Saarema, natuureiland

23 juli 2010 by

Vandaag hebben we een waldag. We hebben een auto gehuurd om het eiland te bekijken. Je kan hier in de haven een auto huren voor 50 euro per dag. We vertrekken in westelijke richting van het eiland richting Kihelkonna en komen via allerlei kleine weggetjes omgeven door veel groen aan bij natuurpark Vilsandi.

Vanaf de vaste wal is het mogelijk om een wandeltocht te maken naar het volgende eiland. Je moet dan wel goeie schoenen aandoen en in je zwembroek omdat je een vaargeul van 1 meter diep moet oversteken. Omdat onze waterschoenen nog op de boot liggen besluiten we aan de waterkant te gaan picknicken.

Er is genoeg te eten aan de waterkant als je tenminste van kleine gedroogde visjes houdt..

We zetten onze tocht voort naar de watervallen van Odalätsi. Het is een prachtig groen gebied. We zien echter geen watervallen maar stuiten op waterbronnen.

We lopen nog een stukje verder het bos in. Via kleine paadjes waarop het topdrukte is komen we aan bij de huisvesting van de kleine bosbewoners.

Simon vindt het niet zo fijn al dat gekriebel en gewriemel. Je weet maar nooit waar die mieren  allemaal gaan zitten…

We verlaten het bos weer en gaan richting het Panga Cliff. Dit is het hoogste cliff van West Estland. Deze plek heeft een belangrijke rol gespeeld in de rituelen van de eilanders. In voorchristelijke tijden werd er door de bevolking ieder jaar in het voorjaar een jongetje dat het jaar ervoor in de winter was geboren van de rots gegooid.  Ze hoopten met dit offer aan zee op een overvloedige visvangst. Later werd de baby vervangen door een ram en tot in de jaren 30 van de vorige eeuw werden er vaten vol bier over de rand gekieperd om de bevolking van een goede vangst te verzekeren.

Ineens begint het te regenen en wordt het erg donker. We gaan snel verder in onze auto. Onderweg zien we nog verschillende kerkjes en komen we  langs de Angla Windmolens in Karja. Als laatste bezoeken we Koljala. Hier heeft een meteoriet een enorme krater geslagen.

 

Genoeg te zien dus op het eiland Saarema, maar je moet wel een autootje huren want met het openbaar vervoer kom je niet zo ver..

Geplaatst in Cultuur onderweg, natuur | 8 Comments »

Estland EU land?!?

22 juli 2010 by

Na al die verschillende landen, met hun eigen munten en dus voor ons iedere keer omrekenenen wat de bedragen zijn in euro’s, zijn we nu in Estland. Estland is van de Baltische staten het land wat het meest verwesterd is. In de supermarkt liggen veel Europese producten, ook de nederlandse zijn volop aanwezig, zoals de hollandse tomaat, de paprika en doperwtjes uit blik. De producten zijn dubbel geprijsd, enerzijds vind je hierop de Estse Kroon en daarnaast staat vaak het bedrag in euro’s (voor ons wel makkelijk). De euro wordt hier in januari 2011 ingevoerd.

Vanavond hadden we zin om een avondje op de boot te zijn en zelf te koken. In de megasupermarkt Rimi hebben we boodschappen gedaan. Ze hebben er sugarsnaps en rucola sla. Lekker, daar hebben we zin in, in combinatie met pasta en een kippebout.

Tijdens het bereiden vind ik de sugarsnaps wel een beetje groot. Het blijken peultjes met daarin doperwtjes te zijn. Dus dan maar doppen. Geeft niet, doperwtjes vinden we allebei lekker. Na het doppen van het derde boontje schrik ik me een hoedje. Er komen ineens allemaal beestjes uit de boontjes. De sugarsnaps blijken te zijn gevuld met rupsen! Iek.. mijn favoriete dier…. brrr… dit hoeft voor mij niet, dus de boontjes gaan in de prullenbak.

