Archive for the ‘Eten & Drinken’ Category

Schol overbakken met ui en garnalen, op Oerol…

18 juni 2011

 Zo’n weekend Oerol doet ons toch wel weer sterk terugdenken aan onze reis. Zee, eiland, lange tocht en cultuur. Wat we nog een beetje missen is de locale eetcultuur om de ervaring compleet te maken. Dan zijn we namelijk weer helemaal terug bij die ingrediënten die onze reis tot zo’n mooie totaal ervaring gemaakt hebben.

Nu hebben we nog een recept van onze passage van de Duitse Waddeneilanden dat ook hier heel goed past. Het is een koude regenachtige dag, veel wind, voor vanavond hebben wij geen voorstelling geboekt dus gaan we eerst even lekker cocoonen op ons eigen schip, dan gaan we daarna nog wel even wat drinken op de wal. Wat eten we vandaag, nou lekker!

De vis halen we bij de locale viswinkel hier op Terschelling, ze is heerlijk vers, super, de garnalen zijn ook top, maar wel duur. Gepeld 50 euro de kilo, terwijl de vissers in Zoutkamp er maar 2 euro de kilo voor krijgen, ongepeld.

Schol overbakken met ui en garnalen

Schol is een typische vis voor het gebied rond de waddeneilanden. Schol heeft een eigen geur en smaak, die je ongebakken en gebakken herkent. De geur doet denken aan de zilte geur van net drooggevallen zandplaten. In Duitsland noemt met de Schol overbakken met garnalen ‘Büsumer Art’, wij kennen dit gerecht als ‘Schol op zijn Zoutkamps’, lekker dicht bij huis en de beste garnalen die wij kennen.

Makkelijk zelf op de boot te bereiden. Lekker met kleine nieuwe aardappelen met peterselie en gesmolten roomboter.

Ingrediënten voor 2 personen:

  • 2 schollen
  • 1 citroen
  • roomboter
  • bosje verse peterselie
  • zout, (witte) peper
  • 4 eetlepels bloem
  • 2 uien
  • 100 gram echte (Noordzee) garnalen

Bereiden:

  • De schollen droogdeppen en besprenkelen met citroen, even laten intrekken.
  • In grootste bakpan op boot voorradig de roomboter (2 plakken) smelten. De schol door de bloem halen, en 6 minuten bakken op de witte kant, daarna de donkere kant 6 minuten.
  • Ui pellen en in ringen snijden, peterselie kleinhakken (6 eetlepels).
  • Schollen uit de pan nemen en warm houden. De ui in het bakvet bakken tot ze glazig zijn. De garnalen en 4 eetlepels gehakte peterselie kort meebakken. Afmaken met zout, peper en citroensap.
  • Schollen opdienen met de garnalen en ui, combineren met gekookte kleine nieuwe aardappelen in roomboterjus met peterselie. Geef een komkommersalade er bij.

Meer bij Rondje Oostzee passende recepten uit de keukens van Duitsland, Polen, Litouwen, Estland en Letland in ons interactieve eBook! Recepten voor het Duitse vaargebied?

De thuisreis, herfst, wind tegen, veel mijlen….

22 augustus 2010

We zijn al een tijdje onderweg en hebben veel gezien en beleefd. Heel erg gaaf. Nu raken de dagen op, de centjes en wij ook. We willen wel graag terug. Maar het is nog een heel eind.

Wat  is nu ‘the worst nightmare’ van een zeiler die vertrekt naar het Noordoosten? Dat ie de heenweg Oostelijke windrichtingen (of windstiltes) tegen heeft en de terugweg Zuidwestelijke windrichtingen (of harde wind)…. Wat denken jullie nu…

Het weer vooral op de heenreis was vanaf thuis tot en met Riga in een woord PRACHTIG, we gaan dus niet over de wind klagen. De vroege herfst op de weg terug nemen we op de koop toe.

We plannen de terugreis aan de hand van de windverwachtingen. Vandaag zijn we van Bornholm naar Ystad gevaren. Morgen vertrekken we naar Klintholm, op Møn, daar kijken we nog een dagje rond terwijl het stormt op de Oostzee (verwachting).

Voorlopig plan:

Ystad Møn Gedser BagenkopHoltenau

Maar ja, plannen zijn afhankelijk van het weer en de conditie van de bemanning. Eigenlijk willen we na 2 dagen varen ook op dit moment in de reis 1 dag dingen doen en zien op de wal.

