Archive for the ‘baltics’ Category

Vast op stormachtig Møn…

25 augustus 2010

Na vertrek vanuit Ystad besluiten we om via het Deense eiland Møn verder te reizen en niet te kiezen voor de route via de “Bøgestrom – Smålands Fahrwasser”, omdat we denken dat dit vanwege de ingewikkelde betonning langer gaat duren. Bovendien kunnen we dan nog een bezoek brengen aan Møn, zoals gepland.

Donkere wolken boven de krijtrosten van Møn

Eigenlijk hebben we besloten om onze thuisreis wat te versnellen en zoveel mogelijk iedere dag een stuk te varen. Op dit moment heerst op de Oostzee het weertype ‘depressietrein’ wat zoveel betekent dat telkens uit Z tot W richtingen nieuwe depressies komen, vaak met veel wind.

Zo ook nu, windkracht 7 Bf met windstoten tot 8 á 9 Bf. Hoge golven, de branding stuift over de golfbrekers heen zo de haven in.

Storm in Klintholm Havn

Ons verblijf op Møn gaat dus wat langer duren, totdat de windkracht verminderd is. We besluiten om ondanks de harde wind op onze fietsen naar de krijtrotsen van Møns Klint te gaan.

Møns Klint

Heuvelop hebben we dan storm in de rug ter compensatie van de helling (soms 15%), soms best wel een beetje zwoegen…

Zwoegen op de Strida

Op de terugweg hebben we wind tegen, maar kiezen we een beschutte route door het Bos.

Vanaf het GeoCenter kiezen we voor een van de wandelingen langs de kliffen. Het uitzicht is adembenemend mooi. Hier in de luwte van het bos merken we niets van de stormachtige wind, het is hier zomers mooi weer, vanwege de inspanning zelfs wat warm…

uitzicht krijtrotsen Møn

Via een trap met ongeveer 500 treden daal je af van de meer dan 100 m hoge kliffen naar de zee.

Labyrinth trap krijtrotsen Møn

Vanaf het kiezelstrand is pas echt goed te zien hoe hoog de rotsen zijn. Zoals ook eerder langs de kust kun je in kliffen altijd interessante figuren ontdekken. Deze zien wij…

Dass Alte Weib

Op het strand treffen we het lijk aan van een ons onbekende vis (dolfijnachtige?), bijna een meter groot.

Stinkvis

De kalksteenrotsen van Møn zitten vol fossielen, maar het is hier best druk, dus om nog wat te vinden moet je goed zoeken.

Fossielen zoeken, witte handen...

 De fietsroute loopt deels over half verharde wegen, ondanks de recente regenval geen probleem.

Er kan veel op een vouwfiets

De route is echt prachtig, daarom een kaartje, voor degene die hier ook eens komt met de boot.

Fietsroute Klintholm Havn - Krijtrotsen Møns Klint

Vanuit Klintholm Havn vertrekken we over hoofdstraat (Klintholm Havnevej) vanuit het Dorp in de richting van Stege. Na het dorp eerste weg rechts (Kraneledvej), vanaf Kraneled zie detailkaart.

Op de terugweg na het volgen van de route op het kaartje een paar honderd meter in de richting van Stege vanuit Mandemarke om weer uit te komen op de Klinthom Havnevej.

Landschap Møn

Heen- en terug samen 14 km, ondanks het weer heel erg goed te doen. Onderweg kopen we aardappelen en honing bij een stalletje en kopen we kaas- en lamsvlees bij een boer.

Zelluf centjes in de bus doen

Lundevang Gårdbutik

Roja haven, Oostkust Letland, oversteek Oostzee met storm…

10 augustus 2010

Aan de Oostkust van Letland zijn niet veel havens. Roja is de beste haven volgens de literatuur, dus besluiten we om op weg van Riga naar Ventspils deze haven aan te lopen.

Het is een visserijhaven met een houtoverslag.

