Archive for 15 juli 2010

Ze denken dat we Russen zijn!

15 juli 2010

In Nederland en omringende landen zijn geen vlaggetjes te koop van Rusland en de Baltische Staten, die hebben we gekocht in Polen, in Świnoujście. Nu moet je niet denken dat je op zoek moet gaan naar een rode vlag met een hamer en sikkel. De vlag van de Russische Federatie is gewoon met blauw, wit en rood.

 

Bij het aanvaren van de haven van Kleipeda hebben we ons keurig in het Engels gemeld bij de Port Control op VHF 10, maar geen reactie ontvangen. Het gekwetter in het Litouws ging wel gewoon door, dus vermoedelijk wel gehoord, maar vanwege niet beheersen Engels niet begrepen en of in ieder geval geen respons. In Polen willen met name de kleine havens dat je altijd oproept op kanaal 10, 12 of 14. Vaak heeft men een voorkeur voor Duits. Men wil dan weten waar je vandaan komt (last port of call), hoeveel personen aan boord zijn, wat de thuishaven is en de scheepsnaam (Dokkumer Nieuwe Zijlen, Calenture; dat zal ze leren….., wordt al snel Holland) en de naam van de schipper (Master).

Het kan zijn dat men juist in grotere havens niet opgeroepen wil worden door pleziervaart, terwijl we in kleinere havens er wel eens op aangesproken zijn als we het niet deden.

Volgende de boeken zijn er in Kleipeda 2 jachthavens. Old Castle Harbour en de Klaipeda Yacht Club Smilyne. Er wordt gesproken over tijdelijke beperkte aantallen plaatsen in de douane haven.

De jachthaven van de club is helemaal leeg en ziet er erg vervallen uit. De Old Castle Harbour achter de brug is helemaal vol. Alle toeristen liggen voor de brug aan prachtige nieuwe kades. Er is hier veel vertier en bekijks dus wat lawaai, maar wel goed. Ook in de tijdelijk voor jachten toegankelijke douanehaven liggen jachten, ook toeristen.

Kort na aankomst verschijnt er een Rib van de Litouwse Kustwacht naast onze boot bij de kade (en we hebben nog zo vriendelijk gezwaaid tijdens het langsvaren, ze stonden met 3 man achter verrekijkers te staren). Op barse toon worden we in het Russisch toegesproken. We antwoorden met wat hulpeloze armbewegingen. Pas nadat we heel beleefd vragen of ze iets van Engels of Duits wensen te spreken wordt vanuit het Russisch overgegaan in het Engels. Wat blijkt nu? Doordat er weinig wind is hangt onze rood -wit – blauw slap en lijkt die erg op de wit – blauw – rood van de Russen. We worden door passanten dan ook regelmatig in het Russisch aangesproken. Helaas is mijn cursus gesmoord in goede bedoelingen en tijdgebrek dus lukt het Russisch spreken niet. De heren zijn heel vriendelijk. Uiteindelijk blijkt dat we bij het invaren van de haven de kustwacht hadden moeten informeren over onze komst op VHF kanaal 73, maar dat staat nergens…

Onze eerste ervaringen met Litouwen, Kleipeda zijn overwegend positief. De ontvangst bij de haven (los van kustwacht) is wat knullig, geen informatie, er wordt weinig Engels gesproken en het havenkantoor is moeilijk te vinden. Gewoon afmeren aan de kade rechts voor de brug, of aan ander schip.

 

We vinden de stad qua atmosfeer rustiger dan de kuststeden in Polen. De mensen gaan opvallend goed gekleed, hier en daar wat chique zelfs, heel anders dan Playa Del Polen. De oude stad heeft mooie solitaire gebouwen, wel ingetogener dan bijvoorbeeld Gdansk. We zijn inmiddels een tijdszone overgestoken en het is hier dus een uur later. Polen willen je in de rij wel eens ongeduldig aanduwen, overlopen, hier niet. We vinden het hier fijn!

We hebben internet nodig, want we doen iets met een blog…. In Polen is het overal gratis, hier moeten we inloggen met SMS dienst (werkt niet voor buitenlanders) of met betaling creditcard (beveiligingscertificaat site verlopen, dus windows weigert). Enige andere optie is ergens een ticket kopen. Dat blijkt voor 5 Lat (1.5 eu per 24 uur) een username / password te zijn bij het postkantoor. Daar aangekomen en gevraagd, spreekt men geen Engels, niemand desgevraagd. Men weet niet wat ik bedoel met Zebra en Wifi. Ik zie een kaartje en wijs er op, oh wilt u dat, dat wordt moeilijk. Veel gemopper en getrek aan een soort pinapparaat. Lukt niet is mededeling. Omdat we blijven staan en niet weggaan, omdat we ons niet goed geholpen voelen, komt er toch iemand van een andere balie die zowaar Engels spreekt, dus toch, luisterde al die tijd gewoon mee. “Vandaag hebben alle postkantoren problemen met verbindingen. Komt u vlak voor sluitingstijd maar even terug, of morgenochtend ofzo.”

Russische toestanden op het postkantoor. In een VVV folder omschrijft men Kleipeda als een stad die ‘has been able to transform itself from being a grey and undistinguished industrial port, into one of the most attractive cities in the country’, wij onderschrijven dat van harte, er is veel gerestaureerd en het ziet er hier leuk uit. De mensen van het postkantoor willen niet mee in de vaart der volkeren en blijven lekker de communist uithangen, maar dan het volgende.

