Advertenties

Archive for the ‘ons en actueel’ Category

De mensen van Saaremaa en Ruhnu!?!

27 juli 2010

Bij het bezoeken van de Opera in Saarema valt het ons op, de enorme toeschietelijkheid van de inwoners van Saarema. Tijdens de pauzes worden we gastvrij en vriendelijk aangesproken door mensen, die willen weten welke taal we spreken, wat we van Saaremaa en Estland vinden en of we speciaal voor de Operadagen gekomen zijn. We zijn niet aangesproken door intellectuelen die de buitenlandse talen (Engels, Duits) goed beheersen, maar door gewone inwoners die hun angsten overwinnen om hun nieuwsgierigheid te beantwoorden.

Locatie Operadagen

Ook de havenmeester is heel vriendelijk, dienstverlenend, geeft adviezen, regelt een auto, drijft de spot met van alles en vertelt persoonlijke dingen. Zo maar! In de VVV gids van het eiland hebben we het al gelezen, maar het is toch anders om het ook zo te ervaren, dit zegt men over zichzelf:
“They are said to be wise-cracking chatterboxes you’ll never get a straight word out of”.

Opvallend is hoe hier gedacht wordt over de zomer en de winter. Wij geven aan wel wat moe te zijn, soms, van de vele dagen op zee, de Esten roepen dan dat vermoeidheid iets is om pas in de winter aan toe te geven, dan mag je slapen, in de zomer moet je leven zo lang het licht is!

Van Saarema gaan we op weg naar Riga (Letland), we maken halverwege in de Bocht van Riga een tussenstop op het eiland Ruhnu (Estland net als Saaremaa). Ruhnu is een klein eiland, ongeveer 7 km lang en 5 km breed, er leven 63 permanente bewoners, die een deel van het jaar (de winter) geheel afgesloten zijn van de buitenwereld. Op het eiland Ruhnu vaart geen gewone regelmatige veerdienst, maar ze hebben wel een mooie jachthaven.

Net als op veel plaatsen langs de kust in het voormalige Oostblok, Polen, maar ook in de Baltische Staten, zijn veel haven voorzieningen aangelegd met financiële steun van de EU. Hier en daar is dat al wat langer geleden, dan zien we ook hoe daar mee om wordt gegaan. De giften worden in dankbaarheid aanvaardt en geëxploiteerd, maar niet onderhouden (Łeba). Dus de economische levensduur is niet zo groot, ondanks het verval gaat de operatie door, maar zonder onderhoud of vernieuwing. We hebben al veel sanitaire voorzieningen gezien die niet meer voldoen aan de eisen van vandaag, ook in grote steden zoals Gdansk. Op Ruhnu is alles 3 jaar geleden aangelegd. Dus helemaal perfect in orde, de haven heeft (zoals overal in het Oostblok) gratis WIFI Internet en deze keer ook een Sauna.

We maken een tocht over het eiland op onze fietsen, dan blijkt het bijzondere karakter al snel aan de verkeersborden en dergelijke, verder valt op dat iedereen in het bezit is van een 4 x 4 (gewone auto’s vrijwel niet gezien), in verschillende staten van verval, van nieuw tot bij elkaar gehouden met ijzerdraad.

Op het eiland is alles wel aanwezig, maar voor veel gewone dingen moet even wat ‘geregeld’ worden. Veel mensen hebben dubbelfuncties om alle ambtelijke en dienstverlenende taken te kunnen verdelen onder zo weinig mensen.

De havenmeester kan wel Diesel regelen, we willen 20 L, dat kan tegen de prijs van 2009, want toen ingekocht zegt de havenmeester. We krijgen het over een uur, hij zet het op de steiger. Ik voel al aan dat dit nog niet zomaar zo zal gaan, want afrekenen, dat doen we wel bij aflevering zegt ie, we houden er wat vrijheid in…. Iedere keer als we hem zien roept hij, ‘Diesel Yes, will be there soon!’; als hij zijn kantoor sluit, als hij een biertje drinkt in de zon, als hij met vrienden (relaties van de president van Estland!) aan de BBQ is, als hij uit de Sauna komt, als hij gezwommen heeft in de jachthaven (will do tomorrow 6 clock, now free). We roepen dat we niet weggaan voor 8.00 en om 9.00 komt ie het vaatje brengen (office allways open at 8.00, Diesel will be there then)….