Aan het einde van de haven, bij de monding van de rivier de Roja is de jachthaven. Een kleine kom en een steiger. Wel elektriciteit en redelijke douches, in de onvermijdbare containers, maar geen internet, meestal is er in de baltische havens gratis Wifi internet.

Achter ons liggen op een gegeven moment Russen, de boot vaart onder een (soort?) Amerikaanse vlag, we zien een stikker uit Oklahoma. De boot verkeerd in een bedroevende staat van onderhoud en de bemanning kan niet varen, ze zullen dus wel geen oversteek gemaakt hebben. Raar hoor, wat Russische jachtschippers doen met de vlag waaronder ze varen, is dit om invoerbeperkingen te omzeilen?

De plaats blijkt groter te zijn dan we gedacht hebben, er zijn drie grotere supermarkten en diverse andere winkels. Kennelijk heeft de plaats een groot verzorgingsgebied. Het dorp is niet erg interessant. Veel gebouwen die in de periode na de oorlog zijn ontstaan. Weinig oude glorie te bewonderen. Wel een mooi communistisch beeld waarin een heroïsche arbeider centraal staat.

Het dorp schijnt een mooi strand te hebben, de omgeving is bosrijk. We stuiten op een reclamebord voor een strand bij Jurmala, gesubsidieerd niet door de EU, maar door de Nederlandse regering. We zijn eigenlijk benieuwd naar het verhaal en de relaties hierachter… 

Na Roja vertrekken we naar Ventspils. Onderweg passeren we in de “Irbes Street” de vuurtoren die daar in het water staat. Niet achterlangs varen! De vuurtoren staat mijlenver uit de kust, maar de maximale diepte achter de toren is hier en daar 0,6 m…. die toren staat er niet voor niets!

We zijn al eerder in Ventspils geweest en voor dit moment wel klaar met Letland en willen graag verder naar Zweden. Daarom besluiten we in de loop van de middag, als we al een dag gevaren hebben, om de nacht door te varen en gelijk over te steken naar Zweden. Bestemming Fårösund op Gotland. De wind is E tot NE, schuin van achteren, kracht 2 tot 4, dus prima te doen, wel enige buienverwachting maar geen waarschuwingen.

Vanwege het mooie weer maakt Simon op volle zee ondanks de zeegang een volledige maaltijd klaar. Chantal houdt niet zo van die nachtelijke vaartochten, zo maken we de start in ieder geval aangenaam. Als we enkele uren ver de Oostzee opgevaren zijn vanuit de Bocht van Riga ontvangen we een DSC alarmering aan alle schepen, bericht van Riga Rescue Radio, uitluisteren op VHF 71. Blijken ze onweersbuien te voorzien, met windstoten tot 20 m/s (BF 8)….. we zijn er blij mee. De wind valt geheel weg.

We spreken af dat Simon gaat ‘voorslapen’ en dat hij de hondewacht neemt van 24.00 tot 04.00. Als Simon zegt dat ie gaat slapen (na de afwas) ziet hij dat Chantal heel bleek is geworden, ze is ook wat stil. Heb je al naar buiten gekeken zegt ze, afgelopen 10 minuten? Is er opeens als vanuit het niets een gitzwarte bui ontstaan, met rolwolk. Geen tijd om een haven op te zoeken, we kunnen alles net op tijd stormklaar maken en de pakken aandoen. De wind giert al om de boot, is binnen tientallen seconden opgelopen van 4 kn naar 30 kn.

In een razend tempo komt de bui voorzien van lichtflitsen op ons af, bij het passeren windstoten tot en met regelmatig 34 kn (BF 7), omdat de bui uit het niets ontstaat, geen hele hoge golven. We zien af van onze route, houden de boel bestuurbaar en onder controle en wachten de bui af. Na ongeveer 2.5 uur is de bui voorbij, twee buien met heftige windstoten, die telkens maar kort duren. Wel veel lichtflitsen, niet veel inslagen in de buurt. Uiteindelijk viel het mee, toch blijft onweer een onplezierig gegeven.

