier is ook de visrokerij  (ZO van de haven, iets verder doorlopen) waar je verse en gerookte vis kunt kopen.

Visrokerij Noord Bornholm

Kust bij Allinge Bornholm

Bornholm staat bekend om zijn gerookte vis, overal zie je schoorstenen van Rokerijen.

Schoorsteen visrokerij Bornholm

De plaatsjes zijn toeristisch, maar niet op een vervelende manier. Simon ontdekt de trol in zichzelf…

Trolletje....

Wij vinden Bornholm erg leuk en komen graag nog eens terug voor een langer verblijf. Bornholm is 20 km breed en maximaal 40 km lang en heeft 18 havens toegankelijk voor jachten. Sommige havens zijn heel erg klein, andere bieden meer ligplaatsen. Een rondje Bornholm is goed mogelijk met hele kleine vaarafstanden per tocht en desondanks iedere keer een andere omgeving. Soms kan het in het hoogseizoen wel heel druk zijn hebben we gehoord.

Öland: Pipi Langkoushuizen, menhirs en standje 69

18 augustus 2010
Omdat zeilen best wel een vermoeiende bezigheid is besluiten we om vandaag eens lekker op de fiets eropuit te gaan. Het eiland Öland biedt genoeg bezienswaardigheden. We verruilen onze bootfietsjes voor 1 keer voor een paar solide huurfietsen van Färjestaden, in de wetenschap dat onze eigen stalen rossen de wilde natuur niet altijd kunnen trotseren.

De kaart die we hebben is niet al te duidelijk, toeristische informatie ontbreekt en de fietspaden zijn ook niet zo goed te vinden. Maar, we zetten toch door.

We fietsen door graanvelden langs oude huisjes en Pipi Langkoushuizen.

Pipi Langkoushuis

Oud huisje Öland

De auto van postbode haalt ons steeds weer in. Hij doet dezelfde ronde als wij en even snel! Hij heeft het stuur rechts, dat is makkelijker brievenbussen vullen.

Postbode gemak

Al fietsend over kleine weggetjes komen we na een klim over een grindpad met een helling van 10% bij de snelweg, hier zou onze tocht verder moeten gaan. Het is een drukke weg met veel vrachtverkeer. De vluchtstrook is voor fietsers en deze is slechts 50 cm breed. Daar hebben we niet zo’n zin in, dus we zoeken een alternatief.

Fietspad Öland

Zo zien de fietspaden er hier dus onder andere uit. Na al dat gehobbel hebben we wel zin in nog een beetje natuur. Op zo’n 10 kilometer afstand van Färjestaden ligt Bejershamn een natuurreservaat. Hier kan je via een lange steiger door het riet, vanaf een vogelspotplaats, diverse ganzen en kraanvogels bekijken. Moet je wel een goede kijker bij je hebben..

Naar vogelkijkhut Beiershamn

Vogelreservaat Beiershamn

In dit natuurgebied bevinden zich niet alleen vogels. We hebben 2 reeën gezien, hagedissen en libellen die zich vrolijk op elkaar uitleven!

Hagedis

Libelles in the act...

 Op onze terugreis komen we langs een grafheuvel. Hierop staan een menhir en nog wat andere stenen, genaamd: Karlevisten. Dit is een van de opmerkelijkste grafruïnes van Zweden. Op de steen staat een gedicht geschreven in Dröttkvät. Ode aan kapitein Sibbe. De steen is echter niet afkomstig van Öland maar komt van de andere kant van de Kalmarsund. De ruïne dateert van 1000 na christus. Een groot deel van Öland is cultureel erfgoed, voornamelijk de zuidelijke helft, de Karlevi Steen behoort daar ook toe.

Menhir Karlevisten Öland

Na al dat gefiets hebben we wel trek. We kopen nog een visje in het dorp en rusten dan lekker uit in de kombuis met koffie en een aardbeientaartje. Aarbeien zijn hier de lokale specialiteit. Daarna is het tijd voor een boekje.

Gekwelde Man

‘De gekwelde man’ van Henning Mankel is heel toepasselijk om nu te lezen. Het verhaal speelt zich precies af in de gebieden waarin wij ons bevinden…

Ik zit ondertussen ‘Nachtstorm’ van Johan Theorin te lezen. Zweedse thriller die zich afspeelt op Öland..