Bij het inchecken vragen we of er winkels of een cafe zijn op het eiland. Het restaurant aan de haven gaat zo open, zegt hij, en ja hoor, om 19.00 komt er leven in de brouwerij en gaan veel mensen uit de haven wat eten of drinken in het cafe. Wij drinken na onze avond fietstocht nog een biertje en informeren dan naar de openingstijden, voor de terugweg, vragen of ze de dagen van de week op het bord met openingstijden bij de deur willen vertalen. Er wordt iemand bij geroepen. Ze willen wel vertalen, maar dat heeft geen nut. Ze gaan namelijk alleen open als ze zin hebben en van de havenmeester hebben gehoord dat er voldoende ‘yachties’ zijn om open te gaan…

Eigenzinnig volkje, hier op het eiland. Prachtige authentieke gebouwen, mooie sfeer, alsof je in de vorige eeuw bent, een prachtige natuur met veel diversiteit; moeras, bos, duinen, strand en een waddenachtige kuststrook. Het bijzondere karakter van deze afgesloten gemeenschap en de mooie natuur maken het de moeite waard om het eiland te bezoeken!

Advertenties

De bruiloft van Figaro op Saaremaa Ooperipäevad!

24 juli 2010

Saarema staat sinds 1999 bekend vanwege haar opera week die jaarlijks gehouden wordt bij de oude bisschoppelijke burcht, een prachtig bewaard gebleven gebouw uit de 13e eeuw.

Wij bezoeken Le Nozze di Figaro van Mozart,  uitgevoerd door het Theater van Vanemuine, het muziekgezelschap van de stad Tartu in Estland.

Heel leuk om mee te maken, een prachtige setting rond het kasteel, leuk om te zien hoe ‘up’ Estland zich vermaakt op een festival. Het is een grote happening met ongeveer 1000 bezoekers. Grappig om deze opera te horen uitvoeren in het Ests, de taal heeft een zangerigheid waarmee het mooi kan.

De uitvoering heeft ons bij vlagen helemaal te pakken, sommige performers weten op bepaalde momenten echte pareltjes neer te zetten.

Op onze reis doen we een aantal plaatsen aan waar in de zomer culturele evenementen plaatsvinden. Tot nu toe lukt het niet altijd om een bezoek aan iets te combineren met de rest, vaak ook omdat het ter plaatse wat uitzoekwerk vraagt. Op een later moment zullen we daar voor de hele reis wat mee doen. De voorverkoop voor dit festival start al in het voorjaar, maar vaak zijn op de dag zelf ook nog kaarten verkrijgbaar.

Volgend jaar vinden de Saarema Opera Days plaats van maandag 18 juli 2011 tot en met zaterdag 23 juli 2011.

Borrelende bronnen en vissen in Kaali kratermeer op Saaremaa

24 juli 2010

Uit onze rondtour over het eiland hebben we nog 2 kleine filmpjes.

Tijdens onze rondtour hebben we in de bossen in het westen van Saaremaa de bronnen van Odalätsi bezocht, heel indrukwekkend, omdat je de bron die de rivier voedt kunt zien borrellen. Een zichtbare waterbron dus, ook het in kader van de natuureducatie heel leuk.

Een van de andere bekendste toeristische trekpleisters op het eiland zijn de Kaali Meteoriet Kraters, een krater die is achtergebleven na een meteorietinslag, ver voor de start van onze jaartelling. In de grootste krater is een meer ontstaan. In vroeger tijden speelde de krater een rol in locale mytische verhalen. Er is een informatiecentrum.

Estland EU land?!?

22 juli 2010

Na al die verschillende landen, met hun eigen munten en dus voor ons iedere keer omrekenenen wat de bedragen zijn in euro’s, zijn we nu in Estland. Estland is van de Baltische staten het land wat het meest verwesterd is. In de supermarkt liggen veel Europese producten, ook de nederlandse zijn volop aanwezig, zoals de hollandse tomaat, de paprika en doperwtjes uit blik. De producten zijn dubbel geprijsd, enerzijds vind je hierop de Estse Kroon en daarnaast staat vaak het bedrag in euro’s (voor ons wel makkelijk). De euro wordt hier in januari 2011 ingevoerd.

Vanavond hadden we zin om een avondje op de boot te zijn en zelf te koken. In de megasupermarkt Rimi hebben we boodschappen gedaan. Ze hebben er sugarsnaps en rucola sla. Lekker, daar hebben we zin in, in combinatie met pasta en een kippebout.

Tijdens het bereiden vind ik de sugarsnaps wel een beetje groot. Het blijken peultjes met daarin doperwtjes te zijn. Dus dan maar doppen. Geeft niet, doperwtjes vinden we allebei lekker. Na het doppen van het derde boontje schrik ik me een hoedje. Er komen ineens allemaal beestjes uit de boontjes. De sugarsnaps blijken te zijn gevuld met rupsen! Iek.. mijn favoriete dier…. brrr… dit hoeft voor mij niet, dus de boontjes gaan in de prullenbak.