 De rest van de tocht verloopt voorspoedig en de volgende ochtend komen we om 11.00 in Gotland aan, na een tocht van 27 uur waarin we 150 nm gevaren hebben. Benieuwd naar wat Zweden ons brengt, voorlopig lijkt het hier vooral een graad of 5 kouder, minder zon, meer wind en een watertemperatuur die 2º lager ligt dan aan de Oostkant van de Oostzee.

Traditionele Letse maaltijd, Riga, bleeh

10 augustus 2010

We zijn geïnteresseerd in de landen die we bezoeken, ook in de eetcultuur. Daarom gaan we telkens op zoek naar restaurants waar we hiervan wat mee kunnen krijgen. Soms succesvol, soms niet….

Op de laatste dag van de vakantie van de kinderen in Riga besluiten we om op zoek te gaan naar een restaurant waar we tijdens de lunch Pierrogi kunnen eten, gevulde pasta. We kunnen het nergens op de kaart vinden maar zien in de Toma Iela (waaraan ook de Nederlandse Ambassade in Riga zit) een aantal restaurants met traditionele Letse gerechten op de kaart. De bediening is dan wel in klederdracht, servies is steen of hout, dat hoeft van ons nou ook niet, maar nemen we op de koop toe en we besluiten om er die avond te gaan eten.

Nou traditioneel is het zeker, die klederdracht en het servies begrijpen we naderhand ook, het is een beetje middeleeuws. Traditioneel is hier heel zwaar aangezet, figuurlijk, maar ook letterlijk in de maaltijden die geserveerd worden. Een groot biertje blijkt één Liter te zijn…..

 

De maaltijd met aardappel, spek, gruten, salade en karbonade blijkt een zeer stevige brij te zijn. Melchior wordt niet blij van deze Porridge, neemt na aandringen één hap en weigert vervolgens resoluut om er ook nog maar aan te ruiken, de looks vertellen hem genoeg.

 

Wij nemen konijn, met diverse groeten. Het konijn is vet, maar wel lekker. De groenten blijken gestoofd te zijn met reuzel, heel vet en heel machtig. Het ziet er niet zo lekker uit en vanwege de textuur smaakt het ook zo. Chantal wordt er niet blij van.

 

Noëlle heeft wat leuks uitgekozen, broodsoep met kaas en spek, geserveerd op een plank in een uitgehold brood. Lekker maar zo machtig, gelukkig hadden we deze voorzien en het ‘soepje’ gekozen als hoofdgerecht.

 

Eerder hebben we een kookboek gekocht over de keuken van Letland, Ēdieni Latvijā (Cuisine in Latvia). In de inleiding staat at de moderne keuken van Letland geïnspireerd is op de traditionele keuken, maar beïnvloed is door de keukens van Zweden, Duitsland en Rusland en recent door de Mediterrane keuken. Geen overbodige luxe, zo is ons inmiddels gebleken. Dit boek is uitgegeven door het bedrijf Lido, dat ook en keten van goed aangeschreven restaurants heeft in Letland, vooral in Riga en omgeving.

Lekker overslaan, die traditionele restaurants in de Toma Iela, misschien een biertje drinken en gruwen van wat de buren geserveerd krijgen….

Architectuur in Riga, Art Nouveau (of Jugendstil)

5 augustus 2010

Riga is beroemd om zijn Architectuur. De stad maakte een explosieve groei door in de periode dat de Art Nouveau heel populair was, daardoor zijn hier erg veel mooie chique gebouwen in deze stijl ontstaan.

Voorbeelden daarvan vindt je door heel Riga, maar ook in een aantal straten vlak aan de jachthaven, de Elizabets Iela en de Alberta Iela (diplomatenwijk).

De Art Nouveau (zo genoemd in België en Frankrijk) of ook wel ‘Jugendstil’  of ‘Stil Modern’ genoemd is een kunststroming die is ontstaan tussen 1880 en 1914. Kenmerkend voor deze kunststroming zijn een optimistisch geloof in de toekomst, inspiratie uit de natuur, moderne technieken en veel versieringen. Vaak is sprake van een ‘gesamtkunstwerk’ waarbij tweedimensionale gevelelementen terugkomen in het interieur, het meublilair en de ramen. We zien ook Japanse invloeden terug omdat de Japanse beeldentaal rond die periode bekend werd in Europa.