(auteur Chantal)

Natuurhaven toch een beetje open, van scheren naar jachthaven…

18 augustus 2010

brug Kalmarsund

We besluiten om nog een derde scherenavontuur op te zoeken, voordat we onze tocht langs de Zweedse kust vervolgen. De afgelopen dagen hebben we telkens maar hele kleine afstanden afgelegd, omdat we graag een tijdje in de scherengebieden willen zijn. Die zijn overal verschillend. Vlak bij Västervik zijn de scheren voorzien van bos en vrij hoge bomen, rondom Eknö zijn de scheren rotsachtiger en begroeid met struiken. We zijn nu van plan om het scherengebied bij Ekö te gaan bezoeken, dat bekend staat om zijn grote hoeveelheid kleine rotsachtige eilandjes.

De archipel ten Oosten van Ekö biedt beschermde ligplaatsen onder alle omstandigheden, zo staat in onze pilot, dat mag ook wel, want vandaag varieert de wind tussen de 14 en de 18 knopen uit NE richtingen, kracht 4 á 5 Bf dus.

Op zich is dat geen probleem bij het ankeren tussen de scheren, maar er moet wel op gelet worden dat bij het ankeren, of hekankeren, niet gekozen wordt voor een lagerwal. Het ankeren hier wordt vaak gedaan vanuit de hek, het anker wordt vastgemaakt aan de ankerolina overboord gezet en gevierd tot de boeg een steile rotskust bereikt, waar de boeg dan wordt vastgemaakt aan een boompje of met rotspennen. Het valt soms niet mee om het anker te laten houden, een lagerwal is dan risicovol, bij een krabbend anker kun je dan op de rotsen lopen.

We hebben geen extra anker, maar verplaatsen het anker van voor naar achteren, niet handig, volgende keer schaffen we een Bruce anker aan voor deze gebieden. We hebben ook geen extra ankerketting, onze eerste pogingen in Krokö om het anker te laten houden (direct aan ankerolina) lukten daarom niet. We gebruiken nu de hele ankerlijn inclusief voorloopketting en anker van voor bij het hekankeren, een heel gesleep en een vieze boel.

De tocht van Stora Berkskär naar Ekö verloopt voorspoedig, we stuiven op halve wind naar ons doel toe. Veel buien, een beetje onstuimig. Door de winde is het water niet helder en zijn rotsen onderwater niet te zien, alleen als ze branding veroorzaken. Rond de Elektriciteitscentrale van Simpevarp is het afgezette gebied groter dan normaal vanwege werkzaamheden, door het onstuimige weer kunnen we niet precies zien waar we kunnen gaan en waar niet, dus gaan we hier de scheren niet binnen en varen we door over zee. Een lastig stukje, veel rotsen, diepte varieert van 30 tot 1 meter… goed uitkijken dus, letten op de dieptemeter en hopen de dat plotter goed geïnformeerd is.

Als we bij de scheren van Ekö uitkomen zitten we midden in een bui met veel wind, het zicht is beperkt door de regen. We hebben moeite om de rotsen te zien. De plotter geeft in de ondiepe scheren geen bruikbare informatie, dus varen we op de kaartjes uit het boek en op zicht. Niet makkelijk vandaag. De schipper vindt het niks en wil gelijk doorvaren, Chantal heeft zich verheugd op nog een scheer dus we gaan naar binnen en manoeuvreren voorzichtig door totdat we een geschikte plek vinden. De hekankerplekken op de kaart blijken in het echt heel erg klein, de wind staat precies in het verlengde van de scheer, gewoon ankeren daarom niet prettig. Opeens zien we een scheepslengte voor de boot opeens rotsen tot net aan het wateroppervlak. We zien geen geschikte plek, het is genoeg, we besluiten om door te varen naar Oskarshamn. (Figeholm is ook niet zo beschermd bij deze windrichting).

Oskarshamn blijkt een kleine industriehaven te zijn met aan het einde een redelijke jachthaven met goede voorzieningen en lage tarieven (130 SEK). Een goede plek om te bunkeren bij verblijf in de scheren, ze kennen ook een dagtarief van 50 SEK inclusief stroom, water en gebruik sanitair. Een leuke rustige provinciestad met alle voorzieningen op loopafstand en verkoop van verse vis aan de haven (behalve in de week dat wij er zijn…).