Dan maar aan de slag met de sla. Een mooi bakje met diverse soorten sla gesorteerd. Lekker als voorgerecht onder de gerookte vis. De vis blijkt na uitpakken wel erg vissig te ruiken. Niet helemaal Simon zijn ding (vis die je ruikt wordt je niet ziek van maar smaakt wel vies), dus weg ook de vis. Na een paar happen van de sla te hebben genomen blijkt deze niet te zijn gewassen, het zand kraakt ons tussen de kiezen. Tja, we zijn dan misschien ook wel een beetje verwend met onze voorgewassen sla van de AH..

Uiteindelijk eten we alleen de kip met wat pasta…

Qua cultuur en natuur is Estland prachtig, maar wat betreft het eten uit de supermarkt, nog niet helemaal EU rijp wat mij betreft…

Geplaatst in Cultuur onderweg, Eten & Drinken, ons en actueel | 4 Comments »

Saarema in Estland!

22 juli 2010 by

Gisteren zijn we vanuit Ventspils vertrokken naar het eiland Saarema (Estland). Dit eiland is het grootste eiland voor de kust van Estland (ze hebben er 1500) en tot voor 20 jaar was het hier een gesloten gebied want een Russische raketbasis. De natuur is daarom heel mooi bewaard gebleven.

Vandaag is Saarema, met haar hoofdplaats Kuressaare een luxere vakantiebestemming voor inwoners uit Estland (en Finland).

Gisteravond aangekomen na een tocht van ongeveer 10 uur, 65 nm. De weersvoorspelling zegt wind uit SE hoek, kracht 6 tot 9 kn, met later in de middag vanuit het zuiden regen (paar dagen aanhoudend), daarmee ook iets meer wind. Het is NW wind, met 5 tot 7 kn, voldoende om te motorsailen, maar niet om de motor uit te zetten en de windvaanbesturing te gebruiken, stuurautomaat dus.

Na het passeren van de straat van Iberië (Street of Irbes) valt de windsterkte weg en draait naar N. Verderop denk ik vogels te zien, want ik zie allemaal witte dingetjes. In de verte zeilt een zeilboot, onder vol zeil, het gaat er wild aan toe…

Plotseling steekt de wind weer op, vanuit NE richting, met 15 tot 20 kn. Zeilen op, genua reven, daarna ook grootzeil reven, windvaanbesturing aan en zeilen! Witte dingetjes blijken schuimkoppen! Stralend blauwe hemel, geen wolk te zien, de voorspelde regen blijft uit. Na een voorspoedige tocht arriveren we in Kuressaare.

De aanloop van Kuressaare is even opletten. Wij hebben de kaartenset van NV Verlag “Polen, Litouwen, Letland tot en met Riga”, daar staan de havenaanlopen naar Estland niet op. Onderweg wilden we een kaart kopen van Estland, zou goedkoper zijn dan bij ons, maar in Letland doen ze bijna niet aan watersport. In Liepaja en Ventspils is geen watersportwinkel te vinden en verkoopt men ook geen nautische kaarten bij de boekhandel.

Kennelijk een bekend probleem want op de jachthavenbrochure staat de kaart afgedrukt, deze brochure kregen we in Venstpils.

Er liggen hier veel stenen, soms tot aan oppervlakte, dus je moet weten waar je vaart. Sommige tonnen zijn naar verhouding klein. Goed te vinden is de westkardinaal boven het eiland Abruka, vlak voor de aanloop naar Roomassaare. Vanaf hier zijn de oostkardinaal voor Kuressaare en de aanloopton naar de betonde uitgebaggerde vaargeul visueel te vinden. In het donker lastig, ondanks de rode lichtenlijn op 1,3º. Onderweg passeren we het kasteel met het strand dat er voor ligt.

Goed nautisch gebruik is om onderweg, bij het passeren van de grenzen van een land, aan de rechterkant in het want een gastenvlag te hangen, in de kleuren van het bezoekende land. Uit respect, maar ook om te laten zien dat je weet in welk land je vaart en je weet aan welke wetgeving je je te houden hebt. Tijdens deze trip deden we dit tot nu toe 8 keer.

Bij de aankomst in Saarema worden we hartelijk welkom geheten in het Engels door de havenmeester, hij vraagt met nadruk naar onze laatste haven en onze nationale vlag.

Vervolgens loopt hij naar de kade om daar voor zijn kantoor ook onze vlag te hijsen als teken van welkom!