Het is de moeite waard om in Riga een dag rond te lopen en dan vooral voortdurend naar boven te kijken. De ornamenten op de gebouwen zijn echt prachtig.

Riga heeft ook veel andere historische gebouwen, de het bekijken meer dan waard zijn. Veel Europese steden hebben veel historische gebouwen verloren in de oorlog, maar in Riga is de schade meegevallen. Een aantal gebouwen is wél gereconstrueerd, zoals ‘the House of the Blackheads’ (Melngalvju Nams), een prachtig voorbeeld van Nederlandse Renaissance Bouwkunst.

In het gebouw was vroeger een gilde gevestigd van ongehuwde handelslieden en zeevarenden, een hele machtige (Duitse!) gemeenschap in Riga die heeft bestaan vanaf de 14e eeuw tot 1939. De ‘Blackheads’ verwijst naar afbeeldingen van hoofden die moors aandoen vanwege de Patroonheilige van het gilde, St Mauritius.

Een ander beroemd drietal aan bekende gebouwen zijn de drie gebroeders, patriciërshuizen uit verschillende perioden, het oudste stamt uit de 15e eeuw.

Naast deze architecturen heeft Riga ook andere interessante dingen te bieden, achter de “Central Tirgus” (de overdekte markt) is de wijk Moskou (Maskavas Forštate), sinds langere tijd bewoond door etnische Russen. Tegenwoordig een zeker niet zo welvarende wijk, wel interessant om te bekijken.

In het midden ervan staat de Academie van Wetenschappen (Latvijas Zinātņu akadēmija) , een gebouw á la ‘Empire State Building’.

Tijdens de Russische periode hebben veel architecten vanuit de hele wereld de opdracht gekregen om aansprekende gebouwen neer te zetten naar een ander beroemd buitenlands voorbeeld. Riga heeft bijvoorbeeld ook haar eigen Eiffeltoren.

Over de Russische periode vanaf de 2e wereldoorlog wordt verschillend gedacht hier in Riga. Sommige mensen verlangen duidelijk terug naar de rust en de stabiliteit uit het Russische tijdperk, zeker sommige oudere mensen. Op straat wordt heel erg veel Russisch gesproken, naar schatting is ongeveer 1/3 van de bevolking meer Rus dan Let.

Dat valt soms goed te merken aan de manier waarop je als westerling wordt behandeld in bijvoorbeeld winkels. Soms extreem aardig; soms Russisch nors, boers en onverschillig.

Op een centrale plaats in Riga, het ‘Rātslaukums’ staat een prachtig stukje Russische architectuur, waarin het ‘Museum over de Russische bezetting’ (The Musuem of the Occupation of Latvia 1940 -1991) is gehuisvest…

Een belangrijk monument in Riga is het vrijheidsbeeld, ontstaan aan het begin van de jaren ’90 na de afsplitsing van de Sovjet Unie. Het is geïnspireerd op het Amerikaanse ‘Statue of Liberty’. Ze hebben er wel wat mee, hier in Riga, ruime pleinen en of parken, met in het midden hoge statige monumenten. Heel mooi. We hebben Stalin niet meer kunnen vinden.

Varkens, vis en veelkleurigheid…

5 augustus 2010

 

Vlakbij het station staan 5 grote zeppelinhangars. De hangars zijn in de Eerste Wereldoorlog in Vanoide, in het zuidwesten van Letland, door de Duitsers gebouwd. In de jaren 20 zijn de hallen verhuisd naar Riga als onderdak voor de Centrältigus, de Centrale Markt. De markt is een van de grootste van Europa. Elke hangar heeft zijn eigen producten die dagelijks worden verkocht door meer dan 1200 verkopers.

Naast vlees, vis, zuivel en zoetigheid, worden er ook eigen verbouwde producten zoals bessen, frambozen en paddestoelen verkocht.