Veerboot Fährjestaden

Vanuit Oskarshamn vertrekken we naar Öland, we hebben ons de haven van Fährjestaden aan laten raden door Zweden.

Vuurtorens bij Dämman

Onderweg passeren we de vuurtorens van Dämman, Kalmar en de brug tussen Kalmar en het eiland Öland.

Kalmar vanuit zee

Dichte mist en afzondering in scherengebied…

17 augustus 2010

Na onze verstoorde Idylle gaan we nu op zoek naar het echte scherengevoel.

We vertrekken via Spårö naar het Stora Berkskär, een scherengebied ten Oosten van Ö Eknö. Aan de Oostkant van het eiland Krokö liggen veel visnetten, bij het vertrekken zien we dat op de NO punt van het eiland een visser zit, hadden we waarschijnlijk dus toch hier verse vis kunnen kopen…

Baken bij Spårö

S’ ochtends maken we eerst nog een wandeling over het eiland, plukken bosbessen, genieten van de natuur en het geluid van de golven op de rotskust.

In het bos op de scheer Krokö

Eigenlijk hebben we nog een bezoek gepland aan het eiland Idö. We hebben gehoord dat in de Loodsuitzichtstoren alles intakt is gelaten na het sluiten van de post in de jaren tachtig, apparatuur, logboeken, observaties over passerende jachten (het was nog koude oorlog…). Maar we hebben geen zin in toerisme en varen dus door.

Bij het uitvaren van de Idösund zien we een rolwolk aankomen, met een soort geelgrijze kleur, wat zou dat zijn… onweer, rukwinden, regen? Het blijkt hele dichte mist te zijn. We zien opeens niets meer om ons heen. De rotsen, soms net zichtbaar boven het water op 20 meter afstand zijn opeens verdwenen.

Uitzicht in optrekkende mist

Dit is eng, spookachtig, heel onverwacht. We denken dat de bank snel zal verdwijnen, want boven ons schijnt de zon door de wolken, het is een laag hangende bank, maar ze verdwijnt pas uren later….

Calenture afgemeerd in Stora Berkskär

We pakken de hoorn en geven telkens als we iets horen of zien een attentiesignaal. Een Zweed die volgas aankomt met zijn speedboot kunnen we nog net ontwijken. We blazen wat af, tegen vuurtorens, rotsen en schepen… Sommige schepen doen ook mee beantwoorden onze signalen.

Ook ons vaardoel is in dichte mist gehuld. Onder deze omstandigheden kunnen we de scheer niet naar binnen, er is immers geen betonning, op de punt moet iemand staan die uitkijkt en in het water let op rotsen en ondieptes, zodat de stuurman tijdig kan bijsturen.

We gaan voor anker buiten de vaarroute, tussen een aantal scherengebieden in, op een wat dieper stukje (15 m) met veel ruimte om ons heen. Als de mist gedeeltelijk is opgetrokken gaat Simon in de dinghy het gebied verkennen, kijken of er plaats is en hoe we moeten varen.

Verkenning, nadat meeste mist is weggetrokken

Er is plaats, een mooi schiereiland voor ons alleen, prachtig gebied, woeste rotsen, vogels en een enkele marmotachtige. We besluiten om hier een dag langer te blijven.

Stora Berkskär Noordoost

Stora Berkskär Noordwest

Vrijwel de hele dag probeert Simon om zijn mannelijke jagersinstinkt aan te tonen en eindelijk vis te vangen voor het vrouwtje. Helaas, het lukt niet. Veel waterplanten, we kunnen de roofvis niet vinden. Voorntjes vangen lukt wel, maar Baars en Snoek blijven weg.

Chantal leest, gaat ondanks de temperatuur van het water (20º) meerdere keren zwemmen en snorkelen. S’ avonds genieten we van een BBQ met ondergaande zon, helemaal alleen op ons eigen eiland!

Snorkelen in de Zweedse Scheren

Rust, ruimte en… een vervelende Duitser…

15 augustus 2010

Van Gotland maken we een grote oversteek naar de kust van Zweden. We gaan richting de scheren. Heel benieuwd hoe het er daar uitziet, vele Zweedse eilanden waar niemand is te zien. We hebben er zin in!

De windvoorspelling voor de oversteek is goed, we kunnen de hele dag zeilen zo wordt voorspeld. Tijdens de borrel met onze Nederlandse Zeeuwse buren wordt dat op de Zweedse radio nogmaals bevestigd.