Daarna verder door Kieler Kanaal en dan via Helgoland naar Norderney en naar huis.

We hopen in ieder geval op 4 september thuis te zijn. Ben ik ook jarig en geef ik feestje thuis voor vrienden en famillie.

Visby in de Middeleeuwen…

12 augustus 2010

Onze volgende bestemming is Visby, hoofdstad van Gotland, gelegen aan de westkant van het eiland.

Van onze buren horen we dat we ook prima met de bus kunnen gaan. Dit besluiten we te doen, dan zien we tenminste ook nog wat van de omgeving. De bus stopt vlakbij de jachthaven. De afstand is ongeveer 65 kilometer en je betaalt hiervoor 7 euro per persoon. De reis duurt 1 uur en 20 minuten. Het valt ons hier wel op dat er veel rare gothics rondlopen op Gotland…

 

De Zweden bellen zich suf, in de bus, op het terras, in de winkel. Ze lopen 10 jaar voor op ons, qua ervaring met mobiel bellen en werken, dus uiteindelijk zullen wij waarschijnelijk ook wel alle media op elk moment gebruiken.
Een Zweedse buurman vertelt ons dat er een middeleeuws festival plaatsvindt in Visby. Zweden komen overal vandaan om dit feest te vieren en gaan dan ook gepast gekleed.

Er is van alles te bekijken in Visby variërend van een middeleeuwse markt tot riddergevechten.

Het festijn speelt zich af binnen de oude stadsmuren van Visby.

De muur is gebouwd om de stad te beschermen tegen invallen van buiten vanaf zee, maar ook tegen de boeren van het eiland zelf. Visby is vanwege zijn strategische ligging al vanaf de 9e eeuw een belangrijke handelsstad tussen Azie via Rusland naar de landen rond de Oostzee.

Om het stadje te bekijken is het mogelijk een stadswandeling te maken, hiervoor is een plattegrond te vinden bij de vvv, wij kiezen voor het thema geschiedenis.

Na een paar uur rondgeslenterd te hebben willen we weer terug naar de jachthaven. Het is inmiddels 5 uur en we kijken of er nog een bus gaat. Helaas de bus is om half 5 vertrokken en de eerstvolgende gaat om half 10. Er rest ons niets anders dan te blijven. We zoeken een leuk restaurant en proberen iets typisch Gotlands te vinden, maar dat lukt niet helemaal.

De restaurants zijn erg ingespeeld op het toerisme, wat overigens geldt voor het hele stadje…

Traditionele Letse maaltijd, Riga, bleeh

10 augustus 2010

We zijn geïnteresseerd in de landen die we bezoeken, ook in de eetcultuur. Daarom gaan we telkens op zoek naar restaurants waar we hiervan wat mee kunnen krijgen. Soms succesvol, soms niet….

Op de laatste dag van de vakantie van de kinderen in Riga besluiten we om op zoek te gaan naar een restaurant waar we tijdens de lunch Pierrogi kunnen eten, gevulde pasta. We kunnen het nergens op de kaart vinden maar zien in de Toma Iela (waaraan ook de Nederlandse Ambassade in Riga zit) een aantal restaurants met traditionele Letse gerechten op de kaart. De bediening is dan wel in klederdracht, servies is steen of hout, dat hoeft van ons nou ook niet, maar nemen we op de koop toe en we besluiten om er die avond te gaan eten.

Nou traditioneel is het zeker, die klederdracht en het servies begrijpen we naderhand ook, het is een beetje middeleeuws. Traditioneel is hier heel zwaar aangezet, figuurlijk, maar ook letterlijk in de maaltijden die geserveerd worden. Een groot biertje blijkt één Liter te zijn…..

 

De maaltijd met aardappel, spek, gruten, salade en karbonade blijkt een zeer stevige brij te zijn. Melchior wordt niet blij van deze Porridge, neemt na aandringen één hap en weigert vervolgens resoluut om er ook nog maar aan te ruiken, de looks vertellen hem genoeg.

 

Wij nemen konijn, met diverse groeten. Het konijn is vet, maar wel lekker. De groenten blijken gestoofd te zijn met reuzel, heel vet en heel machtig. Het ziet er niet zo lekker uit en vanwege de textuur smaakt het ook zo. Chantal wordt er niet blij van.