Tot nu toe konden we in de Baltische staten alleen maar stukjes varken vinden.

Hier vinden we de rest!

voor in de Grudenis, stevige Letse plattelandsstoofpot

Zeelt, Brasem, Roodvoorn, Baars, Snoekbaars, Karper en Zalm, vis uit de bocht van Riga

olie, specerijen en bloemetjesjurk..

honing

veel kleuren

… en ja, ook biefstuk!

heilzaam duindoorndrankje

… en hele verse drankjes van duindoornbessen, volgens Simon geen gevaar om te proberen omdat de lokale mevrouwen het ook drinken. Hij had nog niet gezien dat die ene mevrouw wel een erg dik wang heeft, vast een doorntje vergeten…

oranje tomaten, en niet eens hollands! (de rode in de winkel wel..)

Oostzeebitter uut Grunn

4 augustus 2010

Inmiddels hebben we al aardig wat verhaaltjes, plaatjes en filmpjes op ons blog laten zien. We krijgen ook met regelmaat reactie van jullie en vinden dat ontzettend leuk! In het begin van ons blog,  in juni, hebben we onze Oostzeebitter laten zien.  Dit spul is werkelijk niet te versmaden… We willen graag onder degenen met de leukste reacties een aantal flesjes verloten. Ook degenen die tot nu toe wel  hebben gekeken, maar nog niets hebben (durven) zeggen hebben nog volop de gelegenheid tot reageren.

Wij zien jullie reacties dus weer graag tegemoet!

Letse Ladies…

3 augustus 2010

Leuk om te zien dat per land ieder op zijn eigen manier gekleed gaat. Ook hier valt het ons op dat de vrouwen hun best doen om zich zo goed mogelijk te presenteren.

Mannen doen in vergelijking met de vorig landen ook een beetje hun best. De bierbuiken hebben plaatsgemaakt voor ‘echte muscles’.

De dames gaan allemaal strak gekleed in minirokken met hoge hakken.

Hakken van 15 cm hoog zijn geen uitzondering. Het is nog een hele kunst om daar op te lopen ook omdat de wegen hier absoluut niet vlak zijn. De wegen zijn vaak vol gaten en wanneer de weg wel is onderhouden zijn het vaak kinderkopjes waar je overheen moet stuiteren.

Ook op bootjes wordt deze kledij niet geschuwd. De dames komen hooggehakt aan op de steiger, maar voordat ze aan boord stappen komt de kapitein met een emmertje naar ze toe en vraagt ze vriendelijk de schoenen hierin te deponeren.

Maakt voor de Letse Lady niet uit, als ze weer van boord gaat en dat is al vaak weer na een uurtje giebelen mogen de highheels weer aan…

Megajachten (powerboat, heli en zeiljacht op dek) en meer…

29 juli 2010

Gisteren vanaf Riga naar Weeze (ex luchtmachtbasis nabij Düsseldorf) gevlogen, vanaf daar met gehuurde auto naar Zuidhorn gereden, kinderen opgehaald bij moeder, thuis geslapen, vandaag naar Bremen gereden en vanaf daar weer naar Riga gevlogen om samen de vakantie van de kinderen te vieren.

Gedoe op het vliegveld van Riga bij vertrek, honderden mensen in een lange rij, ik ben 1.25 uur vantevoren, maar kennelijk niet genoeg. Als ik aan de beurt ben (voor controle in vluchtige oogopslag, daarvoor sta je dus in de rij bij Ryanair) wordt me meegedeeld dat ik te laat aan de beurt ben en niet mee mag. Er schijnt iemand langs de rij (zonder bordje, onverstaanbaar) gelopen te zijn om passagiers voor mijn vlucht te roepen om naar voren te komen. Na stampij maken over zielige kindjes die alleen op vliegveld staan mag ik door, dring door rijen heen en spring over hekjes, ben ik alsnog mooi op tijd door de gate. Verder loopt alles soepel, vertrek vanaf Bremen loopt wel lekker, veel tijd over. In Riga een mooie moderne luchthaven met tussen controle en gate veel hypermoderne winkels, in Bremen een apart deel van het vliegveld voor Ryanair, daar is bijna niks. Vertrekken met Ryanair, dan tussen de 1.5 en 2 uur vantevoren aanwezig zijn, bah….