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Tochtvoorbereiding, zeilen | 2 Comments »

Koeien, kunst en barbecue in Ventspils

21 juli 2010 by

Na het ontbijt op onze fietsjes, wat zijn we daar toch blij mee, de stad in. We voelen al snel een band met thuis. Overal waar we kijken komen we koeien tegen! In het kader van de Koeienparade, voor het eerst gehouden in 1998 te Zurich (Zwitsterland) is hier in 2002 een koeiententoonstelling gehouden. Prominente Letse kunstenaars is gevraagd iets met de koeien te doen.

Verder valt het ons op dat de stad veel mooie en goed onderhouden panden aan brede lanen met bomen bevat. In de vele parken staan talloze sculpturen.

De haven is in vergelijking met de stad wat sober. Alles is echter wel aanwezig. Het aanleggen gaat hier met hekboeien. Dit zijn wij nog niet helemaal gewend… het oppikken van de boei kost ons onze pikhaak.. Bij navraag bij de havenmeester waaraan we met handen en voeten duidelijk maken dat we op zoek zijn naar een watersportwinkel blijkt deze niet aanwezig te zijn.
De plaats voor de jachten is achterin de haven, vanuit hier heb je een mooi uitzicht op de visserschepen.

We hebben deze keer een haven die niet aan een drukke promenade ligt. Vandaag hoeven we een keertje niet uit te leggen dat we geen russen zijn en kunnen we de dag afsluiten met barbecuen op de kade.

Geplaatst in baltic sea, Cultuur onderweg, Eten & Drinken, ons en actueel, oostzee | 2 Comments »

Zorgeloos zeilen…

21 juli 2010 by

Vandaag vertrekken we vanuit Liepaja naar Ventspils.

De vriendelijke jonge (14 jarige) havenmeester gooit onze trossen los en zwaait ons uit. Er staat een lekker windje en we kunnen vandaag eindelijk een heel stuk zeilen.

Helemaal leuk! Hoewel… de zee is erg onstuimig en mn maag begint een beetje raar te draaien. Laat op de avond komen we in Ventspils aan. Het was weer een behoorlijke tocht. Onze reis bevat toch iets meer vaarmijlen dan we hadden gedacht en dat breekt ons nu wel een beetje op. Morgen maar even relaxen en onze verdere planning herzien..

 

Geplaatst in Cultuur onderweg, Eten & Drinken, ons en actueel, oostzee | Leave a Comment »

LiepaJA!

19 juli 2010 by

Vandaag zijn we in Liepaja (Letland) en ja hoor we hebben onze zin gekregen, vandaag valt hier bijna 20 mm regen. De temperatuur is gedaald van 35° naar 21° en de regen daalt zo onophoudelijk neer dat we minder doen dan we van plan waren, tussen de buien door. Ondanks de regen wordt er toch gezwommen, als is het maar door een enkeling.

Ook de Letten laten het massaal afweten, het is natuurlijk zondag, maar vooral vanwege het weer is het hier uitgestorven.

 

We liggen weer midden in het centrum aan de ‘promenade’. Eigenlijk heel leuk, overal in Polen en de Baltische staten waar wij tot nu toe geweest zijn maakt men in het centrum van de stad plaats vrij om plezierjachten neer te kunnen leggen. Dat heeft ook nadelen, midden in een bruisend centrum is het minder rustig, zoals eerder gemeld. Een eindje verderop aan de promenade kan het s’ nachts druk zijn, maar het jachthavendeel is relatief rustig, behalve als bij NW wind het geluid naar de jachten waait. Er liggen hier maar heel weinig jachten, geen enkel Lets jacht en 4 toeristen. De voorzieningen zijn goed, 3 hele ruime badkamers inclusief WC, afgelopen tijd vaak voorzieningen in containers of met weinig privacy, dus verademing.

In Liepaja is een oude marinebasis, eigenlijk een stadsdeel op zich, al aangelegd in de tijd van de Tsaar en voortgezet door de Russen daarna, Pavliosta. Tot 1995 verboden terrein, ook voor de Letten. Hier is een oude gevangenis (zie URL’s) waar je kunt ervaren om gevangene te zijn in het oude Russische systeem, live enactment, compleet met geduw met geweerkolven en nachtelijke opsluiting. Daar heb ik wel zin in, maar dat komt er nu niet van, ben je in de buurt, tip zou ik zeggen, gewoon rondkijken als in een museum kan ook….