 

Noëlle heeft wat leuks uitgekozen, broodsoep met kaas en spek, geserveerd op een plank in een uitgehold brood. Lekker maar zo machtig, gelukkig hadden we deze voorzien en het ‘soepje’ gekozen als hoofdgerecht.

 

Eerder hebben we een kookboek gekocht over de keuken van Letland, Ēdieni Latvijā (Cuisine in Latvia). In de inleiding staat at de moderne keuken van Letland geïnspireerd is op de traditionele keuken, maar beïnvloed is door de keukens van Zweden, Duitsland en Rusland en recent door de Mediterrane keuken. Geen overbodige luxe, zo is ons inmiddels gebleken. Dit boek is uitgegeven door het bedrijf Lido, dat ook en keten van goed aangeschreven restaurants heeft in Letland, vooral in Riga en omgeving.

Lekker overslaan, die traditionele restaurants in de Toma Iela, misschien een biertje drinken en gruwen van wat de buren geserveerd krijgen….

Varkens, vis en veelkleurigheid…

5 augustus 2010

 

Vlakbij het station staan 5 grote zeppelinhangars. De hangars zijn in de Eerste Wereldoorlog in Vanoide, in het zuidwesten van Letland, door de Duitsers gebouwd. In de jaren 20 zijn de hallen verhuisd naar Riga als onderdak voor de Centrältigus, de Centrale Markt. De markt is een van de grootste van Europa. Elke hangar heeft zijn eigen producten die dagelijks worden verkocht door meer dan 1200 verkopers.

Naast vlees, vis, zuivel en zoetigheid, worden er ook eigen verbouwde producten zoals bessen, frambozen en paddestoelen verkocht.

Tot nu toe konden we in de Baltische staten alleen maar stukjes varken vinden.

Hier vinden we de rest!

voor in de Grudenis, stevige Letse plattelandsstoofpot

Zeelt, Brasem, Roodvoorn, Baars, Snoekbaars, Karper en Zalm, vis uit de bocht van Riga

olie, specerijen en bloemetjesjurk..

honing

veel kleuren

… en ja, ook biefstuk!

heilzaam duindoorndrankje

… en hele verse drankjes van duindoornbessen, volgens Simon geen gevaar om te proberen omdat de lokale mevrouwen het ook drinken. Hij had nog niet gezien dat die ene mevrouw wel een erg dik wang heeft, vast een doorntje vergeten…

oranje tomaten, en niet eens hollands! (de rode in de winkel wel..)

Oostzeebitter uut Grunn

4 augustus 2010

Inmiddels hebben we al aardig wat verhaaltjes, plaatjes en filmpjes op ons blog laten zien. We krijgen ook met regelmaat reactie van jullie en vinden dat ontzettend leuk! In het begin van ons blog,  in juni, hebben we onze Oostzeebitter laten zien.  Dit spul is werkelijk niet te versmaden… We willen graag onder degenen met de leukste reacties een aantal flesjes verloten. Ook degenen die tot nu toe wel  hebben gekeken, maar nog niets hebben (durven) zeggen hebben nog volop de gelegenheid tot reageren.

Wij zien jullie reacties dus weer graag tegemoet!

Letse Ladies…

3 augustus 2010

Leuk om te zien dat per land ieder op zijn eigen manier gekleed gaat. Ook hier valt het ons op dat de vrouwen hun best doen om zich zo goed mogelijk te presenteren.

Mannen doen in vergelijking met de vorig landen ook een beetje hun best. De bierbuiken hebben plaatsgemaakt voor ‘echte muscles’.

De dames gaan allemaal strak gekleed in minirokken met hoge hakken.

Hakken van 15 cm hoog zijn geen uitzondering. Het is nog een hele kunst om daar op te lopen ook omdat de wegen hier absoluut niet vlak zijn. De wegen zijn vaak vol gaten en wanneer de weg wel is onderhouden zijn het vaak kinderkopjes waar je overheen moet stuiteren.

Ook op bootjes wordt deze kledij niet geschuwd. De dames komen hooggehakt aan op de steiger, maar voordat ze aan boord stappen komt de kapitein met een emmertje naar ze toe en vraagt ze vriendelijk de schoenen hierin te deponeren.