Riga is een mooie wereldstad, het heeft de charme van bijvoorbeeld Amsterdam of Parijs, het heeft er ook wel wat van soms. Ze hebben hier hun eigen Eiffeltoren en hun eigen vrijheidsbeeld, veel andere Europese invloeden uit verschillende bouwperioden. De stad zelf bruist, er gebeurd hier wat. De tegenstellingen tussen het moderne Letland en het oude Rusland zijn groot, een behoorlijk deel van de bevolking voelt zich bovendien meer Rus dan Let. De tegenstellingen zijn zichtbaar en merkbaar en dat is eigenlijk wel charmant. Alles is hier nog niet kapot gereguleerd, er mag veel. Ze rijden hier Zuideuropees, te hard, roekeloos en met veel bravour. Politie, douane en dergelijke zijn wij in de Baltische staten nog niet tegengekomen of zeer voorkomelijk. Niemand wil onze papieren zien. Laat maar thuis die bemanningslijsten. Of zoals een havenmeester treffend zegt, “I am harbourmaster, not police”. In een park zien we elektrische auto’s voor kinderen. Melchior mag ook. Levensgevaarlijk, het gaat hard, de kids rijden elkaar aan en overige wandelaars kunnen vaak net opzij springen, heel fijn dat dit kan, maar na 5 rondjes vinden we het genoeg, Melchior mag zijn 10 minuten om veiligheidsredenen niet volmaken en moet het er mee doen.

In Riga hebben ze een fantastisch openbaar vervoer systeem. Trams, trolleybussen en bussen. Maar heel complex. Je kunt op internet geavanceerd opzoeken hoe je van A naar B komt, maar wij snappen het niet op de Iphone. Overzichtskaartjes op papier hebben ze niet. Als je vantevoren weet waar je heen wilt en via internet de planning doet werkt het prima, locals kennen natuurlijk alle lijnen en bestemmingen. We besluiten daarom om toch een aanvullende fiets te huren waarbij Melchior bij mij achterop kan en Chantal en Noëlle op de vouwfietsen kunnen. Voor Melchior vinden we het hier te gevaarlijk op de fiets. Fietsen gaat hier verder super, het is de snelste manier om veel te zien en overal te komen in deze stad.

Naast onze jachthaven, een oude havenkom, al sinds vele jaren in gebruik als jachthaven, ligt de passagiersterminal (cruiseschepen, veerboten) van Riga. Er liggen ook veel megajachten. In de badplaats bij Riga, Jurmala, is deze week een soort popfestival dat waanzinnig populair is bij Russen. Die komen met grote aantallen, de prijzen worden verdubbeld (in Jurmala) en het is een week lang een spectakel met veel live muziek. Jurmala ligt op 27 km afstand van Riga aan de kust, we gaan er later deze week naar toe.

Sommige megajachten zijn echt mega (Le Grand Bleu), eigendom van Roman Abramovich, 370 voet (114 m) lang, met helicopter, powerboat, zeiljacht (42 voet?), ribs en veel andere features. Inmiddels weggegeven aan een vriendje, Eugene Shivdler. We hebben ze ook zien winkelen, dergelijke types, man met poedel en drie apen, afgeladen met dozen, compleet met strik, over clichés gesproken…

Saarema in Estland!

22 juli 2010

Gisteren zijn we vanuit Ventspils vertrokken naar het eiland Saarema (Estland). Dit eiland is het grootste eiland voor de kust van Estland (ze hebben er 1500) en tot voor 20 jaar was het hier een gesloten gebied want een Russische raketbasis. De natuur is daarom heel mooi bewaard gebleven.

Vandaag is Saarema, met haar hoofdplaats Kuressaare een luxere vakantiebestemming voor inwoners uit Estland (en Finland).