Dan maar aan de slag met de sla. Een mooi bakje met diverse soorten sla gesorteerd. Lekker als voorgerecht onder de gerookte vis. De vis blijkt na uitpakken wel erg vissig te ruiken. Niet helemaal Simon zijn ding (vis die je ruikt wordt je niet ziek van maar smaakt wel vies), dus weg ook de vis. Na een paar happen van de sla te hebben genomen blijkt deze niet te zijn gewassen, het zand kraakt ons tussen de kiezen. Tja, we zijn dan misschien ook wel een beetje verwend met onze voorgewassen sla van de AH..

Uiteindelijk eten we alleen de kip met wat pasta…

Qua cultuur en natuur is Estland prachtig, maar wat betreft het eten uit de supermarkt, nog niet helemaal EU rijp wat mij betreft…

Koeien, kunst en barbecue in Ventspils

21 juli 2010

Na het ontbijt op onze fietsjes, wat zijn we daar toch blij mee, de stad in. We voelen al snel een band met thuis. Overal waar we kijken komen we koeien tegen! In het kader van de Koeienparade, voor het eerst gehouden in 1998 te Zurich (Zwitsterland) is hier in 2002 een koeiententoonstelling gehouden. Prominente Letse kunstenaars is gevraagd iets met de koeien te doen.

Verder valt het ons op dat de stad veel mooie en goed onderhouden panden aan brede lanen met bomen bevat. In de vele parken staan talloze sculpturen.

De haven is in vergelijking met de stad wat sober. Alles is echter wel aanwezig. Het aanleggen gaat hier met hekboeien. Dit zijn wij nog niet helemaal gewend… het oppikken van de boei kost ons onze pikhaak.. Bij navraag bij de havenmeester waaraan we met handen en voeten duidelijk maken dat we op zoek zijn naar een watersportwinkel blijkt deze niet aanwezig te zijn.
De plaats voor de jachten is achterin de haven, vanuit hier heb je een mooi uitzicht op de visserschepen.

We hebben deze keer een haven die niet aan een drukke promenade ligt. Vandaag hoeven we een keertje niet uit te leggen dat we geen russen zijn en kunnen we de dag afsluiten met barbecuen op de kade.

Zorgeloos zeilen…

21 juli 2010

Vandaag vertrekken we vanuit Liepaja naar Ventspils.

De vriendelijke jonge (14 jarige) havenmeester gooit onze trossen los en zwaait ons uit. Er staat een lekker windje en we kunnen vandaag eindelijk een heel stuk zeilen.

Helemaal leuk! Hoewel… de zee is erg onstuimig en mn maag begint een beetje raar te draaien. Laat op de avond komen we in Ventspils aan. Het was weer een behoorlijke tocht. Onze reis bevat toch iets meer vaarmijlen dan we hadden gedacht en dat breekt ons nu wel een beetje op. Morgen maar even relaxen en onze verdere planning herzien..

 

Bestemming Kaliningrad, Rusland…. toch maar niet!

13 juli 2010

We hebben er veel moeite voor gedaan. Uitnodigingen geregeld, verklaringen ziekte kosten verzekering, verklaring dat de boot WA verzekerd is in de Sovjet Unie, bemanningslijsten, Visa en veel contact gezocht met de plaatselijke jachthaven, de jachtclub van Kaliningrad.

 

Sinds een aantal maanden lukt het niet meer om contact te krijgen. Wel met degenen in St Petersburg die de uitnodigingen verzorgd hebben, maar niet ter plaatse en dat is toch een probleem zo wordt ons verteld. Als een locaal iemand meldt dat je komt dan verlopen alle formaliteiten soepel en naar Russische begrippen snel, maar zonder dat kan het allemaal moeizaam worden en lang duren.

In de jachthaven van Riga willen ze wel voor ons bellen. Dan kunnen we alsnog gaan. Er zijn geen goede kaarten van het Haf (geheim) waaraan de jachthaven ligt, het is er ondiep en de voorzieningen zijn erg beperkt (geen douche). Maar eigenlijk raden ze een bezoek niet aan. We besluiten daarom alsnog om niet naar Rusland te gaan!

We vertrekken vandaag naar Hel en gaan vandaar uit rechtstreeks naar Litouwen, Kleipeda. Dat wordt dan een hele lange tocht van meer dan 110 nm, een tocht van ongeveer 24 uur, met een nacht, net buiten de Russische 12 mijlszone (we houden 15 aan), spannend!

We bekijken de planning nog even in relatie tot het weer, er komen wat onweersstoringen aan, daar gaan we omheen plannen.