Maakt voor de Letse Lady niet uit, als ze weer van boord gaat en dat is al vaak weer na een uurtje giebelen mogen de highheels weer aan…

Het Letse jetset strand van Riga, Jūrmala!

3 augustus 2010

Al sinds de 19e eeuw is Jūrmala een beroemd kuuroord en strandbestemming, vooral heel erg bekend in het voormalige Oostblok en Rusland. Rond 1900 maakte de streek een enorme groei door, de mooiste gebouwen stammen dan ook uit deze periode.

Jūrmala betekent strand, eigenlijk gaat het om een kuststrook van 33 km lang, tussen de plaatsen Priedaine en Kauguri op ongeveer 25 km afstand van Riga. De zomers zijn in de Baltische staten warm, normaal gesproken zo rond de 25º, het gebied heeft een landklimaat, het (bijna zoete) zeewater in de bocht van Riga warmt dan op tot ongeveer 22º, ideaal strandweer dus.

In de Sovjet periode werd de streek gebruikt als één van dé strandrecreatiegebieden van de Sovjet Unie, spoorverbindingen werden aangelegd, grote hotels gebouwd. De arbeiders konden georganiseerd op vakantie, het gebied kende in de jaren ’80 meer dan 100 sanatoriums en werd bezocht door meer dan 300.000 mensen per jaar.

In het “Līvu Akvaparks” is een van de grootste waterattractieparken van Europa te vinden. Meer dan 20 glijbanen, waarvan de langste 200 meter lang is, golfslagbad, SPA voorzieningen, te veel om op te noemen. Opvallend, er is geen bad om gewoon baantjes te zwemmen.

Na het uiteenvallen van de USSR is er eerst even de klad in gekomen. De Russen konden ook elders op vakantie en gingen dat ook doen, de Staat werd kleiner en de gewoonte om de arbeiders georganiseerd op vakantie te sturen is verdwenen. Er stonden veel prachtige Sovjet architecturen leeg. Inmiddels heeft het gebied een enorme revival doorgemaakt, is het weer een geliefde bestemming bij veel Russen (die houden niet van vreemde talen en vinden moslimlanden eng, zo is ons verteld), met name rijke en relatief jonge Russen verblijven hier graag.

Het hele seizoen door vinden er veel activiteiten plaats, zomerconcerten, popfestivals en ballet voorstellingen.

De oude architectuur en de Sovjetsporen zijn interessant om te zien, grappig is de gewoonte hier om gebouwen tussen de bomen neer te zetten, om daarmee de schadum optimaal te kunnen benutten.

Het is makkelijk om vanuit Riga in Jūrmala te komen, er rijd een trein met hoge frequentie en langs de kust zijn veel stations. De meest bekende badplaatsen zijn: Lielupe, Bulduri, Dzintari en Majori.

Riga Rondvaart…

3 augustus 2010

Vanuit de haven Andrejosta kan je een leuke rondvaart maken door Riga. Je kan dat doen met ‘Riga by Canal’ je gaat dan met een houten boot door het kanaal door de stad. In de stad zijn 9 verschillende opstappunten, een er van is onze haven Andrejosta.

Dat kunnen we natuurlijk doen, maar wij gaan op eigen gelegendheid. Met ons vieren in de rubberboot. Past precies! Waardoor we ook nu weer een bezienswaardigheid zijn…

We varen door het park, hier zijn genoeg mogelijkheden om aan te leggen en even de wal op te gaan.

 

Naast fietsen en met de tram dus een prima manier om de binnenstad met de mooie parken en prachtige architectuur te bekijken.

Onderweg komen we de houten schepen van Riga by Canal nog tegen, we zwaaien naar de kapitein maar deze kijkt nors. Tja, we zijn op dit moment natuurlijk wel even de concurrent…

Megajachten (powerboat, heli en zeiljacht op dek) en meer…

29 juli 2010

Gisteren vanaf Riga naar Weeze (ex luchtmachtbasis nabij Düsseldorf) gevlogen, vanaf daar met gehuurde auto naar Zuidhorn gereden, kinderen opgehaald bij moeder, thuis geslapen, vandaag naar Bremen gereden en vanaf daar weer naar Riga gevlogen om samen de vakantie van de kinderen te vieren.