Gisteravond aangekomen na een tocht van ongeveer 10 uur, 65 nm. De weersvoorspelling zegt wind uit SE hoek, kracht 6 tot 9 kn, met later in de middag vanuit het zuiden regen (paar dagen aanhoudend), daarmee ook iets meer wind. Het is NW wind, met 5 tot 7 kn, voldoende om te motorsailen, maar niet om de motor uit te zetten en de windvaanbesturing te gebruiken, stuurautomaat dus.

Na het passeren van de straat van Iberië (Street of Irbes) valt de windsterkte weg en draait naar N. Verderop denk ik vogels te zien, want ik zie allemaal witte dingetjes. In de verte zeilt een zeilboot, onder vol zeil, het gaat er wild aan toe…

Plotseling steekt de wind weer op, vanuit NE richting, met 15 tot 20 kn. Zeilen op, genua reven, daarna ook grootzeil reven, windvaanbesturing aan en zeilen! Witte dingetjes blijken schuimkoppen! Stralend blauwe hemel, geen wolk te zien, de voorspelde regen blijft uit. Na een voorspoedige tocht arriveren we in Kuressaare.

De aanloop van Kuressaare is even opletten. Wij hebben de kaartenset van NV Verlag “Polen, Litouwen, Letland tot en met Riga”, daar staan de havenaanlopen naar Estland niet op. Onderweg wilden we een kaart kopen van Estland, zou goedkoper zijn dan bij ons, maar in Letland doen ze bijna niet aan watersport. In Liepaja en Ventspils is geen watersportwinkel te vinden en verkoopt men ook geen nautische kaarten bij de boekhandel.

Kennelijk een bekend probleem want op de jachthavenbrochure staat de kaart afgedrukt, deze brochure kregen we in Venstpils.

Er liggen hier veel stenen, soms tot aan oppervlakte, dus je moet weten waar je vaart. Sommige tonnen zijn naar verhouding klein. Goed te vinden is de westkardinaal boven het eiland Abruka, vlak voor de aanloop naar Roomassaare. Vanaf hier zijn de oostkardinaal voor Kuressaare en de aanloopton naar de betonde uitgebaggerde vaargeul visueel te vinden. In het donker lastig, ondanks de rode lichtenlijn op 1,3º. Onderweg passeren we het kasteel met het strand dat er voor ligt.

Goed nautisch gebruik is om onderweg, bij het passeren van de grenzen van een land, aan de rechterkant in het want een gastenvlag te hangen, in de kleuren van het bezoekende land. Uit respect, maar ook om te laten zien dat je weet in welk land je vaart en je weet aan welke wetgeving je je te houden hebt. Tijdens deze trip deden we dit tot nu toe 8 keer.

Bij de aankomst in Saarema worden we hartelijk welkom geheten in het Engels door de havenmeester, hij vraagt met nadruk naar onze laatste haven en onze nationale vlag.

Vervolgens loopt hij naar de kade om daar voor zijn kantoor ook onze vlag te hijsen als teken van welkom!

LiepaJA!

19 juli 2010

Vandaag zijn we in Liepaja (Letland) en ja hoor we hebben onze zin gekregen, vandaag valt hier bijna 20 mm regen. De temperatuur is gedaald van 35° naar 21° en de regen daalt zo onophoudelijk neer dat we minder doen dan we van plan waren, tussen de buien door. Ondanks de regen wordt er toch gezwommen, als is het maar door een enkeling.

Ook de Letten laten het massaal afweten, het is natuurlijk zondag, maar vooral vanwege het weer is het hier uitgestorven.

 

We liggen weer midden in het centrum aan de ‘promenade’. Eigenlijk heel leuk, overal in Polen en de Baltische staten waar wij tot nu toe geweest zijn maakt men in het centrum van de stad plaats vrij om plezierjachten neer te kunnen leggen. Dat heeft ook nadelen, midden in een bruisend centrum is het minder rustig, zoals eerder gemeld. Een eindje verderop aan de promenade kan het s’ nachts druk zijn, maar het jachthavendeel is relatief rustig, behalve als bij NW wind het geluid naar de jachten waait. Er liggen hier maar heel weinig jachten, geen enkel Lets jacht en 4 toeristen. De voorzieningen zijn goed, 3 hele ruime badkamers inclusief WC, afgelopen tijd vaak voorzieningen in containers of met weinig privacy, dus verademing.