Langs Poolse kust naar Darlowo

9 juli 2010

Vandaag een lang stuk gevaren, 82 mijl, 154 km. Omdat we tot nu toe ook regelmatig een dag op de wal zijn geweest om leuke dingen te doen en we vooral wind tegen hebben schiet het iets minder op dan we gedacht hadden. De afstanden vallen wat tegen. Willen we toch voldoende blijven kunnen zien dan moeten we zo nu en dan een langere dag maken. Vandaag dus om 8.30 vertrokken en om 23.15 aangekomen. De Poolse kust lijkt erg op onze Noord Hollandse kust. Veel zandstrand, hier en daar duinen. Maar omdat er weinig eb en vloed is, enkele dm, staan de dennenbomen soms tot op 10 meter van het strand. Veel Poolse badplaatsen gepasseerd.

Swinoujscie is een familie badplaats waar het strandleven overdag  plaatsvindt en aan het begin van de avond stopt. Darlowo wordt bevolkt door jongeren die gaan stappen. Over drank doen ze hier niet moeilijk, gewoon dag en nacht verkrijgbaar, leeftijd maakt niet uit. Toen we aankwamen waren de winkels, supermarkt & slijterijen nog gewoon open….

Morgen door naar onze volgende echte bestemming, de stuifduinen van Leba, een natuurgebied aan de Poolse kust.

Sekt, Champagne en Nederlanders…

7 juli 2010

Om een of andere reden denken Nederlanders dat Sekt of Champagne alleen geschikt zijn om schepen en racewagens mee te dopen, over sportwinnaars te spuiten, om achterover te slaan bij oud en nieuw of om van te drinken in gokclub of sextent.

Niets is minder waar. Dat weten ze in de rest van de wereld maar al te goed. In Frankrijk, moederland van de Champagne natuurlijk, in Duitsland (koning van de sekt) ook, eigenlijk overal behalve bij ons.

Sekt is lekker! Goed gekozen is Sekt vaak een mooie wijn, droog of halfdroog, maar zelfs zoet kan ook (bij fruit) . Ze is er in wit (droog vooraf of zomaar bijv. op het strand, zoet dessert), rosé (bij de BBQ) en zelfs in rood (lekker bij rood fruit). Met die bubbels krijgt ze een lichtheid en frisheid waardoor het zo heerlijk makkelijk drinkt.

Het effect? Je wordt er zo heerlijk blij rozig van.

Onze tip? Rotkäppchen sekt, de Champagne van de DDR, uit het voormalige Oostduitsland, Freyburg / Unstrut. Hele lekkere sekt met een goed wijnkarakter en het kost helemaal niks. Een gewone fles 3,99 eu en een kleintje, voor onderweg tijdens een fietstocht, 1,19 eu, dus waarom zou je het laten staan?

Wangerooge Toeristisch

1 juli 2010

De sfeer op de Duitse Waddeneilanden is heel anders dan bij ons. De verschillen tussen de eilanden zijn er groot. In sfeer, in voorzieningen en in de typen bezoekers.

 

Onze wadden eilanden streven vaak een soort pittoreskheid na, dat doen ze niet in Duitsland. Is nieuw hip, dan wordt het gebouwd, zie ons favoriete kuuroord, Badehaus Norderney.

Wangerooge heeft een mooi strand, direct aan het dorp, met fantastisch uitzicht op grote zeeverkeer.

Er zijn geen auto’s, alleen elektrisch, van de boot naar het dorp gaat een trein.

 Zoals op alle Duitse Waddeneiland is het Kuren belangrijk. Dat nemen Duitsers heel serieus, wordt vergoed door het ziekenfonds. Baden, wandelen, zeelucht opsnuiven, het zou helend werken. Het voelt wel zo, maar in Nederland hechten we daar geen medische status aan. Hier wel. Een kuuroord wordt deels gevuld met witte jassen.

 Wangerooge ligt op een heel belangrijk kruispunt van vaarwegen in de Duitse Bocht, daarom ook een hele historie met vuurtorens. Hét museum is gevestigd in de oude vuurtoren met fantastisch uitzicht.

 

 Op oude afbeeldingen (en met gezichtsbepalend replica) is die historie zichtbaar gemaakt.

 

Na een halve dag varen, een voetbalwedstrijd en toeristisch rondhangen hebben geen zin meer om te koken, bovendien op Borkum goed gegeten in het Yachthavenrestaurant (tip: Schol, vaak in dagmenu), nu even snel. De Schweinshaxe van Fleischerei Drees (hoofdstraat, bij strand), geserveerd in zijn traiteur/grillrestaurant/imbiss is echt heel erg goed, voor 8 eu een volledige maaltijd.