Liepaja heeft in Letland de naam een muziekstad te zijn, het eerste rockcafe staat er, het heeft een eigen symfonieorkest en in het kuurpark vinden vaak live evenementen plaats, er is een mooi auditorium. De evenementen vinden vooral plaats van wo t/m za.

Letland is duidelijk anders dan Litouwen. In Litouwen vinden wij de aandacht voor persoonlijke presentatie van met name dames opvallend. Hier lijkt het weer wat meer op Polen, Letland lijkt vooral meer Russischer te zijn. De mensen zijn wat minder slank. De taal in Litouwen heeft veel Joodse (klank) en Zuid-Europese (tempo) invloeden, in Letland is de taal veel meer Scandinavisch in klank, maar in schrift meer Midden Europees. De mensen zijn hier wat meer toegankelijk dan in bijvoorbeeld Polen.

In het straatbeeld van Letland (overigens ook in Litouwen) vinden wij het aantal banken opvallend. Natuurlijk is hier nog een eigen munt, dus rond buitenlandse reizen moet er nog veel gewisseld worden, maar wij kunnen ons niet voorstellen dat in deze electronische wereld hiervoor nog voldoende vraag is. Daar gaat vast nog iets gebeuren. Qua economie schijnt het in Letland veel minder goed te gaan dan in de andere Baltische staten. Zo op het eerste gezicht zien wij dat nog niet. In het straatbeeld zien we uiteraard wel het verleden terug.

 

De inwoners zijn trots op hun status als cultuurstad. Er loopt een route door de stad waarmee je langs alle interessante dingen geleid wordt, die wordt aan gegeven met muzieknoten in de tegels op de straat. Liepaja staat toeristisch niet zo hoog aangeschreven, wat ons betreft niet terecht. Het heeft wel iets van Świnoujście, maar in de basis vinden wij het veel mooier.

 

Het centrum staat vol met oude prachtige gebouwen met veel grandeur, gedeeltelijk erg vervallen. Het oude kuurpark met de omliggende villawijk vinden wij echt prachtig. Honderden prachtige villa’s in uiteenlopende architectuurstijlen, van hele traditionele rijke baltische cultuur tot Jugendstil, veel Duitse invloeden, uit de bloeiperiode tot de Eerste Wereldoorlog.

 

Maar wat is alles ontzettend vervallen en wat staat hier veel leeg! We nemen aan dat de Letten graag wonen in een modern huis met veel comfort. Toch zien we restauratiewerk, kennelijk is er wel al een bewuste keuze gemaakt om niet te slopen. Als men hier zou kunnen besluiten om wel te restaureren dan heeft deze stad wat ons betreft het potentieel om één van de mooiste Oostblok badplaatsen te worden die wij tot nu toe hebben gezien.

 

Hier moeten we over 10 jaar nog eens naar toe. Dankzij het weer is het hier nu wat stil, maar vanwege de vele live evenementen en de pracht van de nog niet kapot gerestaureerde oude glorie vinden wij het hier nu al prachtig.

Geplaatst in baltic sea, baltics, Cultuur onderweg, oostzee, Tochtvoorbereiding | 5 Comments »

Tropische toestanden op de Oostzee

18 juli 2010 by

 Al sinds ons vertrek uit Nederland hebben wij prachtig weer. Stralend blauwe hemel, weinig wind uit Oostelijke richtingen en een temperatuur ver boven de waarden die wij gewend zijn.

Op zee is het overdag vaak tussen de 23° en 27°. In de steden vaak tussen de 29° en 32°. Vandaag slaat werkelijk alles. Het is op zee 35°, windstil, strakblauwe lucht en heel drukkend qua luchtvochtigheid.

Het is zo warm dat in de zon zitten langer dan een half uur eigenlijk geen optie is, in de kajuit is het nog warmer, zo ongeveer 38°, geen feest. Het zweet loopt met straaltjes langs lichaam en gezicht, we gebruiken handdoeken om ons af te drogen.