Bij het verlaten van het pand worden we aangesproken door een andere bezoeker, in keurig Engels of hij ons misschien ergens mee kan helpen? Nou hij zou natuurlijk in ruil voor de 5 Lat een SMS kunnen sturen… Geen probleem, die 5 Lat wil ie niet hebben, hij doet graag zaken met Nederland in het transport en zie hier dit bericht….

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Zeezeilen | 1 Comment »

Nacht op zee onder de Russische kust

15 juli 2010

Zelf heb ik wel eens vaker een nacht op zee gevaren, maar dan meestal met een wat grotere bemanning, zodat je om de beurt met 2 man de wacht kunt lopen. Nu we samen zijn moeten we het ook samen doen en in de praktijk dus om de beurt alleen.

Chantal ziet s’ nachts lang niet alles, bovendien kan ze alles nog niet volledig duiden (vuurtorens, navigatie verlichting andere schepen, lichtboeien, lichtlijnen, AIS informatie, laptopnavigatie). Overdag doet zij meestal de besturing van het schip en doe ik de navigatie, het werk op dek en de zeilen, nu we in de nacht varen moet ze dat of zelf doen terwijl ze er nog niet zo heel erg ervaren in is of mij toch wakker maken. Ik vind het niet erg om weinig te slapen, kan ook wel een nacht zonder slaap, met hier en daar overdag, ’s avonds of in de nacht een uurtje of twee slaap red ik het wel.

Beiden hebben we ons dus niet verheugd op de noodzaak om soms toch een nacht door te varen. De afstand van Hel (Polen) naar de eerste haven die we kunnen en mógen aanlopen (we gaan Rusland / Kaliningrad immers niet aandoen), Kleipeda (Litouwen) is 120 nm, iets meer dan 200 km. Dat is ongeveer 22 uur varen.

De weersvoorspelling is relatief gunstig. Een klein gedeelte bezeild, geen buien of onweer, geen harde wind, wel mogelijk windstilte of weinig wind tegen en dus veel motoren. Daaraan zijn we inmiddels gewend dus we gaan!

We zijn om 11.30 uit Kaliningrad vertrokken en om 9.30 in Kleipeda aangekomen. Een groter deel van de tocht dan verwacht was goed te bezeilen, zodat we de windvaan weer konden gebruiken. Een stuk motorsailen en een stuk zonder wind gewoon op de motor.

Spannend, om onder Rusland door te varen. De landsgrenzen van Rusland lopen tot ver op zee door. De Russen staan er om bekend dat ze de reguliere 12 nm (20 km) territoriale wateren niet voldoende vinden, dus houden we zoals aanbevolen in onze bijbel (Vaarwijzer Oostzee René Vleut) minimaal 15 nautic mijl aan (1nm = 1.852 km), in onze praktijk 16.5 nm. Nu even wat exacte informatie voor mensen die dit ook gaan doen.

We zijn de grens van Rusland zo laat mogelijk overgestoken, pas boven de op de kaart gemarkeerde 116º lijn in de aanloop naar Baltysk. We hebben de aan de kust parallel lopende lijnen 180º en 197º niet gekruisd. Na het passeren van Kaap Taran hebben we koers gezet naar Litouwen (daar ruim buiten gebied EYD-18 gebleven omdat daar op dit moment oefeningen mogelijk zijn).

We blijven buiten de gebieden No 159, No 111, No 352, No 163 en No 161 (entry prohibited, precautionary area, firing danger area, former mine danger area e.t.c.). Maar we blijven niet buiten al die gebieden. Dat kan niet, het hele zeegrondgebied van Rusland heeft bijzondere bestemmingen en bepalingen en omvaren zou te lang duren. Op de website over de DWD Navtex berichten (hebben geen Navtex aan boord, achteraf toch gemoeten…) hebben we uitgezocht dat er geen schietoefeningen zijn in de gebieden die wij doorkruisen (No 130, No 65/65a, No 117/117a). Voor ons vertrek hebben we van het Russische ministerie van zeevaart begrepen dat Navtex de enige informatiebron is voor dit soort informatie in Russische wateren.

We hebben geen contact opgenomen met de Russische kustwacht, daar zijn geen instructies voor als de territoriale wateren niet bevaren worden, wij hebben er voor gekozen om in stilte te passeren. We hebben niet opgeroepen, zijn niet opgeroepen, hebben niet gehoord dat anderen dat wel deden of werden opgeroepen door de autoriteiten. We zijn niet aangesproken door de Russische marine, pas vanaf het passeren van Kaap Taran zijn we aan de horizon gevolgd door een groter schip, vermoedelijk een patrouillevaartuig. Bij het passeren van de grens met Litouwen bleef het schip daar achter.

Al met al is de passage van dit gebied nautisch het spannendste onderdeel van de trip. Ook qua weer kan het hier spoken, net als in de Duitse bocht. Op de rest van onze tocht verwachten we geen vergelijkbaar ingewikkelde onderdelen qua varen.

 

Bij onze aankomst in Kleipeda, een serieuze haven, komt een groot Containerschip naar buiten, we zien hoe de loods opgehaald wordt. Direct na ons vaart een groot cruiseschip naar binnen, zie ook volgende blog.

 

Op het havenhoofd passeren we een grote kolonie Aalschovers, die hadden we sinds het Lauwersmeer nauwelijks nog gezien, bij gebrek aan tropische dieren wat plaatjes van de Alken.

 

(disclaimer, deze informatie is niet bedoeld voor navigatie doelen, we aanvaarden geen enkele aansprakelijkheid)

Geplaatst in baltic sea, baltics, oostzee, Tochtvoorbereiding, Zeezeilen | 2 Comments »