In Liepaja is een oude marinebasis, eigenlijk een stadsdeel op zich, al aangelegd in de tijd van de Tsaar en voortgezet door de Russen daarna, Pavliosta. Tot 1995 verboden terrein, ook voor de Letten. Hier is een oude gevangenis (zie URL’s) waar je kunt ervaren om gevangene te zijn in het oude Russische systeem, live enactment, compleet met geduw met geweerkolven en nachtelijke opsluiting. Daar heb ik wel zin in, maar dat komt er nu niet van, ben je in de buurt, tip zou ik zeggen, gewoon rondkijken als in een museum kan ook….

Liepaja heeft in Letland de naam een muziekstad te zijn, het eerste rockcafe staat er, het heeft een eigen symfonieorkest en in het kuurpark vinden vaak live evenementen plaats, er is een mooi auditorium. De evenementen vinden vooral plaats van wo t/m za.

Letland is duidelijk anders dan Litouwen. In Litouwen vinden wij de aandacht voor persoonlijke presentatie van met name dames opvallend. Hier lijkt het weer wat meer op Polen, Letland lijkt vooral meer Russischer te zijn. De mensen zijn wat minder slank. De taal in Litouwen heeft veel Joodse (klank) en Zuid-Europese (tempo) invloeden, in Letland is de taal veel meer Scandinavisch in klank, maar in schrift meer Midden Europees. De mensen zijn hier wat meer toegankelijk dan in bijvoorbeeld Polen.

In het straatbeeld van Letland (overigens ook in Litouwen) vinden wij het aantal banken opvallend. Natuurlijk is hier nog een eigen munt, dus rond buitenlandse reizen moet er nog veel gewisseld worden, maar wij kunnen ons niet voorstellen dat in deze electronische wereld hiervoor nog voldoende vraag is. Daar gaat vast nog iets gebeuren. Qua economie schijnt het in Letland veel minder goed te gaan dan in de andere Baltische staten. Zo op het eerste gezicht zien wij dat nog niet. In het straatbeeld zien we uiteraard wel het verleden terug.

 

De inwoners zijn trots op hun status als cultuurstad. Er loopt een route door de stad waarmee je langs alle interessante dingen geleid wordt, die wordt aan gegeven met muzieknoten in de tegels op de straat. Liepaja staat toeristisch niet zo hoog aangeschreven, wat ons betreft niet terecht. Het heeft wel iets van Świnoujście, maar in de basis vinden wij het veel mooier.

 

Het centrum staat vol met oude prachtige gebouwen met veel grandeur, gedeeltelijk erg vervallen. Het oude kuurpark met de omliggende villawijk vinden wij echt prachtig. Honderden prachtige villa’s in uiteenlopende architectuurstijlen, van hele traditionele rijke baltische cultuur tot Jugendstil, veel Duitse invloeden, uit de bloeiperiode tot de Eerste Wereldoorlog.

 

Maar wat is alles ontzettend vervallen en wat staat hier veel leeg! We nemen aan dat de Letten graag wonen in een modern huis met veel comfort. Toch zien we restauratiewerk, kennelijk is er wel al een bewuste keuze gemaakt om niet te slopen. Als men hier zou kunnen besluiten om wel te restaureren dan heeft deze stad wat ons betreft het potentieel om één van de mooiste Oostblok badplaatsen te worden die wij tot nu toe hebben gezien.

 

Hier moeten we over 10 jaar nog eens naar toe. Dankzij het weer is het hier nu wat stil, maar vanwege de vele live evenementen en de pracht van de nog niet kapot gerestaureerde oude glorie vinden wij het hier nu al prachtig.