Te warm om te lezen, te warm om te slapen, TE WARM!

Onderweg worden we bezocht door een heel leger aan insecten. Grote, kleine, mooie en lelijke, stekers en zoemers.

Zou er dan toch onweer in de lucht zitten? De voorspelling zegt wel toenemende wind in de nacht en regen, met mogelijkheid op onweersbui, maar niet met erg veel nadruk. We gaan vanwege het dreigende onweer naar Liepaja en niet naar Pavilosta.

We varen vandaag van Kleipeda (Litouwen) naar Liepaja (Letland), een tocht van 50 nm, we vertrekken om 13.30 en denken om 23.30 aan te komen. De zon gaat hier rond 22.00 onder, maar het wordt eigenlijk pas donker om 00.30, dat duurt dan tot 2.30, daarna wordt het al weer licht, dus ook in de nacht op zee is het zicht meestal goed hier op de Oostzee.

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Zeezeilen | 10 Comments »

Havenlawaai…

17 juli 2010 by

Inmiddels hebben we een beetje genoeg van de lawaaiige havenplaatsen en badplaatsen. Het publiek, de mensen, de muziek. Het was heel erg mooi en leuk, maar inmiddels verlangen we naar een klein verstild eiland waar we in rust wat aan natuurbeleving kunnen doen.

Langs de kust van Litouwen is Kleipeda de enige haven. De kust van Letland die daarop volgt heeft 3 havens, waarvan 2 van het soort zijn dat we nu al veel hebben gezien (Liepaja en Ventspils). We besluiten daarom om op weg te gaan naar Pavilosta, een kleine haven in Letland, afhankelijk van het weer en het verloop van de reis zien we wel waar we uitkomen, eigenlijk willen we nu naar het eiland Saarema (Estland), maar dat is nog minstens drie vaardagen ver.

Geplaatst in baltics, oostzee | Leave a Comment »

Binnenland van Litouwen

17 juli 2010 by

We hebben inmiddels aardig wat badplaatsen en zeehavens gezien, het wordt dus tijd voor wat anders. Daarom hebben we een auto gehuurd om daarmee weg van de drukte het platteland en de natuur van Litouwen te gaan bekijken.

We besluiten om een tocht te gaan maken langs het ‘Kurische Haf’ naar de Nemunas Delta, het stroomlandschap van de grootste rivier van Litouwen en een prachtig nationaal park.

Vlak bij de haven in Kleipeda, langs de kade naar de overkant van de straat ligt het oude centrum van Kleipeda. Hier is dagelijks een grote markt met allerlei nijverheidsproducten, zoals houtsnijwerk, aardewerk en geweefde doeken. Op het centrale plein is vaak iets met volksmuziek. Wij vinden het heel traditioneel maar voor ons niet zo interessant. Litouwen is bekend om zijn handwerk, muziek en culturele aspecten. Er is op dit gebied hier veel te beleven, Kleipeda is een levendige en bruisende stad waar heel veel te doen en te zien is.

In dit oude deel van de stad vindt je ook een supermarkt, diverse banken en heel veel horecagelegenheden. Litouwen heeft in een keer een enorme inhaalslag gemaakt, een modernisering van de samenleving. Een gevolg is dat alle winkels geconcentreerd zijn in hele grote winkelcentra. Daardoor zijn de oude centra wat arm geworden aan winkels, wij vinden het persoonlijk erg jammer. Het winkelcentrum dat wij hebben bezocht, Akropolis, sloeg werkelijk alles dat wij eerder hebben gezien, nog nooit zoveel grote, mooie en moderne winkels bij elkaar gezien, dat dan weer wel.

Links in het oude centrum vindt je ook een aantal autoverhuurbedrijven, wij hebben een auto gehuurd bij Avis en zijn heel goed geholpen door Bartas, hij heeft veel meer voor ons gedaan dan het afhandelen van de autohuur (toeristische informatie, internet), heel prettig.

De wegen in Litouwen zijn over het algemeen vrij goed, maar zitten hier en daar ook vol met gaten. De wegen in de natuurgebieden zijn vaak half verhard, met steentjes, zoals dat ook wel gebruikelijk is in Zweden en Finland. Voorzichtig rijden dus, vooral bij het passeren van een tegenligger voldoende afstand houden om steenslag te voorkomen. De meeste mensen rijden beheerst, soms heel voorzichtig, maar er zitten ook types tussen die onverantwoord hard rijden.