Gedoe op het vliegveld van Riga bij vertrek, honderden mensen in een lange rij, ik ben 1.25 uur vantevoren, maar kennelijk niet genoeg. Als ik aan de beurt ben (voor controle in vluchtige oogopslag, daarvoor sta je dus in de rij bij Ryanair) wordt me meegedeeld dat ik te laat aan de beurt ben en niet mee mag. Er schijnt iemand langs de rij (zonder bordje, onverstaanbaar) gelopen te zijn om passagiers voor mijn vlucht te roepen om naar voren te komen. Na stampij maken over zielige kindjes die alleen op vliegveld staan mag ik door, dring door rijen heen en spring over hekjes, ben ik alsnog mooi op tijd door de gate. Verder loopt alles soepel, vertrek vanaf Bremen loopt wel lekker, veel tijd over. In Riga een mooie moderne luchthaven met tussen controle en gate veel hypermoderne winkels, in Bremen een apart deel van het vliegveld voor Ryanair, daar is bijna niks. Vertrekken met Ryanair, dan tussen de 1.5 en 2 uur vantevoren aanwezig zijn, bah….

Riga is een mooie wereldstad, het heeft de charme van bijvoorbeeld Amsterdam of Parijs, het heeft er ook wel wat van soms. Ze hebben hier hun eigen Eiffeltoren en hun eigen vrijheidsbeeld, veel andere Europese invloeden uit verschillende bouwperioden. De stad zelf bruist, er gebeurd hier wat. De tegenstellingen tussen het moderne Letland en het oude Rusland zijn groot, een behoorlijk deel van de bevolking voelt zich bovendien meer Rus dan Let. De tegenstellingen zijn zichtbaar en merkbaar en dat is eigenlijk wel charmant. Alles is hier nog niet kapot gereguleerd, er mag veel. Ze rijden hier Zuideuropees, te hard, roekeloos en met veel bravour. Politie, douane en dergelijke zijn wij in de Baltische staten nog niet tegengekomen of zeer voorkomelijk. Niemand wil onze papieren zien. Laat maar thuis die bemanningslijsten. Of zoals een havenmeester treffend zegt, “I am harbourmaster, not police”. In een park zien we elektrische auto’s voor kinderen. Melchior mag ook. Levensgevaarlijk, het gaat hard, de kids rijden elkaar aan en overige wandelaars kunnen vaak net opzij springen, heel fijn dat dit kan, maar na 5 rondjes vinden we het genoeg, Melchior mag zijn 10 minuten om veiligheidsredenen niet volmaken en moet het er mee doen.

In Riga hebben ze een fantastisch openbaar vervoer systeem. Trams, trolleybussen en bussen. Maar heel complex. Je kunt op internet geavanceerd opzoeken hoe je van A naar B komt, maar wij snappen het niet op de Iphone. Overzichtskaartjes op papier hebben ze niet. Als je vantevoren weet waar je heen wilt en via internet de planning doet werkt het prima, locals kennen natuurlijk alle lijnen en bestemmingen. We besluiten daarom om toch een aanvullende fiets te huren waarbij Melchior bij mij achterop kan en Chantal en Noëlle op de vouwfietsen kunnen. Voor Melchior vinden we het hier te gevaarlijk op de fiets. Fietsen gaat hier verder super, het is de snelste manier om veel te zien en overal te komen in deze stad.

Naast onze jachthaven, een oude havenkom, al sinds vele jaren in gebruik als jachthaven, ligt de passagiersterminal (cruiseschepen, veerboten) van Riga. Er liggen ook veel megajachten. In de badplaats bij Riga, Jurmala, is deze week een soort popfestival dat waanzinnig populair is bij Russen. Die komen met grote aantallen, de prijzen worden verdubbeld (in Jurmala) en het is een week lang een spectakel met veel live muziek. Jurmala ligt op 27 km afstand van Riga aan de kust, we gaan er later deze week naar toe.

Sommige megajachten zijn echt mega (Le Grand Bleu), eigendom van Roman Abramovich, 370 voet (114 m) lang, met helicopter, powerboat, zeiljacht (42 voet?), ribs en veel andere features. Inmiddels weggegeven aan een vriendje, Eugene Shivdler. We hebben ze ook zien winkelen, dergelijke types, man met poedel en drie apen, afgeladen met dozen, compleet met strik, over clichés gesproken…