Tijdens onze tocht met de rubberboot door Pilseta Kanals, het kanaal van Riga, ervaren we dat Letland behoorlijk traditioneel is. Hier zie je nog de man stoer een bootje roeien. Indrukmakend op zijn vriendinnetje dat zich, gezeteld in strak jurkje op het bankje voor in de boot, over het water laat verplaatsen. Op het juiste moment lacht zij om zijn grapjes. Zoals eerder al gemeld onder ‘Letse Ladies’, is de vrouw volop bezig zich door middel van haar uiterlijk te profileren. Hoe de man eruit ziet doet er niet toe, als ie maar geld heeft. Grote auto’s en (zeil)jachten doen het erg goed. Daar wil zij graag mee gezien worden!
Halverwege onze vaartocht stuiten we ineens op een fles met flessenpost. We nemen de fles mee en varen verder. In de oude stad vlakbij Brivibas Piemineklis (het vrijheidsbeeld van Riga) leggen we onze boot vast om verder te voet te gaan.
Als we over de brug van Kronvalda Parks lopen ontdekken we dat deze vol hangt met sloten. De meeste sloten hangen aan de zonnige kant van de brug. Verliefde stelletjes hangen een slot aan de brug en klikken hem dicht. Dit staat symbool voor hun liefde voor elkaar. Benauwend hoor… want wie bewaart de sleutel? Of, wie raakt ‘m kwijt?
Teruggekomen bij de haven breken we de fles open. In de fles zit een briefje waarop in het Russich staat: love alle people except relatives.. Waarschijnlijk is deze fles in het water gegooid door de punkiepuber die aan de oever zat… Hij is nu vast teleurgesteld dat zijn fles is meegenomen door een vrolijk hollands gezinnetje in een rubberboot…
De jachthaven van Riga, Andrejosta (de Osta van Andrej) ligt in een havenbassin waarin vroeger een scheepswerf gevestigd was. Na de val van de muur is de haven geprivatiseerd. De toenmalige beheerders hebben de haven voor weinig overgenomen. De eerste jaren hebben ze er wat van gemaakt, vooral ook om er zelf van te kunnen genieten met vrienden. Er was een beachvolleybalveldje, een zwembad, een cafe en een sauna.
De steigers zijn wat vervallen, de planken zitten ver uit elkaar en soms zit er ruimte tussen de pontons, uitkijken dus. De vingerlingen zijn bedekt met plaatmateriaal dat glad wordt als het nat is. De sanitaire voorzieningen zijn ondergebracht in oude zeecontainers, erg vervallen en deels niet meer goed schoon te houden, de cafebezoekers gebruiken dezelfde voorzieningen. Eigenlijk kan het zo niet.
Het havencafe probeert er wat van te maken. Er is regelmatig live muziek, een band op het terras, met het gebruikelijke repertoire. Het lijkt alsof men zich niet richt op toeristen, geen menukaart, er is niet altijd iemand die iets anders spreekt dan Russisch, maar op inwoners van Riga, mogelijk op de etnische Russen. Sommige liedjes gaan over de goede oude Sovjet tijd….. de Russische trots, de heimwee naar vroeger, tenminste dat maken wij er van.
Aan het begin van de haven is een discotheek gevestigd, die rondom het weekend van 23.00 tot de ochtend stampende house produceert, op het hoogtepunt van het feest ondersteund met prachtig vuurwerk. Oordopjes zijn zoals in veel Oostblok jachthavens aan te bevelen.
De haven ligt prachtig midden in de stad. De diplomatenwijk begint direct achter de haven en het oude stadscentrum ligt vlakbij. Vanuit de haven kun je onder de weg door met je bijboot, om dwars door het park om het hele oude centrum van Riga heen te varen, via de markthallen kun je dan op de Daugava komen om terug te varen naar de haven.
Het rangeerterrein van de havens heeft een uitloper tot direct naast de haven. Aan de buitenkant van de jachthaven leggen dagelijks grote cruise- en passagiersschepen aan en soms een megajacht, geen saaie omgeving.
Voor de crises was het de bedoeling om de haven geheel te moderniseren, als onderdeel van een compleet ontwikkelingsproject met winkels en appartementen. De crises heeft in Letland fors toegeslagen vinden de Letten, het herstel wordt langzaam zichtbaar, maar de planvorming zal vermoedelijk pas over een jaar of twee weer verder gaan.
De watersport heeft in Letland na de val nog geen start gemaakt. In heel Riga is niet één watersportwinkel te vinden zoals wij dat gewend zijn. De Letten zelf beschikken over weinig boten. De straten gevuld met de duurste auto’s, kennelijk is dat belangrijk voor de status en blijven er geen middelen meer over voor andere dingen, of werkt het leasesysteem dit in de hand en heeft men voor de pleziervaart nog geen financieringsmogelijkheden.
De jachthavenmeester, Stanislavs Marn, spreekt goed Engels en is erg behulpzaam. De haven voorziet in allerlei extra services zoals luchthaven transfer, toeristische informatie, reisboekingen en excursies.
De jachthaven heeft een ideale uitgangspositie voor een bezoek aan Riga, we nemen de ongemakken daarom op de koop toe, andere jachthavens met ligplaatsen voor passanten met voorzieningen liggen te ver weg van het centrum.
Rondje Oostzee met de Calenture! 