 Litouwen is een mix tussen de restanten uit het communistische tijdperk, nieuwe ontwikkelingen en traditionele elementen. We zien de bekende vervallen oude communistische hoogbouw waarin veel mensen wonen, maar ook veel bijna nieuwe vrijstaande landhuizen en traditionele boerderijen.

Het sterft hier van de ooievaars. In het deel van Litouwen dat wij gisteren hebben doorkruist, ongeveer 300 km hebben we er vele tientallen gezien. Ze voelen zicht niet bedreigd, komen soms heel dichtbij en laten zich goed bekijken.

 

De Nemunas Delta is een prachtig stroomgebied van een rivier met prachtige bossen (Kintai) en mooie verstilde plekejes.

 

Er komen in dit gebied enorm veel verschillende soorten vogels voor en het gebied is in het voorjaar en de herfst heel belangrijk in de vogeltrek. Op het uiterste punt in het “Kurische Haf’, de Ventés Ragas zit een belangrijk vogelstudiepunt.

 

Hier worden als sinds 1929 grote aantallen vogels van merktekens voorzien zodat het gedrag bestudeerd kunnen worden. Sinds de oprichting zijn 2 miljoen ringetjes aangebracht. Op de kaap is een museum. De vogels worden gevangen met enorme grote vang installaties, als ze in bedrijf zijn voorzien van netten. Interessant om te gaan kijken.

 

Onderweg passeren we het hele kleine plaatsje Minija, een heel klein dorpje aan de rivier. We zien dat aan de overkant een restaurant zit en hebben wel zin in wat dus zoeken de veerpont, kunnen we niet vinden, wel liggen er heel veel andere schepen en bootjes.

 

Als Chantal vraagt aan iemand hoe ze aan de overkant moet komen krijgt ze het advies om te zwemmen, want 25 km omlopen is ook zo wat….

Vervolgens krijgen we een roeiboot te leen aangeboden, voor 5 Lita mogen we de boot een uurtje lenen om aan de overkant wat te gaan eten.

Zo gezegd, zo gedaan, aanrader!

Geplaatst in baltic sea, baltics, Cultuur onderweg, Eten & Drinken, oostzee | 4 Comments »

Ze denken dat we Russen zijn!

15 juli 2010 by

In Nederland en omringende landen zijn geen vlaggetjes te koop van Rusland en de Baltische Staten, die hebben we gekocht in Polen, in Świnoujście. Nu moet je niet denken dat je op zoek moet gaan naar een rode vlag met een hamer en sikkel. De vlag van de Russische Federatie is gewoon met blauw, wit en rood.

 

Bij het aanvaren van de haven van Kleipeda hebben we ons keurig in het Engels gemeld bij de Port Control op VHF 10, maar geen reactie ontvangen. Het gekwetter in het Litouws ging wel gewoon door, dus vermoedelijk wel gehoord, maar vanwege niet beheersen Engels niet begrepen en of in ieder geval geen respons. In Polen willen met name de kleine havens dat je altijd oproept op kanaal 10, 12 of 14. Vaak heeft men een voorkeur voor Duits. Men wil dan weten waar je vandaan komt (last port of call), hoeveel personen aan boord zijn, wat de thuishaven is en de scheepsnaam (Dokkumer Nieuwe Zijlen, Calenture; dat zal ze leren….., wordt al snel Holland) en de naam van de schipper (Master).

Het kan zijn dat men juist in grotere havens niet opgeroepen wil worden door pleziervaart, terwijl we in kleinere havens er wel eens op aangesproken zijn als we het niet deden.

Volgende de boeken zijn er in Kleipeda 2 jachthavens. Old Castle Harbour en de Klaipeda Yacht Club Smilyne. Er wordt gesproken over tijdelijke beperkte aantallen plaatsen in de douane haven.