Vol goede moed vertrekken we om 6 uur ’s ochtends. Het is lekker zonnig, maar helaas geen wind… helemaal niets… dus… weer motoren. Na 60 mijl motoren ben ik er wel een beetje flauw van.

Ons doel is eigenlijk om richting Idö in de Scheren te gaan, maar we komen erachter dat we eigenlijk geen brood meer hebben, niet zoveel diesel meer hebben en dat de koffiefilters zo goed als op zijn. We besluiten toch nog maar weer een haven aan te lopen en zien bij aankomst aan de kust een enorme diversiteit aan markeringen.

De stad van ABBA! Althans, Bjorn is hier opgegroeid en hij komt hier ook nog regelmatig. Mooie stad, mooie haven Gästehamn, beetje leeg, kostprijs 28 euro…en dan hebben ze niet eens een douchegordijntje voor de douche…wel een zwembad..Tja.

Skyline Västervik

Jachthaven met Zwembad, Västervik

In de stad is in ieder geval een supermarkt dus we kunnen goed inkopen doen. We schaffen ook nog een harbour pilot aan over het gebied van Landsort tot Skanör, waarin de Scheren gedetailleerd staan beschreven. Dat is toch wel fijn, want de kaarten zijn niet zo gedetailleerd en onze Raymarine heeft ons gister dwars over een landtong gedirigeerd. Bij de jachthaven is een watersportwinkel, hier kunnen we zelfs onze campinggasfles omruilen, wel betalen we een schandalige prijs, 50 eu voor een 1.8 kg fles, bijna 2x de gebruikelijke prijs.

’s Middags vertrekken we richting Krokö. Hier ligt slechts één schip en op gepaste afstand gaan we voor anker. We hebben een mooie rustige plek gevonden, hier is nog volop ruimte!

Ruimte in de scheren bij Krokö en Spårö

Op de hoek van de rotsen kunnen we fijn barbecueën. We stallen onze spullen uit. Ineens komt er nog een schip aanvaren, de Lisa van vereniging MYCR uit Rostock, hij wil ons passeren. We zeggen dat hij uit moet kijken voor ons anker dat gemarkeerd is door een kleine stootwil. Hij zegt dat ie het wel ziet maar vaart er gewoon overheen. Dan ziet ie dat het doodloopt. We geven aan dat hij prima aan de overkant kan afmeren of een eindje terug en gaan verder met het installeren van onze barbecue. Plots draait de Duitser zijn schip richting onze barbecueplaats en zijn vrouw vraagt of we hun lijntjes aan willen pakken.

Simon vraagt of dat nou echt nodig is. Zegt de Duitser: “Wir haben dass so gepland mit diese Ecke heute morgen”. We geven aan dat we hier graag privé willen liggen en dat we daarom niet in een haven liggen vandaag. Er is hier zoveel ruimte en dan willen ze pal naast ons komen liggen. Alsof ze bij je in je achtertuin van 4 m2 komen koffiedrinken, niet te geloven! Niet de flexibiliteit om iets nieuws te verzinnen als het plekje op de kaart bezet blijkt te zijn…

Lisa uit Rostock wil persé op zelfde rots...

We nemen hun lijntje niet aan, ze zoeken het maar uit! De Duitser komt met hamer en ijzers de wal op en timmert de ijzers zo’n beetje in onze voeten. We laten onze vriend weten dat hij een plaatsje op ons blog heeft verdiend! Als het schemerig wordt worden de ijzers verwijderd en wordt de landvast ook nog eens vastgemaakt aan dezelfde boom als waaraan wij liggen…

Vreemd gedrag vertonen sommige mensen toch. We hebben op zee ook al een paar keer meegemaakt dat we mijlen ver uit de kust waren en dat je urenlang helemaal niets ziet en dat er ineens een schip achter ons aankomt en dan vlak achter ons gaat varen en ons rakelings passeert… snap ik ook helemaal niks van.

Maar goed, dat terzijde. Het is hier los gezien van onze buren dichtbij prachtig! Het eiland bestaat uit rotsen met daartussen bos en moeras. Op het eiland zijn bessen en paddenstoelen te vinden. Dus, eindelijk lekker in de natuur!

Baai bij Krokö