De jachthaven van de club is helemaal leeg en ziet er erg vervallen uit. De Old Castle Harbour achter de brug is helemaal vol. Alle toeristen liggen voor de brug aan prachtige nieuwe kades. Er is hier veel vertier en bekijks dus wat lawaai, maar wel goed. Ook in de tijdelijk voor jachten toegankelijke douanehaven liggen jachten, ook toeristen.

Kort na aankomst verschijnt er een Rib van de Litouwse Kustwacht naast onze boot bij de kade (en we hebben nog zo vriendelijk gezwaaid tijdens het langsvaren, ze stonden met 3 man achter verrekijkers te staren). Op barse toon worden we in het Russisch toegesproken. We antwoorden met wat hulpeloze armbewegingen. Pas nadat we heel beleefd vragen of ze iets van Engels of Duits wensen te spreken wordt vanuit het Russisch overgegaan in het Engels. Wat blijkt nu? Doordat er weinig wind is hangt onze rood -wit – blauw slap en lijkt die erg op de wit – blauw – rood van de Russen. We worden door passanten dan ook regelmatig in het Russisch aangesproken. Helaas is mijn cursus gesmoord in goede bedoelingen en tijdgebrek dus lukt het Russisch spreken niet. De heren zijn heel vriendelijk. Uiteindelijk blijkt dat we bij het invaren van de haven de kustwacht hadden moeten informeren over onze komst op VHF kanaal 73, maar dat staat nergens…

Onze eerste ervaringen met Litouwen, Kleipeda zijn overwegend positief. De ontvangst bij de haven (los van kustwacht) is wat knullig, geen informatie, er wordt weinig Engels gesproken en het havenkantoor is moeilijk te vinden. Gewoon afmeren aan de kade rechts voor de brug, of aan ander schip.

 

We vinden de stad qua atmosfeer rustiger dan de kuststeden in Polen. De mensen gaan opvallend goed gekleed, hier en daar wat chique zelfs, heel anders dan Playa Del Polen. De oude stad heeft mooie solitaire gebouwen, wel ingetogener dan bijvoorbeeld Gdansk. We zijn inmiddels een tijdszone overgestoken en het is hier dus een uur later. Polen willen je in de rij wel eens ongeduldig aanduwen, overlopen, hier niet. We vinden het hier fijn!

We hebben internet nodig, want we doen iets met een blog…. In Polen is het overal gratis, hier moeten we inloggen met SMS dienst (werkt niet voor buitenlanders) of met betaling creditcard (beveiligingscertificaat site verlopen, dus windows weigert). Enige andere optie is ergens een ticket kopen. Dat blijkt voor 5 Lat (1.5 eu per 24 uur) een username / password te zijn bij het postkantoor. Daar aangekomen en gevraagd, spreekt men geen Engels, niemand desgevraagd. Men weet niet wat ik bedoel met Zebra en Wifi. Ik zie een kaartje en wijs er op, oh wilt u dat, dat wordt moeilijk. Veel gemopper en getrek aan een soort pinapparaat. Lukt niet is mededeling. Omdat we blijven staan en niet weggaan, omdat we ons niet goed geholpen voelen, komt er toch iemand van een andere balie die zowaar Engels spreekt, dus toch, luisterde al die tijd gewoon mee. “Vandaag hebben alle postkantoren problemen met verbindingen. Komt u vlak voor sluitingstijd maar even terug, of morgenochtend ofzo.”

Russische toestanden op het postkantoor. In een VVV folder omschrijft men Kleipeda als een stad die ‘has been able to transform itself from being a grey and undistinguished industrial port, into one of the most attractive cities in the country’, wij onderschrijven dat van harte, er is veel gerestaureerd en het ziet er hier leuk uit. De mensen van het postkantoor willen niet mee in de vaart der volkeren en blijven lekker de communist uithangen, maar dan het volgende.

Bij het verlaten van het pand worden we aangesproken door een andere bezoeker, in keurig Engels of hij ons misschien ergens mee kan helpen? Nou hij zou natuurlijk in ruil voor de 5 Lat een SMS kunnen sturen… Geen probleem, die 5 Lat wil ie niet hebben, hij doet graag zaken met Nederland in het transport en zie hier dit bericht….

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Zeezeilen | 1 Comment »

« Oudere berichten
Nieuwere berichten »